Το Pokémon Pokopia είναι ίσως το αγαπημένο μου παιχνίδι για το 2026, τουλάχιστον για το Nintendo Switch 2. Η ομάδα πίσω από τα Dragon Quest Builders είχε ήδη προσφέρει δύο ξεχωριστούς spin-off τίτλους που μετανιώνω που πούλησα αλλά τους θυμάμαι αρκετά πολύ. Η φόρμουλά τους, ίδια. Το gameplay κάπως διαφορετικό μιας και το Pokopia εστιάζει περισσότερο στην αναστήλωση πολιτισμών και πόλεων παρά την προστασία τους από κινδύνους. Αλλά αυτή η χαριτωμένη οπτική, η διαφορετική χροιά στον κόσμο των Pokémon αποτελεί κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό για μένα και την γυναίκα μου. Και, φυσικά, δεν μου έκανε εντύπωση όταν ανακοινώθηκαν και τρία διαφορετικά expansions για τον τίτλο, με το πρώτο να μας στέλνει κάτω από την θάλασσα.
Όπως και με το βασικό παιχνίδι, το Bubbly Basin, το πρώτο expansion του παιχνιδιού δεν είναι ένα μικρό content update. Είναι μια προσεκτική επέκταση, ένα περιεχόμενο που προσθέτει 50 επιπλέον Pokemon αλλά και αρκετό περιεχόμενο για να ανακαλύψουμε, μια νέα αλλά παράλληλα γνώριμη και “παλιά” κατεστραμμένη πόλη για να ανακτήσουμε αλλά και βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής που, αν και δεν περιμέναμε να δούμε μας προετοιμάζουν για κάτι καλύτερο, τουλάχιστον στο μέλλον.
Το νέο περιεχόμενο είναι κλειδωμένο πίσω από ένα Quest αλλά για όσους δεν έχουν προχωρήσει αρκετά την βασική ιστορία, το expansion αρχίζει κάπου στην αρχή με την μέση. Για να ξεκλειδώσουμε την νέα περιοχή χρειάζεται να ανεβάσουμε το Environment Level στο Bleak Beach και να μιλήσουμε στο Manaphy, το οποίο μας δίνει ένα νέο, σχετικά εύκολο quest, που με την σειρά του μας διδάσκει το Dive Skill ώστε να βουτήξουμε στα βάθη και να ανακαλύψουμε μια νέα πύλη για να μας οδηγήσει σε μια βυθισμένη πόλη. Για να ανοίξουμε την πύλη χρειάζεται αρκετά προχωρημένη πρόοδος στο Bleak Beach, οπότε όσοι δεν έχουν ήδη περάσει ώρες στο βασικό παιχνίδι θα νιώσουν σαν να μπαίνουν στη μέση μιας συζήτησης. Ακόμα και μετά από εκατοντάδες ώρες παιχνιδιού, η πρώτη ώρα μέσα στη νέα περιοχή έδινε την αίσθηση του «πάλι από την αρχή», μαθαίνοντας ξανά ποιο υλικό χρειάζεται ποιο εργαλείο και ποιο Pokémon ανοίγει ποιο habitat.
Αυτό που με ανησυχούσε ήταν το πως θα διαχειριστεί το expansion την κολύμβηση σε σχέση με την βάση του. Το Lapras Form και το Waterfall είναι δύο καλές ικανότητες για να περιπλανηθούμε γρήγορα στην επιφάνεια αλλά δεν είναι αρκετές για να βουτήξουμε ή να “ψαρέψουμε” αντικείμενα από το βάθος. Η αλήθεια είναι πως περίμενα τα κλασικά προβλήματα που έχουν όλα τα underwater κομμάτια σε βιντεοπαιχνίδια, δηλαδή αργή κίνηση, δύσκολο χειρισμό της κάμερας και τη γενική αίσθηση ότι παλεύουμε με τον γενικότερο χειρισμό αντί να παίζουμε. Αντιθέτως, εδώ το κολύμπι είναι ακόμα πιο ευχάριστο και έχει διάφορους συνδυασμούς που μας επιτρέπουν να κινούμαστε ή να μένουμε σταθεροί, κάτι που θα μας βοηθάει στο γενικότερο χτίσιμο. Πιο συγκεκριμένα, κρατώντας πατημένο το Β, αντί να τρέχουμε μέσα στο νερό αρχίζουμε και κολυμπάμε πιο γρήγορα ενώ με το Jump Button μπορούμε να πηδήξουμε όσες φορές θέλουμε για να πάμε στην επιφάνεια. Αν και ο χειρισμός αυτός θα χρειαστεί κάποια συνήθεια για να τον “αποκτήσουμε” δεν θα αργήσουμε να εναρμονιστούμε με την γενικότερη λογική του.
