Tο Tiktok, ως εφαρμογή, είναι μια ευλογία αλλά μια μεγαλύτερη κατάρα. Τα μικρής διαρκείας βίντεο που το Vine μας έκανε να αγαπήσουμε, ήρθαν σε μια νέα γενιά με μια διαφορετική αλλά παρόμοια λογική. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο και την τεχνολογία και έτσι θα δούμε διαφορετικού τύπου περιεχόμενο να δημιουργείται κάθε δευτερόλεπτο. Επιστημονικά, αστεία, περίεργα βίντεο δημιουργούνται συνεχώς αλλά μέσα σε αυτό το χάος θα βρούμε και βιντεοπαιχνίδια, παλιά αλλά και καινούργια που ίσως μας τραβήξουν το ενδιαφέρον. Ένα τέτοιο είναι και το Dead As Disco, ένας τίτλος που διαφημίστηκε ιδιαίτερα μέσω του TikTok και σήμερα αποτελεί ένα από τα δυνατότερα παιχνίδια του Steam Early Access.
Αυτό που το Dead As Disco κάνει καλύτερα από άλλα παιχνίδια του είδους είναι πως υιοθετεί συστήματα τα οποία με μια ματιά δεν ταιριάζουν αλλά που εδώ “δένουν” αρμονικά. Η Brain Jar Games έφτιαξε κάτι που στα χαρτιά ακούγεται απλό. Το να χτυπάμε εχθρούς στον ρυθμό της μουσικής και να μαζεύουμε fans κάνοντάς το ακούγεται ως μια εντυπωσιακή, ενθουσιώδης δραστηριότητα και εδώ αυτή λειτουργεί καταπληκτικά.
Η συνολική εκτέλεση του παιχνιδιού είναι το πιο δυνατό στοιχείο της εμπειρίας. Κάθε γροθιά και κάθε κλωτσιά έχει βάρος ενώ τα ηχητικά εφέ δουλεύουν μαζί με τη μουσική και όχι ανεξάρτητα από αυτή, με αποτέλεσμα κάθε επιτυχημένη ακολουθία χτυπημάτων να δίνει την αίσθηση πως οι πράξεις μας έχουν ουσία, έχουν αποτέλεσμα. Οι αποκρούσεις, οι κινήσεις του ήρωα και ο σχεδιασμός των εχθρών συνδυάζονται σε μια οπτική χορογραφία που, όταν βγαίνει σωστά, είναι από τα πιο ικανοποιητικά στοιχεία που έχουμε δει σε “hack and bash” παιχνίδι πρόσφατα.
Ο ρυθμός και η ένταση μένουν αμείωτα μέχρι το τέλος. Δεν είναι εύκολο να κρατάμε αυτόν τον ρυθμό και αν τολμήσουμε να χαλαρώσουμε όλα μοιάζουν να καταρρέουν. Ταυτόχρονα όμως δεν φτάνει ποτέ στο σημείο να γίνεται τιμωρητικό. Υπάρχει ένα γλυκό σημείο ισορροπίας ανάμεσα στην πρόκληση και την ικανοποίηση και η ομάδα ανάπτυξης φαίνεται να το έχει βρει με ακρίβεια που εκπλήσσει για ένα παιχνίδι που βρίσκεται ακόμα σε Early Access.
Τι είναι όμως το Dead As Disco;
Αν έπρεπε να παρομοιάσω το Dead As Disco θα έλεγα πως είναι μια μίξη Guitar Hero (ή ρυθμικών παιχνιδιών) με Arkham-style σύστημα μάχης και αρκετές επιρροές από αντίστοιχου είδους παιχνίδια όπως το Devil May Cry. Αυτό που ξεχωρίζει όμως είναι το στυλ, η μουσική και η γενικότερη αίσθηση του gameplay η οποία παραμένει διασκεδαστική από την αρχή μέχρι και το τέλος, είτε τα τραγούδια είναι δικά μας είτε του ίδιου του παιχνιδιού.
