Σίγουρα σε κάποιο σημείο της ζωής μας, οι περισσότεροι από εμάς έχουν βρεθεί στην άβολη στιγμή όπου η οικογένεια μας έχει ήδη αποφασίσει ποιο είναι το σωστό για το μέλλον μας. Κάποιοι έχουν ακολουθήσει τις συμβουλές/εντολές τους ενώ άλλοι έχουν μαζέψει το θάρρος για να πουν πως θα ασχολήθούν με κάτι άλλο και πως γενικά η ζωή τους θα πάρει άλλη τροπή. Αν και ανήκω στην πρώτη κατηγορία, είναι πολλές φορές που έχω αναρωτηθεί πως θα ήταν η ζωή μου αν ακολουθούσα το σχέδιο, την γραφιστική, τις τέχνες αν και, πλέον, με τα LLM να κυριαρχούν, δεν νομίζω ότι θα είχα λαμπρό μέλλον.
Οπότε βασίζομαι στα παιχνίδια. Εκείνα τα παιχνίδια που μας διηγούνται το πως θα ήταν η ζωή αν γινόμαστα αγρότες, ξυλουργοί, μεταλλουργοί και ότι άλλο υπάρχει σε “-ουργοί”. Το Moonlight Peaks είναι ένας τέτοιος τίτλος, εμπνευσμένος από το Stardew Valley και το Animal Crossing, με τη μικρή διαφορά πως ο πρωταγωνιστής μας είναι ένα νεαρό βαμπίρ και η οικογενειακή παράδοση περιλαμβάνει αρκετά περισσότερο αίμα από το συνηθισμένο. Έτσι, επειδή δεν θέλουμε να συνεχίσουμε την παράδοση, αφήνουμε πίσω το όνομα, το σπίτι και τις προσδοκίες που έχουν όλοι από εμάς και καταλήγουμε σε ένα χωριό γεμάτο ΄’αλλα υπερφυσικά πλάσματα για να χτίσουμε κάτι δικό μας από το μηδέν.
Τα cozy παιχνίδια έχουν εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να βλέπουμε πόσους δεκάδες τίτλους να κυκλοφορούν, με τους περισσότερους να αντιγράφουν το σχεδιάγραμμα του Stardew Valley χωρίς να προσθέτουν κάτι δικό τους και ελάχιστοι καταφέρνουν να κρατήσουν πέρα από τις πρώτες δέκα ώρες. Το Moonlight Peaks κυκλοφόρησε και αυτό με αρκετά χαμηλές προσδοκίες για μένα μιας και έμοιαζε αρκετά με το Fae Farm, έναν άλλο τίτλο με παρόμοιο premise, αλλά με κράτησε κάπως παραπάνω κυρίως επειδή το γοτθικό του περιτύλιγμα μου θύμιζε αρκετά τα ένδοξα χρόνια της εφηβείας μου.
Αυτό το γοτθικό, σκοτεινό στοιχείο δεν είναι μόνο για σόου καθώς το φεγγάρι και η γενικότερη ατμόσφαιρα επηρεάζουν τα φυτά που καλλιεργούμε, τα υλικά που μαζεύουμε, τους μηχανισμούς και πάνω από όλα τον κύκλο μέρας και νύχτας, ο οποίος εδώ έχει εντελώς διαφορετικό βάρος από ό,τι σε ένα συνηθισμένο farming sim.
Το χωριό είναι γεμάτο πλάσματα που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν τέρατα σε ένα horror παιχνίδι. Εδώ είναι γείτονες, μαγαζάτορες και υποψήφιοι φίλοι, ο καθένας με τη δική του προσωπικότητα και τη δική του μικρή ιστορία που ξεδιπλώνεται όσο περνάμε χρόνο μαζί τους. Η αφήγηση δουλεύει σε μικρές δόσεις, μέσα από διαλόγους με πραγματικά καλό χιούμορ και μέσα από αποστολές που μας δείχνουν τι κουβαλάει ο καθένας. Το θέμα της ανεξαρτησίας από τις οικογενειακές προσδοκίες διατρέχει ολόκληρη την εμπειρία, με το κάθε πρόσωπο του χωριού να έχει καταλήξει εκεί για κάποιον δικό του λόγο. Το παιχνίδι δεν βιάζεται να μας τα πει όλα και προτιμά να τα παρουσιάζει καθώς χτίζουμε σχέσεις, ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως οι πιο ενδιαφέρουσες στιγμές έρχονται αρκετές ώρες μετά την αρχή.
Η καθημερινότητα ακολουθεί και αυτή μια γνώριμη φόρμουλα που βασίζεται στην ενέργεια και την σωστή διαχείριση του χρόνου. Ξυπνάμε, ποτίζουμε, μιλάμε με τους κατοίκους, παίρνουμε αποστολές, ψαρεύουμε, σκάβουμε για μέταλλα, κόβουμε ξύλα, ανακαινίζουμε το σπίτι μας και περνάμε από τα μαγαζιά για ό,τι μας λείπει και στο τέλος πουλάμε. Μέχρι εδώ τίποτα που να μην έχουμε ξαναδεί, όμως εκείνο που αλλάζει τον ρυθμό είναι η εξερεύνηση, η οποία δεν λειτουργεί σαν προαιρετικό extra. Νέες περιοχές φέρνουν νέους χαρακτήρες, νέες αποστολές και υλικά που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού, οπότε κάθε φορά που την αμελούμε για να μείνουμε στο χωράφι μας, το παιχνίδι μάς δείχνει αρκετά γρήγορα τι χάνουμε.
