Dave the Diver | Nintendo Switch 2 Review

Το Dave the Diver της MintRocket είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες indie παραγωγές των τελευταίων ετών. Ως τίτλος, συνδυάζει αρμονικά την κατάδυση, την εξερεύνηση και την διαχείριση ενός εστιατορίου σε ένα ενιαίο, εθιστικό σύνολο. Αν και εκ πρώτης όψεως μοιάζει με “ένα ακόμη pixel-art adventure”, γρήγορα θα καταλάβουμε ότι ο τίτλος επιχειρεί να ενοποιήσει διαφορετικά είδη σε μια εμπειρία που εξελίσσεται συνεχώς και προσφέρει σταθερά νέους στόχους.

Αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Dave, ενός βετεράνου δύτη που καλείται από τον φίλο του Cobra να εξερευνήσει την περιοχή του Great Blue και το μυστηριώδες Blue Hole. Ως επαγγελματίας δύτης, ο Dave παρατάει τις διακοπές του και με αφορμή αυτές τις νέες καταδύσεις πείθεται από τον φίλο του να βοηθήσει στη λειτουργία του Bancho Sushi Restaurant, ενός μικρού αλλά φιλόδοξου sushi bar που στηρίζεται στις πρώτες ύλες που θα φέρνει από τον βυθό. Τα φαγητά και τα χρήματα από την βοήθειά του στο εστιατόριο είναι η αφορμή που χρειάζεται ο Dave για να αφήσει τις διακοπές του και να ξεκινήσει αυτό το νέο εγχείρημα.

Η καρδιά του παιχνιδιού βρίσκεται στην κατάδυση. Η αφήγηση δεν αποτελεί τον κύριο άξονα του παιχνιδιού, ωστόσο λειτουργεί αποτελεσματικά ως μοχλός προόδου, προσφέροντας νέες αποστολές, χαρακτήρες και μηχανισμούς που ανανεώνουν τον κύκλο του gameplay. Το Blue Hole είναι ένας βυθός που κρύβει μυστικά, νέα αντικείμενα, νέα είδη ψαριών και αρκετά μυστικά.

Το gameplay στηρίζεται στη συλλογή ψαριών, αντικειμένων, θησαυρών και άλλων υλικών που μας βοηθούν να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό μας ή να ξεκλειδώσουμε νέες δυνατότητες. Ξεκινάμε ταπεινά, με μικρές φυάλες οξυγόνου και δυνατότητες αλλά όσο προχωράμε και αποκτάμε περισσότερα χρήματα θα κάνουμε την στολή του Dave να διαθέτει καλύτερα στατιστικά που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των καταδύσεων με την σωστή διαχείρισή τους να καθορίζει την επιτυχία κάθε run.

Η απώλεια οξυγόνου συνεπάγεται άμεση επιστροφή στην επιφάνεια και απώλεια των περισσότερων ευρημάτων, κάτι που προσθέτει ρίσκο και απαιτεί προγραμματισμό.

Η βιοποικιλότητα, το βασικό στοιχείο που θα μας φέρει τα χρήματα που θέλουμε, αλλάζει ανάλογα με το βάθος, με τα σπανιότερα και ισχυρότερα είδη να βρίσκονται σε μεγαλύτερο βάθος. Επιθετικά ψάρια, καρχαρίες και mini-bosses λειτουργούν ως εμπόδια που απαιτούν καλύτερο εξοπλισμό ή ευρηματικότητα αλλά παράλληλα μας ανταμείβουν με βαρύ και ακριβό κρέας. Επιπλέον, τα τυχαία εργαλεία και τα όπλα που βρίσκουμε στις καταδύσεις υπάρχουν για να δίνουν ποικιλία στον τρόπο προσέγγισης, ενώ οι αποστολές των NPCs προσφέρουν επιπλέον δραστηριότητες και ανταμοιβές.

Το Bancho Sushi Restaurant αποτελεί το δεύτερο σημαντικό κομμάτι του gameplay. Τα ψάρια που συλλέγουμε μετατρέπονται σε κρέας για το μενού της ημέρας, ενώ πριν ανοίξει ο χώρος πρέπει να ξεχωρίσουμε τα πιάτα που θα σερβίρουμε, να ελέγξουμε τα αποθέματα και να ρυθμίσουμε τη διακόσμηση για να τραβήξουμε περισσότερο κόσμο. Το σερβίρισμα ξεκινά μόλις οι πελάτες καθίσουν στο bar και η ροή θυμίζει, κατά στιγμές, την ένταση του Overcooked, με υψηλό ρυθμό και ανάγκη για άμεση ανταπόκριση στις παραγγελίες. Το mini-game του ποτού και η ανάγκη για διαχείριση του συνολικού χρόνου ανάμεσα στις παραγγελίες δίνουν χαρακτήρα και ενισχύουν το αίσθημα πίεσης.