Εδώ υπάρχει και ένα story mode που ξεκινάει απλά αλλά δεν τελειώνει, τουλάχιστον ακόμα. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Charlie Disco, ενός Drummer μιας θρυλικής μπάντας, της οποίας τα μέλη πέσει υπό τον έλεγχο μιας οντότητας που ονομάζεται “Αρμονία“. Πεθαίνουμε και καταλήγουμε στην μεταθάνατον ζωή όπου η δουλειά μας είναι να ελευθερώσουμε κάθε μέλος της μπάντας. Κάθε φορά που σώζουμε ένα από τα μέλη, αυτό επιστρέφει στο μπαρ που είναι κια η βάση μας. Για να καταφέρουμε να τους φέρουμε πίσω θα πρέπει να παλέψουμε μέσ από διάφορα επίπεδα γεμάτα εχθρούς, αφεντικά και μπόλικη, εθιστική μουσική διαφόρων ειδών, από rap και metal μέχρι και K-Pop.
Ο σχεδιασμός των επιπέδων στο story mode είναι από τα εξίσου δυνατά στοιχεία του τίτλου. Κάθε αντίπαλος που αντιμετωπίζουμε φέρνει μαζί του εχθρούς θεματικά φτιαγμένους γύρω από τον χαρακτήρα του, αναγκάζοντάς μας να προσαρμόζουμε τον τρόπο που παίζουμε και το πως παλεύουμε. Τα boss fights είναι η καλύτερη έκφραση αυτής της λογικής με κάθε αφεντικό να έχει μοναδικό στυλ μάχης και η μουσική που τους συνοδεύει να είναι δημιουργημένο με τρόπο που ενισχύει την ένταση της εκάστοτε στιγμής. Είναι από τις λίγες φορές που ένα boss fight αισθάνεται και ακούγεται σαν αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού και όχι σαν ξεχωριστή πρόκληση κολλημένη στο τέλος μιας αποστολής.
Προς το παρόν, η ιστορία είναι ημιτελής αλλά έχει αρκετό περιεχόμενο για να παίζουμε ξανά και ξανά αυτές τις μάχες. Η λογική είναι παρόμοια με εκείνη παιχνιδιών όπως του Hades αφού κάθε φορά που παλέυουμε ενάντια σε αυτά τα αφεντικά ξεκλειδώνουμε σταδιακά στοιχεία του παρελθόντος τους, της μπάντας και του γιατί αποφάσισαν να ακολουθήσουν την “Αρμονία”.
Εκεί που το Dead As Disco λάμπει πραγματικά είναι στο Free Mode, το mode που θα εξασφαλίσει και την βιωσιμότητα του παιχνιδιού. Εκεί μπορούμε να αναλάβουμε προκλήσεις με τα ήδη υπάρχοντα κομμάτια ενώ από την άλλη μπορούμε να φορτώσουμε δικά μας κομμάτια και να τα παραμετροποιήσουμε για να παίζουμε. Συγκεκριμένα, ανεβάζοντας ένα mp3 αρχείο από τον υπολογιστή μας, μπορούμε να ανεβάσουμε το δικό μας τραγούδι και να σχεδιάσουμε τις δικές μας πίστες, τις δικές μας μάχες, τα δικά μας σκηνικά και αντιπάλους και να παραμετροποιήσουμε κάθε κομμάτι ώστε η ταχύτητα και το κάθε χτύπημα να πέφτει στον ρυθμό του beat. Ο υπάρχον επεξεργαστής πίστας είναι αρκετά πλούσιος και δεν αποκλείεται αν τον δούμε να γίνεται πλουσιότερος όσο προχωράει η ανάπτυξη.
Εδώ όμως φαίνονται και τα σημεία όπου το Early Access κάνει την παρουσία του αισθητή. Το βασικό περιεχόμενο που συνοδεύει τον τίτλο αυτή τη στιγμή είναι περιορισμένο με το Free Mode να “κουβαλάει” όλη την εμπειρία. Υπάρχουν collectibles και ένα skill tree που μπορούμε να πάρουμε αλλά πέρα από αυτά δεν έχουμε κάτι να δουλέψουμε. Υπάρχουν και σχέδια για multiplayer mode, κάτι που ακούγεται ιδανικό για αυτό το είδος παιχνιδιού, αλλά προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμο.
