Το Killing Floor 3 είχε ένα ήρεμο, ίσως και ταραχώδες ξεκίνημα. Η Tripwire Interactive το καθυστέρησε μετά από αρνητικές αντιδράσεις στην closed beta, παραδέχτηκε δημόσια ότι “έχασε τον στόχο” και το κυκλοφόρησε τελικά τον Ιούλιο του 2025 με ανάμεικτες κριτικές και ένα gameplay loop που δεν “τολμούσε” αρκετά να κάνει το κάτι διαφορετικό. To εντυπωσιακό είναι πως ο τίτλος κυκλοφορεί εδώ και έναν χρόνο και στο μυαλό μου το είχα ότι έχει βγει για πάνω από 3 χρόνια – αλλά μάλλον είχα στο μυαλό μου το δεύτερο παιχνίδι. Πάντως, όταν είχα παίξει, ομολογώ πως δεν μου είχε προκαλέσει ιδιαίτερη εντύπωση, ίσως λόγω του ότι έχω κουραστεί από τα Horde Shooters ή απλά δεν έχω παρέα για να παίξω.
Ένα χρόνο μετά λοιπόν, στο τέταρτο seasonal update, το παιχνίδι μοιάζει να έχει βρει επιτέλους τι θέλει να είναι. Το Operation: Shadow Hunter προσθέτει ένα νέο class, τον Gunslinger, ένα νέο χάρτη, πάνω σε μια πλατφόρμα πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα, ένα νέο boss και ένα νέο επίπεδο δυσκολίας. Και αν και ακούγεται για κάτι τυπικό, οι αλλαγές που έχουν γίνει εδώ φαίνεται να έχουν ουσία και να αλλάζουν αρκετά πράγματα.
Η ιστορία του νέου περιεχομένου ξεκινά με μια γεώτρηση πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα που χτυπάει κατά λάθος το Mire, την ίδια μολυσματική ουσία που κινεί όλη την πλοκή του παιχνιδιού. Αυτό τραβάει την προσοχή του Dr. Emmanuel Moorcroft και των ακολούθων του, οι οποίοι καταλαμβάνουν την πλατφόρμα πριν προλάβει κανείς να αντιδράσει.
Το gameplay δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτά που έχουμε μάθει και οι προσθήκες εδώ, ενώ αλλάζουν ορισμένα πράγματα δεν θα πείσουν όσους δεν εντυπωσιάστηκαν στην αρχή. Εξάλλου, η βάση του Killing Floor 3 παραμένει η ίδια που έκανε δημοφιλή και τα δύο προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Παίζουμε σε ομάδες μέχρι έξι ατόμων μέσα σε κύματα Zeds που δυναμώνουν σταδιακά, κερδίζουμε dosh από κάθε θάνατο εχθρού και ξοδεύουμε τα χρήματα σε προμηθευτές ανάμεσα στα κύματα για να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό μας πριν έρθει το επόμενο. Κάθε perk έχει το δικό του δέντρο ικανοτήτων και τον δικό του τρόπο να αντιμετωπίζει τον όχλο και η επιλογή του σωστού συνδυασμού κλάσεων μέσα στην ομάδα μετράει εξίσου με την ατομική μας ικανότητα στη σκόπευση. Το bash με το όπλο σπρώχνει πίσω τους εχθρούς σε στενά σημεία, ο μηχανισμός του zed time επιβραδύνει τον χρόνο στις πιο κρίσιμες στιγμές μιας μάχης και τα critical zones πάνω στο κάθε τέρας κάνουν τη σκόπευση κάτι παραπάνω από απλή κατεύθυνση του πλήκτρου. Το αποτέλεσμα είναι ένα gameplay loop που ανταμείβει τόσο την ατομική ακρίβεια όσο και τον συντονισμό ομάδας και που κρατάει το ενδιαφέρον μας κύμα με το κύμα χωρίς να χρειάζεται πολύπλοκη αφήγηση για να το στηρίξει.
Το σημαντικότερο σημείο της σεζόν είναι η επιστροφή του Gunslinger, ενός από τα πιο αγαπημένα perks του Killing Floor 2 και που η κοινότητα ζητούσε από την κυκλοφορία του τρίτου παιχνιδιού. Η αίσθηση του perk είναι αρκετά διαφορετική από τα όσα υπάρχουν μέχρι στιγμής και η ύπαρξη των διπλών όπλως είναι αισθητή και με το παραπάνω. Είναι ένα πιο γρήγορο perk και πιο risky, όπου η διαχείριση των γεμιστήρων και στα δύο όπλα ταυτόχρονα γίνεται μέρος της πρόκλησης και όχι απλά ένα εμπόδιο. Οι χειροβομβίδες βαρύτητας που φέρνει μαζί του συμπιέζουν πρώτα τους Zeds πριν εκραγούν, κάτι που αλλάζει εντελώς τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ένα γεμάτο δωμάτιο. Αντί να σκορπίσουμε τους εχθρούς, τους μαζεύουμε σε ένα σημείο και μετά τους καθαρίζουμε όλους μαζί ως ένα από τα πιο ικανοποιητικά πράγματα που έχουμε νιώσει σε αυτό το παιχνίδι εδώ και καιρό.
