Granblue Fantasy Relink: Endless Ragnarok Review

To Granblue Fantasy είναι μια σχετικά άγνωστη σειρά βιντεοπαιχνιδιών για την Δύση. Ξεκίνησε ως ένα gacha mobile-and-browser JRPG που κατάφερε να ξεχωρίσει τόσο με το δυνατό του σχεδιασμό, τους ιδιαίτερα σχεδιασμένους χαρακτήρες και την ενδιαφέρουσα ιστορία του. Ωστόσο, ως παιχνίδι δεν κατάφερε ποτέ να κυκλοφορήσει προς τα μέρη μας οπότε και τόσα χρόνια έμεινε άγνωστο σε εμάς – ή έστω, σε όσους δεν έπαιζαν gacha games.

Όταν πριν από δέκα περίπου χρόνια, η Cygames ανακοίνωσε το Granblue Fantasy: Relink, ένα action RPG βασισμένο στην ομώνυμη σειρά, η προσμονή και η αποδοχή από το κοινό ήταν εξαιρετικά υψηλή αφού είδαμε έναν τίτλο που κατόρθωνε να εντυπωσιάσει τόσο με το gameplay του όσο και με την ελκυστική παρουσίαση και εμφάνισή του. Ο τίτλος άλλαξε χέρια κατά την διάρκεια της ανάπτυξής του, από την PlatinumGames σε μια εσωτερική ομάδα ανάπτυξης της CyGames αλλά από τότε μέχρι και σήμερα, βλέπουμε πως η ομάδα εργάστηκε σκληρά για να μας φέρει έναν τίτλο που αξίζει κάθε δευτερόλεπτο της προσοχής μας.

Το Granblue Fantasy: Relink συνδυάζει κάθε στοιχείο του mobile παιχνιδιού, από την διεπαφή του χρήστη μέχρι και τα πολύπλοκα, ελκυστικά anime-like γραφικά του, σε ένα πλήρες single-player hack-and-slash JRPG με MMO-lite στοιχεία που εμπλουτίζουν με τον τρόπο τους την συνολική εμπειρία. Έχουμε έναν τίτλο με αρκετό περιεχόμενο, μια ιστορία γεμάτη ποικίλια και αρκετό end-game περιεχόμενο που θα μας κρατήσει την προσοχή λίγο παραπάνω, αλλά και μηχανισμούς που θα μας θυμίσουν gacha αλλά δεν θα απαιτήσουν δεκάρα παραπάνω από εμάς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα microtransactions που βοηθούν στο progression αλλά αυτά δεν είναι απαραίτητα αν δεν θέλουμε να τα αγοράσουμε.

Η ιστορία του Granblue Fantasy: Relink λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα του mobile τίτλου παιχνιδιού και θεωρείται πως γνωρίζουμε όλους τους χαρακτήρες και το background story τους. Σε αυτό μας βοηθάνε και τα δωρεάν επεισόδια που η ομάδα ανάπτυξης ανέβασε στο κανάλι της στο YouTube που έχουν την βασική υπόθεση σε περίληψη αλλά και οι επιμέρους ιστορίες που υπάρχουν στο παιχνίδι και μαζί με ένα backstory μας ανταμείβουν και με πολλά καλούδια όπως στατιστικές βελτιώσεις και αναβαθμίσεις. Από εκεί και πέρα, όλη η διήγηση θα μας βάλει σιγά-σιγά στο κλίμα ενημερώνοντάς μας πως ο πρωταγωνιστής (ή πρωταγωνίστρια, ανάλογα την επιλογή μας) είναι συνδεδεμένος με την Lyria, μια μικρή κοπέλα που έχει την μυστηριώδη δύναμη να ελέγχει τα Primal Beasts, τέρατα με μεγάλη δύναμη που αποτελούν όπλα ή προστάτες των πλωτών νησιών του παιχνιδιού. Τα Primal Beasts αποτελούν πλάσματα που προέρχονται από μια διαφορετική διάσταση, εκεί όπου κατοικούν παντοδύναμοι θεοί γνωστοί ως Astrals, οι οποίο κυρήσουν και πόλεμο στην διάσταση του Granblue.