Το Dead As Disco όμως είναι στυλ. Είναι μουσική. Είναι…disco. Τα χρώματα, τα εφέ, η μουσική και η ασταμάτητη, γρήγορη κίνηση είναι υπερβολικά. Η υπερβολή αυτή όμως είναι αυτή που ανταποκρίνεται στην ατμόσφαιρα και την λογική του παιχνιδιού και δίνει στον ρυθμό της μουσικής έναν γενικότερο χαρακτήρα που παραπέμπει περισσότερο σε κόμικ και underground παιχνίδι παρά σε blockbuster τίτλο. Όλη αυτή η αισθητική ταιριάζει απόλυτα στον τρόπο παιχνιδιού και δημιουργεί μια μοναδική συνοχή ανάμεσα στο ηχητικό και το οπτικό αποτέλεσμα, μια συνοχή που δύσκολα μπορούμε να αγνοήσουμε.
Ιδίως τα μουσικά κομμάτια, είτε αυτά είναι νέα ακούσματα είτε covers γνωστών τραγουδιών όπως το “Holding Out For A Hero” ή το “Maniac“, είναι το χρυσό κοίτασμα του παιχνιδιού. Όσες φορές και αν έπαιξα πολλά από αυτά τα κομμάτια δεν τα βαρέθηκα ποτέ και ο ρυθμός που τα συνοδεύει είναι απίστευτα εθιστικός, σε σημείο που πολλές φορές χόρευα μαζί με την μουσική. Δεν κρύβω όμως τον ενθουσιασμό μου όταν κατάφερα να ταιριάξω το “Ferto” του Akyla πριν την Eurovision και μαζί με τους φίλους μας χαζογελάγαμε και ενθουσιαζόμασταν.
Εκεί που θεωρώ ότι χρειάζεται κάποια δουλειά ακόμα είναι στο τομέα ορισμένων ηχητικών εφέ, συγκεκριμένα κατά την διάρκεια των Cutscenes. Αυτά παίζουν πριν την έναρξη μιας αποστολής και πριν ή κατά την διάρκεια ενός boss fight και ενώ στην πλειοψηφία τους είναι όμορφα, σχεδιασμένα στο χέρι και φτιαγμένα ξεχωριστά για κάθε αφεντικό, σε πολλά από αυτά παρατήρησα ότι πολλά ηχητικά εφέ (όπως χτυπήματα) λείπανε με αποτέλεσμα η ροή τους να μοιάζει αποκομμένη από την σκηνή και την μουσική. Ωστόσο, οι φωνές των χαρακτήρων, οι διάλογοι και το γενικότερο gameplay έχουν αρκετή προσωπικότητα για να κρατούν το ενδιαφέρον.
Συμπέρασμα
Το Dead as Disco είναι ένα παιχνίδι που αξίζει την προσοχή μας και με το παραπάνω. Δεν θα μπορούσα όμως να εκφράσω μια επιφύλαξη αφού ακόμα βρίσκεται σε Early Access. Ακόμα και έτσι όμως, πριν κλείσω, θα ήθελα να σταθώ στην αξία του σαν παιχνίδι.
Ναι, δίνει την αίσθηση πως είναι ένα AA με AAA βλέψεις. Αυτό όμως είναι και το δυνατότερό του στοιχείο. Είναι ένα βιντεοπαιχνίδι και το ξέρει. Δίνει βάση στο gameplay, την μουσική και τον πειραματισμό. Το gameplay loop του, τα στοιχεία του και το γενικότερο feeling που δίνει είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό. Το “Fun Factor” του πιάνει “ταβάνι” και δεν θα απογοητεύσει κανέναν. Αν και προσωπικά το ανοίγω μια φορά στο τόσο σαν κάτι διαφορετικό που θα μου επιτρέψει να περάσω ευχάριστα την ώρα μου, πιστεύω πως όταν ολοκληρωθεί θα είναι ένας πολύ δυνατός indie τίτλος.
Το μεγαλύτερο του πλεονέκτημα είναι ότι, ακόμα και σε αυτή τη φάση, κάνει αυτό που λίγα παιχνίδια καταφέρνουν. Μας κάνει να θέλουμε να παίξουμε ένα κομμάτι ακόμα. Και μετά άλλο ένα. Και μετά άλλο ένα.
