Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν αρκετά δύσκολη. Καθημερινό, ασταμάτητο διάβασμα και πολλά quizzes για μια επερχόμενη, σημαντική πιστοποίηση για την δουλειά μου, σε συνδυασμό με το τυπικό ωράριο, με οδήγησαν σε μια ανεξήγητη κούραση. Ίσως να φταίει και ο καιρός αλλά όταν κατάφερα και την πήρα, ένιωσα αυτή την ευχάριστη ανακούφιση που νιώθεις όταν ξεφορτώνεσαι κάτι. Έτσι, το μεγαλύτερο κομμάτι του Σαββατοκύριακου που μας πέρασε ήμουν “ζάντα” στον καναπέ ή μπροστά από τον υπολογιστή.
Το καθισιό (για το οποίο δεν μετανιώνω δεδομένου ότι κατέληξε να είναι πιο εποικοδομητικό απ’ότι περίμενα) με οδήγησε στο να παίξω διάφορα παιχνίδια που ήθελα να προχωρήσω. Έχοντας εκμεταλλευτεί κάποιες από τις χειμερινές εκπτώσεις του Steam και της Nintendo το Σαββατοκύριακό μου ήταν γεμάτο με τα εξής:
R.E.P.O. – Πάνος Δημητρακόπουλος | Εύα Αντωνοπούλου
Ξεκίνησε ως μια πλάκα, ένα πείραμα ανάμεσα σε φίλους και έχει καταλήξει να είναι το “tilting” comfort game μου. Υπάρχει κάτι ευχάριστο, αστείο και ελκυστικά τρομακτικό στο gameplay του τίτλου της Semiworks και το να παίζεις με παρέα είναι μια μαγική εμπειρία, αλλά δεν έλειψαν και οι στιγμές που, θέλοντας να μάθω το παιχνίδι, έπαιξα μόνος μου. Η εμπειρία στο Singleplayer είναι μεταμορφωτική αφού θυμίζει περισσότερο ένα roguelike τίτλο παρά ένα co-op party game.
Έχοντας μάθει τις ιδιαιτερότητες και τους μηχανισμούς των τεράτων, δεν θα έλεγα πως είναι τρομακτικά πλέον, αλλά ένας επιπλέον πονοκέφαλος, τουλάχιστον στην αρχή κάθε run. Πέρα από το κρυφτό και το κυνηγητό, αυτό που κάνει το R.E.P.O. εθιστικό είναι το looting και το να βλέπεις τα χρήματά σου να φτάνουν αστρονομικά ποσά – όλα για να πας στο επόμενο level δυνατότερος και πιο επικίνδυνος από τα ίδια τα τέρατα.
Αν ένας Early Access τίτλος αξίζει τον τίτλο του καλύτερου για το 2025, το R.E.P.O. παίρνει το στέμμα ασυζητητί.
Risk of Rain 2: Alloyed Collective – Πάνος Δημητρακόπουλος
To Risk of Rain είναι μια από τις σειρές που έχω ρίξει εκατοντάδες ώρες τόσο με έναν παλιό μου φίλο όσο και μόνος μου. Είναι από τους τίτλους που ενώ έχουν ένα Χ lore, δεν είναι τόσο σημαντικό για να παίξει κανείς. Απλά μπαίνουμε σε χάρτες, μαζεύουμε λεφτά, αγοράζουμε αντικείμενα και σεντούκια που είναι σκόρπια σε κάθε χάρτη και απλά καταλήγουμε να γινόμαστε μια καταστροφική δύναμη σε έναν άγνωστο γαλαξία.
Το Alloyed Collective είναι το πιο πρόσφατο expansion του Risk of Rain 2, ένα expansion για το οποίο έχω ακούσει τα καλύτερα. Παίζοντας λίγες ώρες την Κυριακή, μπορώ να πω πως από αυτά που έχω ήδη δει έχω εντυπωσιαστεί. Τα 7 νέα Drones είναι καλύτερα από ποτέ, οι νέοι χάρτες είναι πιο όμορφοι, με ιδιαίτερους μηχανισμούς, εχθρούς και αισθητική που ταιριάζει με την λογική του σύμπαντος ενώ τα νέα αντικείμενα πνέουν μια φρεσκάδα στο συνολικό gameplay.
Μέχρι στιγμής έχω μόνο ξύσει την επιφάνεια του περιεχομένου και ανυπομονώ να δω τι άλλο με περιμένει. Μέχρι τότε…θα έλεγα απλά “υπομονή“.
Monster Hunter Wilds – Πάνος Δημητρακόπουλος
Προσπαθώντας να επιβεβαιώσω τις αναφορές για το κακό performance και την σύνδεσή του με DLC Checks, ένα μικρό κομμάτι της Κυριακής με είχε να παλεύω ενάντια στον Omega Planetes μαζί με άλλους Hunters στο Monster Hunter Wilds. To REFramework με έσωσε σε αρκετά πράγματα όπως την απόδοση, την ευκρίνεια των γραφικών και την ελάττωση ορισμένων ενοχλητικών effects αλλά δεν έχει εξαφανίσει τελείως το πρόβλημα.
Ακόμα και έτσι όμως, το MHWilds παραμένει, για εμένα, μια ευχάριστη εμπειρία που πραγματικά θα ήθελα να λάμψει. Προς το παρόν, φαίνετια πως η σειρά κάνει βήματα προς μια ευπρόσδεκτη κατεύθυνση και εξελλίσσεται συνεχώς, κάτι που με κάνει να ανυπομονώ και για το επερχόμενο Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection.
Πάντως, ακόμα και αν κατάφερα να αποτελειώσω τον Omega Planetes, η έναρξη του Gogmazios Questline κάνει μια παύση διότι…δεν μ’αρέσει να παίζω κάτι που δεν έχει ολοκληρώσει τον κύκλο περιεχομένου του.
Teamfight Tactics – Εύα Αντωνοπούλου
Όσο και αν έχω προσπαθήσει να παίξω κάτι άλλο, το Teamfight Tactics πάντα με κερδίζει. Ειδικότερα το νέο Chibi Rose Gwen μου αρέσει πολύ (αν και θα προτιμούσα το Chibi Blood Moon Miss Fortune) και ήταν και μια αφορμή να τελειώσω το Battle Pass και να ανέβω στα Ranks του Double Up με τον φίλο μου.
Η πρωτιά έδινε και έπαιρνε αυτό το Σαββατοκύριακο – πόσο μάλλον αυτή την εβδομάδα.
Αυτά τα λίγα προλάβαμε να παίξουμε ανάμεσα στο “σάπισμά” μας. Η εβδομάδα ξεκίνησε και είμαστε ήδη στα μέσα του μήνα. Εσείς, τι έχετε παίξει μέχρι τώρα;