Ο κόσμος του Granblue αποτελείται από αιωρούμενα νησιά στα οποία ζουν όλες οι φανταστικές φυλές του. Κάθε νησί είναι και ένας διαφορετικός βιότοπος, με χωριά και όμορφα μέρη να απαρτήζουν την επιφάνειά τους. Οι skydwellers, όπως λέγονται οι κάτοικοι αυτών των νησιών, παραμένουν σε αυτά τα νησιά λόγω της ομορφιάς και των αρκετών πόρων τους. Από την άλλη, πολλοί από αυτούς ξεκινάνε ταξίδια με αιωρούμενα πλοία και φέρουν τον τίτλο των Skyfarers, δηλαδή ταξιδιωτών, εξερευνητών και πολεμιστών.

Ο Gran και η Lyria έχουν ως σκοπό να φτάσουν στο τέλος του ουρανού και να ανοίξουν την πύλη για την Estalucia, την ουτωπιά στην οποία βρίσκεται ο πατέρας του και τον περιμένει να ζήσουν μαζί. Σε αυτό το νέο ταξίδι, η ομάδα του Gran συνεχίζει αυτή την αποστολή μέχρι που μια επίθεση τεράτων τους σταματάει στον αέρα. H Lyria για να απωθήσει την επίθεση καλεί τον Bahamut ο οποίος στην πορεία βγαίνει εκτός ελέγχου με αποτέλεσμα να κάνει γερή ζημιά στο πλοίο και να ρίχνει τους ήρωες σε ένα από τα αιωρούμενα νησιά. Από εκεί και έπειτα ξεκινάει μια διήγηση που έχει όλα όσα θα περιμέναμε – primal beasts, μια μυστική οργάνωση που θέλει την Lyria για να καταφέρει τον σκοπό της και μάχες με θεότητες και άλλα πλάσματα.

Κάθε κεφάλαιο χωρίζεται με μια αποστολή που καταλήγει σε κάποιο μεγάλο γεγονός ή ένα bossfight που πρέπει να ολοκληρώσουμε. Πέρα από την βασική ιστορία όμως, το Granblue Fantasy: Relink υιοθετεί και ένα σύστημα για Quests a la Monster Hunter καθώς έχουμε ένα βασικό hub σε όλες τις κεντρικές πόλεις του παιχνιδιού στο οποίο δεχόμαστε παράπλευρες αποστολές και άλλες που τις αναλαμβάνουμε μέσω του Quest Board. Επιλέγοντας το quest από αυτές μπορούμε να αποφασίσουμε αν θα τις αναλάβουμε μόνοι μας με την ομάδα των CPU μας ή με άλλους παίκτες στο διαδίκτυο.

Αφού φορτώσει η αποστολή τότε καλούμαστε να ολοκληρώσουμε ένα συγκεκριμένο objective με 3 sub-challenges. Ανάλογα με τον τύπο μιας αποστολής, θα επισκεφθούμε προηγούμενες περιοχές, θα αντιμετωπίσουμε bosses αλλά και πιο δημιουργικές αποστολές, όπως η υπεράσπιση ενός σημείου ή η επιβίωση από κυμάτα εχθρών. Οι αποστολές αυτές μπορούν να μας ωθήσουν να τις επαναλάβουμε, ειδικά με το σύστημα βαθμολόγησης που διασφαλίζει ότι οι βαθμολογίες S++ είναι πάντα δύσκολο να αποκτηθούν, τουλάχιστον την πρώτη φορά.

Πέρα από τα Monster Hunter-like quests, μπορούμε να συμμετέχουμε στα Fate Episodes, επεισόδια που έχει κάθε χαρακτήρας και μας μαθαίνουν το background τους μέσω στατικών εικόνων και γραμμών σύντομου διαλόγου. Ευτυχώς, δεν είναι το ίδιο άσχημα με το story mode του Jujutsu Kaisen: Cursed Clash αλλά αποτελούν προαιρετικές αποστολές που μας δίνουν λίγο παραπάνω περιεχόμενο στην ιστορία. Θα τα χαρακτηρίζαμε ως visual noves που γεμίζουν τις ιστορίες όλων των χαρακτήρων και οι ισχυρές προσωπικότητες και η δυναμική που χτίζουν αναδεικνύονται ανεξάρτητα.