Το χτίσιμο, λόγω της πίεσης του νερού, γίνεται τελείως διαφορετικό από τον τρόπο που χτίζουμε στην στεριά. Τέρμα το Magnemite form μιας και η άνωση αλλάζει και τον τρόπο που σκεφτόμαστε την προσέγγισή μας. Τα υλικά επιπλέουν ελεύθερα, τα κομμάτια που σπάνε αιωρούνται γύρω μας αντί να πέφτουν στο έδαφος ενώ με τα καινούρια Buoyant blocks μπορούμε να φτιάξουμε σπίτια που επιπλέουν. Ωστόσο, δεν λείπει και το αντίβαρο. Όταν σπάμε πολλά μπλοκ μαζί, τα κομμάτια τους γεμίζουν την οθόνη και μπλοκάρουν τη θέα, ειδικά σε στενά σημεία.
Η λογική βέβαια ανταποκρίνεται στην λογική του κόσμου, με την έννοια ότι κάποια κτίρια και αντικείμενα δουλεύουν κάτω από το νερό ενώ άλλα όχι. Ένας ανεμόμυλος μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε κάτω από το νερό και θα παράγει ρεύμα κανονικά, οι ξυλόφουρνοι, για κάποιον λόγο, δουλεύουν κανονικά ενώ σε άλλες περιπτώσεις όπως στο μαγείρεμα, τα πράγματα χρειάζονται στεριά. To ίδιο γίνεται και με τις ικανότητες. Μπορούμε να ρουφάμε πράγματα, να κόβουμε με το Cut ή να ρίχνουμε μπουνιές όπως κάνουμε και στην επιφάνεια.
Το Bubbly Basin κρατάει την ίδια απαλή, χρωματιστή ταυτότητα που μας είχε κερδίσει στο βασικό παιχνίδι, με το μπλε του νερού να μην κουράζει ποτέ το μάτι παρά το γεγονός ότι περνάμε την περισσότερη ώρα μας κάτω από την επιφάνεια. Αυτό διότι όταν περάσουμε την επιφάνεια του νερού, τα χρώματα επαναφέρονται στην ίδια αντίθεση και ένταση όπως και στην στεριά με την μόνη διαφορά πως ο “ουρανός” είναι νερό και πως η κίνησή μας μέσα στο νερό γίνεται ελάχιστα πιο αργή. Επιπλέον, η αντίθεση ανάμεσα στα φωτεινά σημεία που βλέπει ο ήλιος και στις σκοτεινές σπηλιές πιο βαθιά δίνει στην περιοχή μια αίσθηση κλίμακας που η στεριά του βασικού παιχνιδιού δεν είχε. Στον ήχο, τα μουσικά κομμάτια είναι ήρεμα και σχεδόν υπνωτιστικά, ταιριάζοντας απόλυτα με τον ρυθμό ενός παιχνιδιού που δεν βιάζεται πουθενά. Τα ηχητικά εφέ κάτω από το νερό, πιο πνιχτά και μακρινά, μας βοήθησαν να νιώσουμε πραγματικά ότι βρισκόμαστε κάπου διαφορετικό αντί για απλώς μια παραλλαγή στο ίδιο χάρτη.