Το gadget του Gunslinger, το Fatal Focus, είναι ένα ζευγάρι smartguns που κλειδώνουν πάνω σε αδύναμα σημεία και ρίχνουν βλήματα με καθοδήγηση. Στην πράξη λειτουργεί σαν ένα δίχτυ ασφαλείας για τις στιγμές που η κατάσταση ξεφεύγει, ιδίως όταν παίζουμε σε υψηλότερες δυσκολίες όπου δεν υπάρχει χρόνος για να στοχεύσουμε με ακρίβεια κάθε φορά. Το δέντρο ικανοτήτων γύρω από το perk είναι πυκνό και αρκετές επιλογές μας δυσκόλεψαν πραγματικά να αποφασίσουμε ποια θα πάρουμε πρώτα, κάτι που σπάνια συμβαίνει σε συστήματα αυτού του τύπου. Ταυτόχρονα, δεν είναι όλα τέλεια εκεί μέσα. Κάποιες ικανότητες είναι κάπως αδύναμες σε σχέση με τις υπόλοιπες και μία τουλάχιστον φαίνεται να μην αλληλεπιδρά σωστά με ορισμένα mods όπλων.
Ο νέος χάρτης, το Oil Rig, είναι εξίσου σημαντικό κομμάτι της σεζόν όσο και το νέο perk. Πρόκειται για μια εγκαταλελειμμένη πλατφόρμα άντλησης με μια κεντρική αυλή, πολλά κατώτερα καταστρώματα και υπερυψωμένες περιοχές που δίνουν πραγματικό λόγο ύπαρξης στην κάθετη κίνηση. Ένα δωμάτιο με μια τρυπάνι-παγίδα που ενεργοποιείται με multitool και τεμαχίζει κάθε Zed που περνάει από μπροστά της είναι από τα πιο διασκεδαστικά σημεία που έχουμε βρει σε survival χάρτη του παιχνιδιού και το ίδιο ισχύει για μια εσωτερική περιοχή με μια φωτεινή πύλη και εξοπλισμό έρευνας που δίνει στον χάρτη μια πιο παράξενη, σχεδόν εξωγήινη πινελιά μέσα στο βιομηχανικό σκηνικό. Ο σχεδιασμός φωτισμού και ήχου δουλεύει καλά μαζί, με τσιριχτά μέταλλα, ατμό και τον μακρινό βρυχηθμό της θάλασσας να χτίζουν ένταση πριν καν εμφανιστεί ο πρώτος εχθρός.
Ο Dr. Moorcroft, το νέο αφεντικό της σεζόν, εμφανίζεται στην τελική, πιο επικίνδυνη μορφή του και φαίνετια να έχει σχεδιαστεί γύρω από την ιδέα ενός αφεντικού που μιλάει και προκαλεί την ομάδα καθώς προχωράει η μάχη, κάτι που η ίδια η Tripwire έχει παραδεχτεί ότι ήταν απάντηση σε αίτημα της κοινότητας. Κατά την διάρκεια της μάχης ο ίδιος καλεί ορδές μικρότερων εχθρών γύρω του και ενεργοποιεί κατά διαστήματα μια ασπίδα που μας αναγκάζει να αλλάξουμε στρατηγική στη μέση της μάχης αντί να επαναλαμβάνουμε την ίδια τακτική μέχρι το τέλος. Ως αφεντικό, δεν προσφέρει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί και απλά πρέπει να βαράμε μέχρι να πεθάνει.
Η νέα δυσκολία “Suicidal” είναι όμως το σημείο που πολλοί παίκτες ήθελαν να δούν αφού για καιρό μπορούσαμε να μείνουμε κολλημένοι ανάμεσα σε μια δυσκολία που είχε γίνει βαρετά εύκολη και μια άλλη που απαιτούσε σχεδόν τέλειο συντονισμό ομάδας. Το Suicidal λειτουργεί σαν φυσικό βήμα για όσους θέλουν να ετοιμαστούν σιγά σιγά για το πιο σκληρό επίπεδο. Σε συνδυασμό με τη δεύτερη φάση του dual-wield συστήματος, που τώρα καλύπτει και τα υπόλοιπα sidearms του Medic, του Sharpshooter και του Firebug, όλες οι κλάσεις παίρνουν λίγο περισσότερη ευελιξία στον οπλισμό τους, όχι μόνο ο Gunslinger.