Ως τίτλος που δανείζεται στοιχεία από άλλα RPG του είδους, το Relink καταφέρνει να ξεχωρίσει τόσο με τους μηχανισμούς του όσο και με την εμφάνισή του. Όσοι έχουν παίξει action JRPGs θα βρουν πολλά γνώριμα στοιχεία όπως κρυμμένα σεντούκια θησαυρών, πόρους που εμφανίζονται με την μορφή λάμψης, τέρατα σε διαφορετικά σημεία, δύσβατα σημεία που κρύβουν έπαθλα, προκλήσεις και παράπλευρες, επιτόπιες αποστολές. Η εξερεύνηση ενθαρρύνεται ακόμα και στα γραμμικά επίπεδα που πάντα έχουν κάτι να μας δώσουν ή να μας κρύψουν.

O πυρήνας του gameplay όμως εντοπίζεται στο σύστημα μάχης που, ευτυχώς, είναι άκρως διασκεδαστικό και επιβραβεύει την προσοχή, την μεθοδικότητα, και σε πολλά σημεία την επιθετικότητα. Η κίνηση του ήρωα που ελέγχουμε, η επίθεση και η άμυνα είναι όλα φανταστικά, ακόμα κι αν η κάμερα μπορεί να είναι ενοχλητική. Στα πλαίσια των επιθέσεων, η ομάδα μας μπορεί να διεξάγει Link Attacks που μοιάζουν περισσότερο με quick-time-event finishers αλλά και Skybound Arts που οδηγούν σε Full Bursts δηλαδή Ultimate επιθέσεις που βασίζονται στα φυσικά στοιχεία και την δύναμη των χαρακτήρων μας. Όλα αυτά τα στοιχεία στο σύστημα μάχης, και οι ξεχωριστές ικανότητες του κάθε ήρωα δημιουργούν μια εμπειρία που μένει φρέσκια και διασκεδαστική μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.

Η RPG πλευρά του Relink δανείζεται επίσης μηχανισμούς από τα αρχικά παιχνίδια με έξυπνους τρόπους. Buffs, debuffs, καταστάσεις των τεράτων όπως το Overdrive και το Bloodlust έχουν υιοθετηθεί σε μια προσπάθεια να παραμείνει πιστό στους προκατόχους του ενώ το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τα όπλα και την εξέλιξη των χαρακτήρων, με πράγματα όπως η αφαίρεση των επιπέδων των όπλων, η δημιουργία legendary όπλων με τα κατάλληλα υλικά, η προσθήκη στοιχείων στη λίστα επιθυμιών, η ξεχωριστή ανάπτυξη κάθε ήρωα και η εφαρμογή των Sigils για κυμαινόμενα στατιστικά και builds. Ίσως ένα από τα ενοχλητικά χαρακτηριστικά, που θα μας οδηγήσουν σε άπειρες ώρες grind, είναι τα MSP που χρησιμοποιούνται για να ανοίξουμε νέες ικανότητες, τα χρήματα και τα εκατοντάδες materials που θα χρειαστούμε για να τελειοποιήσουμε τα όπλα μας. Τα MSP από μεριάς τους, μαζεύονται ως είδος πόντων εμπειρίας αλλά και σαν νόμισμα, με την έννοια ότι είναι αποκλειστικά για κάθε χαρακτήρα. Πιο απλά, μέσα από το σύνολο των MSP αναπτύσσουμε και ξεκλειδώνουμε τις ικανότητες όλων των χαρακτήρων δαπανώντας το base pool.

Στο mobile game, ως gacha υπήρχαν οι κλασικοί μηχανισμοί που μας θέλουν να πληρώνουμε για tickets ώστε να “τραβάμε” χαρακτήρες για το roster μας. Εδώ, το Relink προσπαθεί να κάνει το ίδιο πράγμα αλλά μας δίνει τα tickets μέσω quests για να ξεκλειδώσουμε νέους χαρακτήρες από τους διαθέσιμους. Εκτός από τον Gran και την Katalina, οι προεπιλεγμένοι 6 χαρακτήρες της ιστορίας είναι εντελώς διαφορετικοί και αποκλίνουν περισσότερο καθώς αποκτάμε νέα όπλα και ικανότητες. Τα πολλαπλά αρχέτυπα που μπορεί να γεμίσει κάθε χαρακτήρας διασφαλίζουν ότι θα βρούμε το στυλ που μας αρέσει και σίγουρα τον χαρακτήρα που θα “main-άρουμε”.