Το υπερφυσικό στοιχείο επηρεάζει διάφορους γνώμονες της καθημερινότητας όπως τα φυτά που συμπεριφέρονται διαφορετικά ανάλογα με το πότε τα φροντίζουμε, ορισμένα υλικά που βγαίνουν μόνο σε συγκεκριμένες ώρες και μηχανισμούς που ξεκλειδώνουμε στην πορεία. Το χωριό δείχνει άλλο πρόσωπο τη μέρα και άλλο τη νύχτα, με τους κατοίκους να κινούνται σε δικά τους προγράμματα και με δραστηριότητες που βγάζουν νόημα μόνο αφού πέσει ο ήλιος.
Σε κάθε άλλο life sim, το να μείνουμε έξω μέχρι αργά σημαίνει τιμωρία, λιποθυμία, χαμένη ενέργεια ή χαμένα λεφτά. Στο Moonlight Peaks, αν μας προλάβει η ανατολή, ο χαρακτήρας μας μεταμορφώνεται αυτόματα σε νυχτερίδα, γυρίζει σπίτι και η μέρα κλείνει κανονικά. Το αποτέλεσμα είναι πως παίζουμε μέχρι την τελευταία στιγμή της ημέρας χωρίς το άγχος του ρολογιού που κουβαλάμε εδώ και χρόνια από το Stardew Valley και τα παιδιά του. Ακούγεται μικρή λεπτομέρεια αλλά στην πράξη αλλάζει τη διάθεση με την οποία οργανώνουμε ολόκληρη τη μέρα μας, επειδή σταματάμε να παίζουμε αμυντικά.
Οι σχέσεις με τους κατοίκους χτίζονται με τον γνωστό τρόπο, μέσα από κουβέντες, δώρα, side quests και καθημερινή παρουσία. Υπάρχουν φιλίες ή ρομαντικές επιλογές, με τον κάθε χαρακτήρα να αντιδρά διαφορετικά ανάλογα με το τι του λέμε. Εκείνο που φαντάζει πιο τίμιο από τον μέσο όρο του είδους είναι πως οι λάθος επιλογές έχουν κόστος. Μπορούμε να χαλάσουμε μια σχέση, να δεχθούμε ψυχρή αντιμετώπιση και να χρειαστεί να δουλέψουμε σκληρά για να ξαναχτίσουμε ό,τι γκρεμίσαμε.
Η πρόοδος από εκεί και πέρα κυλάει σταθερά. Νέα εργαλεία, νέες συνταγές, νέες δυνατότητες στο σπίτι και events που εμφανίζονται ανά συγκεκριμένο αριθμό ημερών σπάνε την επανάληψη πριν προλάβει να γίνει ενοχλητική. Το Moonlight Peaks φροντίζει να υπάρχει πάντα ένας μικρός στόχος μπροστά μας χωρίς να μας πιέζει με προθεσμίες. Από την άλλη, δεν υπάρχει κάποιο σύστημα μάχης που να ενισχύει την εμπειρία a la Dungeons στο Stardew Valley, δεν υπάρχει κίνδυνος και δεν υπάρχει πραγματική αποτυχία. Υπάρχει ένα χωριό, μια λίστα πραγμάτων που θέλουμε να κάνουμε και όσος χρόνος χρειαστεί για να τα κάνουμε. Από μόνη της, αυτή η πραγματικότητα χρειάστηκε λίγη ώρα για να γίνει πιο αποδεκτή. Τις πρώτες ώρες μπορεί να πιάσουμε τον εαυτό μας να ψάχνει στόχους, κάτι να τερματίσουμε, μια μπάρα να γεμίσουμε. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που βασίζεται στην χαλάρωση, σε εκείνες τις ώρες που δεν θέλουμε σκληρή σκέψη ή το άγχος της ώρας.
Εκεί που πραγματικά ξεχωρίζει το Moonlight Peaks είναι η εμφάνιση και η απόδοσή του στο Nintendo Switch 2 αφού πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα cozy παιχνίδια των τελευταίων χρόνων. Το stylized σχέδιο έχει λεπτομέρεια στα περιβάλλοντα, στα κτίρια και στα πρόσωπα των χαρακτήρων, με τη γοτθική ατμόσφαιρα να δένει απόλυτα με το concept. Η νύχτα είναι το μεγάλο του θετικό, με φωτισμό και σκιές που δίνουν στο χωριό μια διάθεση την οποία σπάνια συναντάμε σε τίτλους του είδους. Βοηθάει πολύ και ο character creator, από τους πιο γενναιόδωρους που έχουμε δει εδώ και καιρό, με δυνατότητα αλλαγών και αργότερα μέσα στο παιχνίδι μαζί με νέα ρούχα που μαζεύουμε στην πορεία.