Πέρα από το νέο περιεχόμενο, αρκετές μικρές αλλαγές κάνουν μεγαλύτερη διαφορά απ’ όσο θα περιμέναμε. Πλέον μπορούμε να μπούμε με φίλους απευθείας από το κεντρικό μενού χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψουμε πρώτα στη βάση, κάτι που ακούγεται μικρό μέχρι να το δοκιμάσουμε και να συνειδητοποιήσουμε πόσο χρόνο εξοικονομεί σε καθημερινές συνεδρίες με άλλους φίλους (σε αυτή την περίπτωση το δοκιμάσαμε με την γυναίκα μου οπότε…). Η δυνατότητα να επιλέγουμε τη δεξιότητα ενός Tier 3 mod κατά την κατασκευή αντί να την αφήνουμε στην τύχη διορθώνει ένα από τα πιο ενοχλητικά σημεία του crafting συστήματος, το grinding. Ο ήχος των όπλων έχει ανανεωθεί και είναι πιο βαρύς και τα γραφικά έχουν υποστεί καλές αλλαγές αλλά υπάρχει ένα ΑΚΡΩΣ εκνευριστικό στοιχείο.
Μετά από κάθε loading screen, ότι και να κάνουμε, είτε φορτώνουμε για πρώτη φορά το παιχνίδι είτε μπαίνουμε σε αγώνα είτε βγαίνουμε τελείως, τα shaders πάντα κάνουν compile. Ο σκοπός του Shader Compiling είναι να φορτώνουν τα shaders και τα assets για να φορτώνει πιο γρήγορα το παιχνίδι από τις επόμενες φορές και γενικά να τρέχει καλύτερα. Αυτό, συνήθως, γίνεται την πρώτη φορά, όχι συνέχεια. Και το γεγονός ότι εδώ γίνεται συνέχεια είναι από μόνο του ικανό να με κλωτσήσει προς το Uninstall.
Όπως και να’χει, προχωρώντας στο Season 4 Supply Pass, αυτό προσθέτει εκατό ανταμοιβές μέσα από δωρεάν και επί πληρωμή διαδρομές, χωρίς κανένα από τα δύο να λήγει, κάτι που σημαίνει πως όποιος αγοράσει το πάσο αργότερα δεν χάνει τίποτα από όσα έχει ήδη κερδίσει με το παίξιμο. Η Tripwire γιόρτασε παράλληλα τον πρώτο χρόνο του παιχνιδιού με μια δωρεάν περίοδο δοκιμής σε όλες τις πλατφόρμες και έκπτωση 50% στις εκδόσεις και στα Seasonal Passes. Προσωπικά, δεν νομίζω να φτάσω να ολοκληρώσω κάποιο pass αλλά…ποτέ δεν ξέρεις.
Συμπέρασμα
Η αλήθεια για το Killing Floor 3 είναι πως δεν πρόκειται για το παιχνίδι που θα εντυπωσιάσει. Η Tripwire είχε κάτι καλό στα χέρια της αλλά οι λάθος αποφάσεις φέρανε την σειρά εδώ που είναι σήμερα. Το Operation Shadow Hunter είναι από τις πιο ολοκληρωμένες σεζόν που έχει βγει μέχρι στιγμής. Ο Gunslinger φέρνει έναν πραγματικά διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού και όχι απλά νέα στατιστικά πάνω σε παλιά mechanics, ο νέος χάρτης έχει ενδιαφέρον, το νέο αφεντικό κάνει τη δουλειά του και η νέα δυσκολία λύνει ένα πρόβλημα που υπήρχε από την αρχή. Τα μικρά προβλήματα ισορροπίας στο δέντρο ικανοτήτων του Gunslinger είναι ένα μικρό πρώτο ψεγάδι, αλλά η φόρτωση των shaders είναι αυτό που μπορεί να μας φέρει στα όρια. Για όποιον είχε παρατήσει το παιχνίδι μετά την πρώτη δύσκολη περίοδο κυκλοφορίας του, αυτή είναι μια πολύ καλή αφορμή να επιστρέψει αν και ίσως να μην πειστεί ακόμα.
https://game.page/killingfloor3-season4/PressEnter.gr
Killing Floor 3
Το Operation: Shadow Hunter είναι η καλύτερη εκδοχή του Killing Floor 3 ως τώρα. Ο Gunslinger επιστρέφει με ένα γερό οπλοστάσιο, το Oil Rig φέρνει μια δόση φρεσκάδας και το νέο Suicidal difficulty καλύπτει επιτέλους το χάσμα μεταξύ των Hard και Hell-on-Earth. Όπως φαίνεται, το παιχνίδι βρίσκει τον ρυθμό του αλλά έχει ακόμα δρόμο μπροστά του.
Τα καλά
- O Gunslinger έρχεται επιτέλους στο παιχνίδι
- Το Oil Rig είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες χάρτες του παιχνιδιού
- Το Suicidal Difficulty μας προετοιμάζει πλέον κατάλληλα
- Μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές στην ποιότητα ζώης αλλά...
Τα όχι και τόσο καλά
- ...το Skill Tree του Gunslinger έχει ακόμα προβλήματα ισορροπίας
- Ο Dr. Mooncroft δεν προσφέρει κάτι πρωτότυπο ή καινούργιο