Εκτός από το μεθυστικό του gameplay, το Granblue Fantasy: Relink είναι απλά μια οπτασία, ένα παιχνίδι που παρόλο που ανακοινώθηκε την περίοδο του PS4 καταφέρνει να “διατηρείται” όμορφο μέχρι και σήμερα. Οι επιθέσεις, τα εφέ τους και κάθε οπτικό στοιχείο αποτελούν “eye candies” και η ποσότητα της λεπτομέρειας στα ξεχωριστά στοιχεία κάθε χαρακτήρα είναι εντυπωσιακή. Ακόμη και τα μενού, μαζί με το chibi art, τα πορτραίτα και τα γραφικά των Level Up και των ειδικών επιθέσεων αντικατροπτρίζουν την γοητεία των gacha games, με ήχους που βοηθούν την εθιστική φύση του. Την μεγαλύτερη εντύπωση όμως μας προκαλούν οι πόλεις του παιχνιδιου οι οποίες φέρουν μια εξωφρενικά υψηλή ομορφιά και λεπτομέρειες που δύσκολα θα βρούμε σε άλλο παιχνίδι του είδους. Παραδείγματα όπως η γραφικότητα της φύσης της Folca και η λουλουδένια ομορφιά του Seedhollow μας προετοιμάζουν για περιοχές που θα μας ενθουσίασουν όσο χρόνο και αν περάσουμε σε αυτές.

Η αξία του παιχνιδιού όμως δεν βρίσκεται στα γραφικά αλλά στο γενικότερο gameplay του. Ακόμα και αν είναι μεγάλο σε μέγεθος, μιας και θα χρειαστούμε άπειρο grind για να φτιάξουμε μια γερή ομάδα, το πραγματικό value εντοπίζεται sτο Monster Hunter-like σύστημα των αποστολών του μαις και δίνει έναν λόγο παραπάνω για να συνεχίζουμε να παίζουμε ακόμα και μετά την ολοκλήρωσή της ενώ παράλληλα μας επιτρέπει να δοκιμάσουμε νέους χαρακτήρες και builds. Όμως εδώ εντοπίζονται και πολλά στοιχεία που μας θυμίζουν τα gacha θεμέλιά του. Όπως ανέφερα παραπάνω, για να μπορέσουμε να ανεβάσουμε το Power Level των ηρώων μετά το Level 100 θα πρέπει να επενδύσουμε σε δεκάδες ώρες grinding και, φυσικά, στο RNG, για να βρούμε τα κατάλληλα Sigils και τα υλικά που θα χρειαστούμε για να φτάσουμε τα όπλα στο υψηλότερο Trascend Level. Βέβαια, για όλα αυτά υπάρχει ένα εξωφρενικά καλό Quest…Slimepede.

Παραμένοντας στον τομέα του Grinding, για να μπορέσουμε να πάμε στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας (CHAOS+, CHAOS++) θα πρέπει να επενδύσουμε πολλά materials στο να ενισχύσουμε τα όπλα, τα sigils και τις ικανότητές μας. H επανάληψη παλιών quests γίνεται απαραίτητη και, γι’αυτό τον λόγο, το Full Assist Mode με το Repeat Quest combo θα φάνε πολλές ώρες στο background μαζεύοντας όλα τα απαραίτητα mats. Αυτή η ρουτίνα θυμίζει πάρα πολύ το mobile game counterpart της σειράς και γενικότερα την gacha φιλοσοφία αυτών των παιχνιδιών.

Βγάζοντας από την μέση τα βασικά, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για ένα από τα καλύτερα παιχνίδια στο είδος του χωρίς την ύπαρξη του Endless Ragnarok, του νέου μεγάλου Expansion. Δύο χρόνια μετά την αρχική κυκλοφορία, το Endless Ragnarok προσθέτει τόσο endgame περιεχόμενο που κάνει το αρχικό content να μοιάζει ένας απλός πρόλογος. Ωστόσο, ακόμα και εδώ, ακολουθείται η λογική του Monster Hunter, κυρίως στο επίπεδο δυσκολίας και στο building των ηρώων.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι το Endless Ragnarok δεν έχει σκοπό να καλωσορίσει αρχάριους. Αποτελεί late-game περιεχόμενο για όσους έχουν ήδη τελειώσει το βασικό παιχνίδι και έχουν επενδύσει εκατοντάδες ώρες για να φτάσουν στο μέγιστο δυνατό επίπεδο δύναμης. Ο χαρακτήρας μας, ακόμα και αν είναι φορτωμένος με τα καλύτερα sigils, πέφτει με μόλις ένα χτύπημα από τα νέα αφεντικά.