Πενήντα καινούρια Pokémon μπαίνουν στο Pokédex του Bubbly Basin, τα περισσότερα νερού, από γενιές που πηγαίνουν από το Kanto μέχρι τη Paldea. Το Popplio, το Totodile και φυσικά το Mudkip, που δεν σταματάει ποτέ να είναι το αγαπημένο του διαδικτύου, κάνουν όλα την εμφάνισή τους, μαζί με τις εξελίξεις τους που με την σειρά τους προσφέρουν και διαφορετικές ικανότητες και “εργατικά χέρια” για αυτά που θέλουμε να κάνουμε κάτω από το νερό. Πάνω σε αυτό, δύο νέες ειδικότητες μπήκαν αποκλειστικά για τη νέα περιοχή, με το Scrub που καθαρίζει τα Pearls και το Generate που φωτίζει τα σκοτεινά υποθαλάσσια περάσματα και λειτουργεί ως το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό ρεύμα. Το δεύτερο είναι σχεδόν απαραίτητο αν θέλουμε να εξερευνήσουμε τις πιο σκοτεινές σπηλιές χωρίς να χτυπάμε συνέχεια πάνω σε βράχους.
Η εξερεύνηση είναι το κομμάτι που με κράτησε περισσότερες ώρες απ’ όσες περίμενα. Έξι χάρτες θησαυρού είναι κρυμμένοι σε τυχαία σημεία της πόλης και ο καθένας οδηγεί σε μια διακοσμητική Poké Ball. Το να τους μαζέψουμε όλους μας άνοιξε στο τέλος το Starmie σαν κάτοικο. Παράλληλα, το κτίσιμο του Ocean Temple και η ανοικοδόμηση του Pokémon Center λειτουργούν για άλλη μια φορά ως οι δύο κύριοι στόχοι της ιστορίας, αλλά ανάμεσά τους υπάρχει χώρος για περιπλάνηση. Το να αναγνωρίζουμε σιγά σιγά ποια πόλη είναι μέσα από σημεία ενδιαφέροντος και παλιά μαγαζιά ή γυμναστήρια άρχισε να μιλάει στο παιδί μέσα μας και να μας ταξιδεύει στο παρελθόν, τότε που περνάγαμε για πρώτη φορά από εκεί.
Τα μικρά πράγματα όμως είναι αυτά που μας κράτησαν κολλημένους περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε. Για παράδειγμα, το Dewgong Clock που θα τοποθετήσουμε στην πλατεία της πόλης χτυπάει κάθε ώρα και το ακούμε ακόμα και όταν είμαστε βυθισμένοι δεκάδες μέτρα πιο κάτω, οι νέες συνταγές για smoothie φτιάχνουν συνδυασμούς που ποτέ δεν θα φανταζόμασταν πως ταιριάζουν και τα καινούρια ρούχα και τα χρώματα μαλλιών κάνουν τον χαρακτήρα μας να αλλάζει αισθητά, χωρίς να χρειάζεται να ανοίξουμε καν το μενού επιλογών. Κανένα από αυτά δεν θα εμφανιζόταν σε λίστα με τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του DLC, όμως μαζί δημιουργούν την αίσθηση ενός τόπου που κάποιος πραγματικά νοιάστηκε να σχεδιάσει, αντί για ένα σύνολο αλλαγών σε μια λίστα.
Η ιστορία ακολουθεί το ίδιο μοτίβο με το βασικό παιχνίδι, δηλαδή αργό ρυθμό, συγκεκριμένους στόχους και καμία πίεση να βιαστούμε. Αυτό είναι σχεδόν πάντα καλό, όμως εδώ η δομή είναι πολύ κοντά σε αυτή που είχαμε ήδη δει σε κάθε άλλη περιοχή του παιχνιδιού. Μαζεύουμε Pokémon, χτίζουμε habitat, ανεβάζουμε το επίπεδο περιβάλλοντος, επαναλαμβάνουμε. Δεν υπάρχει κάτι πιο ανατρεπτικό σε επίπεδο αφήγησης και το “ο κόσμος έχει καταστραφεί, όλοι έχουν πεθάνει” συνεχίζει να υπάρχει, ακόμα και αν η πόλη μοιάζει με την χαμένη Ατλαντίδα σε σημεία. Εδώ ήθελα να πάω πιο χαλαρά την ιστορία σε αντίθεση με το βασικό παιχνίδι που πήγαινα “τάπα” για να ξεκλειδώσω καλύτερες ικανότητες για το χτίσιμο.