Ωστόσο, τα κείμενα μας αφήνουν να ζητάμε το κάτι παραπάνω. Το μέγεθός τους δεν ρυθμίζεται από πουθενά και σε handheld mode γίνονται αρκετά μικρά, κάτι που κουράζει όταν η μισή εμπειρία στηρίζεται στους διαλόγους. Επιπλέον, στον ήχο, το πιο δυνατό κομμάτι είναι το ambience παρά η μουσική. Πουλιά, ζώα και ήχοι του δάσους χτίζουν μια ατμόσφαιρα που δουλεύει υπέροχα σαν φόντο, ειδικά τις ώρες που τριγυρνάμε μόνοι μας έξω από το χωριό. Η μουσική κάνει σωστά τη δουλειά της χωρίς να μας μείνει στο μυαλό μετά το κλείσιμο της κονσόλας.
Η έκδοση για Switch 2 είναι κυρίως μια τεχνική αναβάθμιση σε σχέση με την έκδοση της πρώτης κονσόλας. Υψηλότερη ανάλυση, πιο σταθερά καρέ και μικρότεροι χρόνοι φόρτωσης, με την εξερεύνηση και την καθημερινή ρουτίνα να κυλάνε αισθητά πιο ομαλά. Δεν υπάρχει αποκλειστικό περιεχόμενο, νέες λειτουργίες ή κάποια χρήση των ιδιαιτεροτήτων της κονσόλας όπως το mouse mode.
Ακόμα και έτσι όμως, το αγκάθι παραμένουν οι χρόνοι φόρτωσης. Ακόμα και βελτιωμένοι, συνεχίζουν να είναι μεγάλοι και εμφανίζονται πολύ συχνά κάθε φορά που αλλάζουμε περιοχή οπότε, όπως είναι αναμενό
μενο, σε ένα παιχνίδι που μας ενθαρρύνει να πηγαινοερχόμαστε συνεχώς ανάμεσα σε χωριό, δάσος και σπίτι, αυτό γίνεται κουραστικό και κόβει τον ρυθμό.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, το Moonlight Peaks παραμένει ένας γνώριμος αλλά παράλληλα φρέσκος τίτλος, κυρίως λόγω του θέματος και της ατμόσφαιράς του. Ο συνδυασμός καλλιέργειας, εξερεύνησης, κοινωνικών σχέσεων και γοτθικής αισθητικής δουλεύει καλύτερα από όσο πιστεύουμε, με τους χαρακτήρες και τον κόσμο να είναι από τα πιο γοητευτικά στοιχεία. Ο μηχανισμός με τη νυχτερίδα, οι σχέσεις που μπορούν να χαλάσουν και ο τρόπος που το υπερφυσικό αγγίζει ακόμα και τα φυτά μας δείχνει πως υπάρχει σκέψη πίσω από το περιτύλιγμα.
Δεν είναι όμως ένας τίτλος για όλους. Δεν υπάρχει δράση, κάποια μικρή πρόκληση ή ένας συγκεκριμένος στόχος να κυνηγήσουμε. Ωστόσο, συστήνεται ως ένας τίτλος για χαλάρωση σε μικρή χρονικά πλάισια, σε έναν κόσμο που έχει προσωπικότητα και κατοίκους που θυμόμαστε. Στο Switch 2 είναι η καλύτερη εκδοχή που μπορούμε να παίξουμε, τουλάχιστον φορητά, με την προϋπόθεση πως οι χρόνοι φόρτωσης δεν θα μας φάνε τη διάθεση.
Και τώρα που πλησιάζει και το Halloween, είναι μια εμπειρία που “κολλάει” με την ατμόσφαιρα.
Moonlight Peaks
Ένα cozy life sim που παίρνει τη γνώριμη συνταγή και τη ντύνει με μια γοτθική ατμόσφαιρα που με την σειρά της περνάει μέσα στους μηχανισμούς του, από τα φυτά και τα υλικά μέχρι τον κύκλο μέρας και νύχτας. Οι χαρακτήρες έχουν προσωπικότητα, οι σχέσεις έχουν συνέπειες και η αυτόματη μεταμόρφωση σε νυχτερίδα στην ανατολή αφαιρεί το άγχος του ρολογιού μετατρέποντάς το έτσι σε έναν τίτλο που απευθύνεται κυρίως σε όσους ψάχνουν κάτι χαλαρό.
Τα καλά
- Ελκυστική γοτθική ατμόσφαιρα
- Χαλαρή ροή στο gameplay
- Χαρακτήρες με προσωπικότητα και σχέσεις με πραγματικές συνέπειες
- Πλούσιος character creator και πολύ όμορφη νυχτερινή εικόνα αλλά...
Τα όχι και τόσο καλά
- ...με μεγάλους χρόνους φόρτωσης
- Μικρό μέγεθος κειμένου στο Handheld
- H έκδοση δεν εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες της κονσόλας