Το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνουμε μπαίνοντας στο νέο περιεχόμενο είναι ότι το νέο CHAOS difficulty ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια του προηγούμενο PROUD. Τα bosses που γνωρίζουμε από τη βάση του παιχνιδιού επιστρέφουν ως Ragnalia, δηλαδή μεταλλαγμένες εκδοχές τους με διαφορετικά μοτίβα, νέες επιθέσεις και μεγαλύτερο HP. Η βάση τους είναι ήδη γνωστή, ξέρουμε λίγο-πολύ τι να περιμένουμε. Αυτό που δεν περιμένουμε όμως είναι το “καρφί” στην δυσκολία, δηλαδή το γεγονός ότι από το πουθενά τρώμε μια μάπα και πέφτουμε με αυτή την μια μάπα. Βέβαια, ακόμα και αν υπάρχουν μερικά εντελώς νέα αφεντικά, αλλά όποιος ψάχνει κυρίως για φρέσκες μάχες θα νιώσει μια σχετική απογοήτευση μιας και τα περισσότερα bosses αποτελούν περισσότερο ένα DPS-Check, ένα εμπόδιο, παρά πρόκληση.

Εκεί που το expansion κερδίζει πραγματικά έδαφος είναι στον τρόπο που χειρίζεται το farming. Στο βασικό παιχνίδι ο κύκλος ήταν γνωστός και τελικά κουραστικός, με το Slimepede να παραμένει το Go-to για τα endgame mats. Το Endless Ragnarok σπάει αυτή τη λογική με το Conflux, ένα “roguelike mode” που μας βάζει να καθαρίζουμε γύρους floor-by-floor και μετά από κάθε γύρο να επιλέγουμε buffs για να ενισχύσουμε τον χαρακτήρα μας. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό για να σπάσει τη μονοτονία, αλλά οι επιλογές και τα runs έχουν διαφορετικό βάρος και βάθος. Υπάρχουν συνέργειες που χτίζουν η μία πάνω στην άλλη, δηλητήριο σε κάθε χτύπημα που ενεργοποιεί πάγωμα, το οποίο με τη σειρά του ενεργοποιεί παράλυση και η στιγμή που αυτά τα layers μπαίνουν όλα μαζί νιώθουμε ακριβώς εκείνο το “click” που κάνει τα καλά roguelikes εθιστικά. Υπάρχουν ακόμα και minigame floors για να σπάσει ο ρυθμός ενώ το τελικό αφεντικό του Conflux, ο Beelzebub, είναι από τα πιο εντυπωσιακά bossfights του expansion.

Αφού τελειώσουμε το Conflux εμφανίζεται μια οθόνη επιλογής με rewards όπου επιλέγουμε ακριβώς τι θέλουμε να πάρουμε, όπως weapon upgrade materials, sigil materials, Silver Centrum, tokens και άλλα. Ο τυχαίος παράγοντας του farming δεν εξαφανίζεται εντελώς, αλλά η αίσθηση ότι χάνουμε ώρες χωρίς να βλέπουμε αποτέλεσμα μειώνεται δραματικά. Επιπλέον, το Conflux ξεκλειδώνεται ήδη από τη μέση της ιστορίας, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και οι νέοι παίκτες ωφελούνται από αυτόν τον βελτιωμένο τρόπο παιχνιδιού – κάτι το οποίο δοκίμασα στην Nintendo Switch 2 έκδοση του παιχνιδιού (ναι, το αγόρασα ΚΑΙ εκεί).

Λέγοντας όμως ότι το Conflux είναι Roguelike Mode είναι κάπως ψευδές. Ναι, οι κύκλοι που υπάρχουν δίνουν διαφορετική δομή στο πως επιλέγονται τα δωμάτια και οι ικανότητες που προσθέτουμε στην ομάδα μας, όμως κάθε Floor έχει έναν συγκεκριμένο αρχηγό σε κάθε “φτερό” και μια συγκεκριμένη δομή. Ακόμα και τα “τυχαία” δωμάτια, έχουν προκαθορισμένα αφεντικά και σκηνικά από πίσω οπότε δεν είναι όσο τυχαία θα περιμέναμε. Παραμένουν όμως, μια πάρα πολύ καλή πηγή για materials.