Ένα κομμάτι που αξίζει ξεχωριστή αναφορά είναι το δωρεάν update 2.0.0, το οποίο έφτασε την ίδια μέρα με το DLC αλλά αφορά όλους τους παίκτες. Το σημαντικότερο, πιο ενδιαφέρον, πιο ευπρόσδεκτο και αγαπημένο μου αντικείμενο είναι το νέο Portal Pod, ενός Universal Chest/Drop box που μας επιτρέπει την πρόσβαση ενός κοινού αποθηκευτικού χώρου από οπουδήποτε έχουμε το Pod. Όπως είναι αναμενόμενο, αυτό μας γλιτώνει από αμέτρητα ταξίδια στο Pokémon Center για να αδειάσουμε την τσάντα μας, ενώ οι μαζικές μεταφορές αντικειμένων κατάργησαν δεκάδες ώρες παραμετροποίησης. Επιπλέον, το χτίσιμο των habitat έγινε πολύ πιο άμεσο και συμπαγές, αφού πλέον ένα λάθος αντικείμενο δεν ακυρώνει ολόκληρη την κατασκευή όπως παλιά ή δεν μειώνει την ποιότητά της. Καμία από αυτές τις αλλαγές δεν είναι εντυπωσιακή μόνη της, όμως μαζί κάνουν την επιστροφή στο Pokopia να νιώθει πολύ πιο ομαλή απ’ ό,τι στην κυκλοφορία. Το μόνο που μένει είναι να διευρυνθούν τα όρια των Blocks που μπορούμε να έχουμε πάνω μας, κυριότερα από 99 να φτάνουν τουλάχιστον τα 999 για να μην “μπουκώνουμε” με blocks.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, το Bubbly Basin είναι μια πολύ δυνατή αρχή για το Expansion Pass ενός αγαπημένου παιχνιδιού. Ενισχύει την φόρμουλα που ξεκίνησε, την εμπλουτίζει με ευπρόσδεκτες αλλαγές και προσθήκες και επεκτείνει το ίδιο αγαπημένο gameplay, αγαπημένο για όσους τους άρεσε τουλάχιστον. H επέκταση μας δίνει μια ολόκληρη καινούρια πόλη, μια νέα λογική κίνησης και πενήντα ακόμα λόγους να ξαναμπούμε. Ανυπομονώ σαν να μην υπάρχει αύριο για το επόμενο κομμάτι του Expansion Pass, που αν και μικρότερο, όπως προβλέπεται αφού θα έχει κυρίως cosmetics και νέους τρόπους κατασκευης, θα επιτρέψει να επεκτείνουμε και την φαντασία μας εξίσου.
Θεωρώ πως αν δεν έχετε λόγο να επιστρέψετε στον τίτλο ακόμα ή είστε ικανοποιημένη μέχρι στιγμής με αυτό που πήρατε από αυτόν, τότε θα συνιστούσα να περιμένετε και για τα επόμενα δύο Content Drops πριν προχωρήσετε στο να δώσετε 30€ για έναν τίτλο που αγγίζει τα 70€. Παρόλα αυτά, το Pokopia παραμένει το δυνατότερο θεματικό cozy spin-off μιας εξαιρετικά αγαπημένης σειράς.
Pokémon Pokopia: Bubbly Basin
Το πρώτο κομμάτι του Expansion Pass μας βουτάει σε μια παλιά αγαπημένη πόλη κάτω από τα νερά και τη μετατρέπει σε μια από τις πιο ευχάριστες περιοχές του Pokopia, με άψογο swimming, 50 νέα Pokémon και μια ιστορία που δεν ξεφεύγει ποτέ από τα γνώριμα μονοπάτια.
Τα καλά
- Ικανοποιητικό σύστημα κολύμβησης
- Πενήντα νέα Pokémon με καλά μελετημένες ειδικότητες
- Ανανεωμένη αίσθηση ανακάλυψης
- Portal Pod
- Μεγάλος όγκος περιεχομένου για εξερεύνηση
Τα όχι και τόσο καλά
- Απαιτεί ήδη προχωρημένη πρόοδο στο βασικό παιχνίδι
- Η ιστορία ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα τη φόρμουλα των υπόλοιπων περιοχών