Καθώς εξελίσσεται η επιχείρηση, έχουμε τη δυνατότητα να προσλάβουμε προσωπικό που βοηθά τόσο στην κουζίνα όσο και στο σερβίρισμα. Οι εργαζόμενοι αναβαθμίζονται, ενώ η δημοσιότητα του εστιατορίου επηρεάζεται και από το CookSta – μια παρωδία κοινωνικού δικτύου όπου οι πελάτες αναρτούν φωτογραφίες των πιάτων τους διαφημίζοντας έμμεσα την επιχείρησή μας. Η απόδοση κάθε βραδιάς καταγράφεται σε σύστημα βαθμολόγησης, προσφέροντας πόντους για νέες συνταγές και βελτιώσεις.

Η ροή του gameplay είναι αρκετά απλή και άμεση όταν αρχίζουμε να μαθαίνουμε τις ιδιοσυγκρασίες του και να μαθαίνουμε τους νέους μηχανισμούς. Η γοητεία όμως – και το στοιχείο που έχει παραπλανήσει πολλούς ότι πρόκειται για ένα indie παιχνίδι (ενώ δεν είναι) – βρίσκεται στην εμφάνιση και την παρουσίασή του. Το Dave the Diver ξεχωρίζει χάρη στο ιδιαίτερο pixel-art ύφος του. Τα μοντέλα και τα περιβάλλοντα έχουν σχεδιαστεί με pixel αισθητική πάνω σε τρισδιάστατη βάση, δημιουργώντας ένα αξιόλογο υβρίδιο με 2D και 3D. Η κίνηση των ψαριών είναι εντυπωσιακά ρευστή για το είδος των γραφικών, ενώ οι χαρακτήρες και τα κτίρια διαθέτουν έντονη προσωπικότητα. Τα σύντομα cutscenes και τα animations που συνοδεύουν κάθε δράση προσθέτουν χιούμορ και δημιουργούν μια ζωντανή, αναγνωρίσιμη ταυτότητα.

Αυτό που εντυπωσιάζει όμως, ενώ παράλληλα ήταν κάτι που θέλαμε να δούμε, είναι η νέα Nintendo Switch 2 έκδοση που επέτρεψε στον τίτλο να λάμψει στην νέα κονσόλα. Πλέον, έχουμε 60fps καθόλη την διάρκεια του gameplay, καλύτερο, πιο άμεσο χειρισμό και πιο καθαρά γραφικά με περισσότερες λεπτομέρειες και εξίσου πιο ρευστά animations. Η βελτίωση στην απόδοση επιτρέπει γρηγορότερους χρόνους φόρτωσης σε σχέση με την αρχική έκδοση. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει Mouse Mode υποστήριξη στον χειρισμό – κάτι που πραγματικά θα ήθελα να δω δεδομένου ότι στους υπολογιστές αυτού του είδους ο χειρισμός είναι ονειρικός.

Το Dave the Diver όταν πρωτοκυκλοφόρησε, ήταν μια ομολογουμένως ευχάριστη έκπληξη. Μου αρέσει που ακόμα και τώρα συνεχίζει να φέρνει νέο περιεχόμενο, εμπλουτίζοντας την ήδη γεμάτη εμπειρία. Συνδυάζει επιτυχώς είδη που υπό άλλες συνθήκες δύσκολα θα έδεναν μεταξύ τους. Η κατάδυση, η εξερεύνηση και η διαχείριση του εστιατορίου λειτουργούν ως αλληλοσυμπληρούμενα κομμάτια, κρατώντας μας σε ενγρήγορση.

Το παιχνίδι είναι εθιστικό, καλοστημένο και προσφέρει μια αίσθηση προόδου που σπάνια συναντάμε σε τέτοιες παραγωγές. Η καλοδουλεμένη αισθητική, ο πλούσιος κόσμος και ο σταθερός ρυθμός το καθιστούν έναν από τους πλέον αξιομνημόνευτους τίτλους και μια πρόταση που μπορεί εύκολα να βρεθεί ανάμεσα στις κορυφαίες κυκλοφορίες, ειδικά μετά από την κυκλοφορία της NS2 έκδοσης.