Τα νέα συστήματα που προσθέτει το expansion στη μάχη είναι δύο και αξίζουν προσοχή. Τα Master Skills (ή για τους μυημένους, τα Master Ranks) είναι ένα δέντρο από μοναδικά traits για κάθε χαρακτήρα, με νέες παθητικές ικανότητες που επηρεάζουν τον τρόπο που παίζουμε. Ο ίδιος χαρακτήρας μπορεί να λειτουργεί εντελώς διαφορετικά ανάλογα με τον τρόπο που μοιράζουμε τους πόντους μας. Και το πιο ευχάριστο είναι ότι τα Master Skills δεν αφορούν μόνο τους νέους χαρακτήρες αλλά προστέθηκαν σε ολόκληρο το roster του βασικού παιχνιδιού. Ο χαρακτήρας που mainάραμε από το 2024 έχει ξαφνικά νέο δέντρο να εξερευνήσουμε.

Τα Summon Stones είναι η άλλη προσθήκη και μάλλον η πιο ενδιαφέρουσα. Πρόκειται για ειδικά summons που ενεργοποιούνται μέσα στη μάχη χρησιμοποιώντας έναν μετρητή που γεμίζει σταδιακά. Εξοπλίζουμε τέσσερα και έχουμε τέσσερις χρήσεις ανά μάχη. Κάθε ένα έχει κόστος, 1, 2 ή 3 μονάδες και το κόστος μειώνεται κατά μία μονάδα μετά από κάθε χρήση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτόμαστε τη σειρά με την οποία τα χρησιμοποιούμε, γιατί ο συνδυασμός μπορεί να αλλάξει εντελώς την πορεία μιας μάχης. Κι επειδή ο χαρακτήρας μας δεν τρώει damage από τις επιθέσεις κατά την ενεργοποίηση ενός Stone, μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε σαν αντίμετρο σε επικίνδυνα patterns, ειδικά όταν ένα αφεντικό μπαίνει σε Overdrive και θέλουμε να επιβιώσουμε. Στο CHAOS difficulty, όλο αυτό το σύστημα μοιάζει σχεδόν απαραίτητο και αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας αφού μας δίνει πρόσβαση σε χαρακτήρες που, όπως φαίνεται, δεν θα κυκλοφορήσουν όπως ο Lucilius.

Παρόλη την επέκταση των επιλογών, το damage cap εξακολουθεί να κυριαρχεί πάνω από κάθε απόφαση. Αφού γεμίσουμε τα πρώτα damage cap sigils, τα slots μας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό δεσμευμένα και τα Master Skills που φαίνονται τόσο ελκυστικά στη θεωρία μας αναγκάζουν να βάλουμε damage cap nodes πρώτα, οπότε τελικά δεν μένει πολύς χώρος για πειραματισμό. Βέβαια, με το άνοιγμα των νέων επιλογών και θέσεων για νέα Sigils, το building ανοίγεται ακόμα περισσότερο με τα War Elemental, Fatebreaker+ και τα αποκλειστικά Character Sigils να γίνονται και αυτά απαραίτητα για το final build του εκάστοτε χαρακτήρα μας.

Το ίδιο ισχύει όμως και για τα Summon Stones, που τα skills τους δίνονται τυχαία και θα χρειαστεί να επαναλαμβάνουμε το farming μέχρι να πάρουμε εκείνο με το σωστό skill.

Τέλος, στο κομμάτι του Endless Ragnarok, oι έξι νέοι χαρακτήρες κρατούν την παράδοση του Relink. Η Maglielle, η Fraux και η Fediel φέρνουν μαζί τους διαφορετικά playstyles και ιστορική βαρύτητα από τη βασική σειρά, κάτι που για τους φίλους του IP αρκεί από μόνο του, ενώ οι ικανότητές τους γίνονται εξαιρετικά εντυπωσιακές. Το Relink πάντα ήξερε πώς να κάνει κάθε χαρακτήρα να αισθάνεται σαν εντελώς διαφορετικό παιχνίδι και αυτό συνεχίζεται εδώ. Ωστόσο, δεν μπορώ να πω το ίδιο για το Online αφού πάντα θα δω μια Fediel, μια Maglielle ή έναν Eustace να απαρτίζουν την ομάδα μας.

Από τεχνικής άποψης, το GFR είναι ένα παιχνίδι που δεν απαιτεί πολύ “πείραγμα” για να λειτουργήσει σωστά.Στις μέγιστες επιλογές, τα FPS μου δεν έπεφταν κάτω από τα 144 ακόμα και όταν τα εφέ ήταν περισσότερα από το αναμενόμενο. Και για να λέμε και του λόγου το αληθές, τα εφέ είναι άπειρα σε σημείο που κάποιες φορές δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται. Αυτό είναι κάτι που είτε θα μας αρέσει είτε όχι και, προσωπικά, το βρίσκω εντυπωσιακό και ευχάριστο.

Το Endless Ragnarok, ειδικά με την κυκλοφορία του μέσα στον Ιούλιο, μου έδωσε μια καλή αφορμή για να παίξω στις διακοπές. Η κυκλοφορία στο Nintendo Switch 2, ακόμα και αν ρίχνει το παιχνίδι στα 30FPS, είναι αρκετά αξιόλογη, αν και ομολογώ πως δεν έφτασα μέχρι τις απαιτητικές μάχες του CHAOS για να δω αν το αντέχει. Ωστόσο παραμένει μια αρκετά ευπρόσδεκτη επιλογή αν είμαι εκτός σπιτιού. Αδιαμφισβήτητα όμως, το PC παραμένει ο κυρίαρχος.

Χθες, δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη να κάτσω στο PC για να παίξω, οπότε εκεί ήταν που το Steam Deck στάθηκε αντάξιο των περιστάσεων. Με τις ρυθμίσεις να είναι ανάμεικτες, τα καρέ κυμαίνονταν από 30 έως και 60 σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά πάντα ανάμεσα στα 40 έως 45FPS προσφέροντας παράλληλα ένα καλό οπτικό αποτέλεσμα και καλή αίσθηση στην ροή του gameplay. Εντυπωσιακοί ωστόσο, είναι και οι χρόνοι φόρτωσης που, σε έναν SSD, δεν ξεπερνάνε το ένα δευτερόλεπτο με αποτέλεσμα να μην περνάμε πολύ ώρα σε κάποιο loading screen.

Σε γενικές γραμμές, το Endless Ragnarok είναι απλά…πολύ παραπάνω Granblue Fantasy Relink. Είναι πολύ παραπάνω grind, πολύ παραπάνω χρόνος, πολύ παραπάνω πρόκληση, πολύ παραπάνω αγάπη. Ναι, μπορεί τα bosses να είναι ίδια αλλά και διαφορετικά, ναι, μπορεί το grind να είναι ίδιο και παραπάνω, ναι, μπορεί η ιστορία να μην βγάζει καν νόημα, αλλά αυτό που λαμβάνουμε στο τέλος δεν απογοητεύει. Δεδομένου κιόλας ότι η βασική λούπα, η φόρμουλα, το ίδιο το gameplay είναι εθιστικά διασκεδαστικό, κάνουν το expansion έναν βαρυσήμαντο λόγο για να ξανακατεβάσουμε το παιχνίδι και να περάσουμε άλλες τόσες ώρες μαζί του.

Μέχρι σήμερα, παραμένει ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια διότι μου θυμίζεις τις εποχές που δαπανούσα εκατοντάδες ώρες σε Gacha Games ενώ παράλληλα αφαιρεί την απαίτηση παραπάνω χρημάτων την στιγμή που παραδίδει έναν τίτλο με γεμάτο gameplay και περιεχόμενο. Είναι ένα παιχνίδι που απευθύνεται σε απλούς αλλά και πιο hardcore παίκτες και προσφέρει περιεχόμενο που δικαιολογεί την τιμή του και το μέγεθός του. Ευτυχώς, το σύστημα μάχης του και οι ελκυστικά σχεδιασμένοι χαρακτήρες και κόσμοι του, το βοηθούν να ξεχωρίσει και να μιλήσει στις καρδιές των φίλων της σειράς.

Η Cygames κατάφερε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που είχε δώσει για το Granblue Fantasy: Relink με το Endless Ragnarok να ενισχύει έναν τίτλο που πραγματικά αξίζει στην σειρά. Είναι άγνωστο αν θα συνεχιστεί η υποστήριξη μετά την κυκλοφορία του Expansion, αλλά η υποδομή συνεχίζει να υπάρχει.

Ακόμα και τώρα που γράφω αυτό το κείμενο, έχω βάλει το “Full Assist Mode” και το έχω αφήσει να φαρμάρει…

Το Review Code ήταν μια ευγενική παραχώρηση της εκδότριας εταιρείας για την σύνταξη αυτής της κριτικής. Η κριτική έγινε σε PC (Steam) καθώς και σε Nintendo Switch 2.