Ομολογώ πως δεν περίμενα να μου αρέσει το Turnbound. Δεν ήταν ένας τίτλος που είχα στο ραντάρ μου, πόσο μάλλον να ξέρω ότι θα κυκλοφορούσε. Ψάχνοντας λίγα πράγματα για το είδος του και την λογική του, πρόκειται για ένα tile-based autobattler σε παρόμοια φιλοσοφία με το Backpack Hero ή το Backpack Battles. Δηλαδή, παιχνίδι στο οποίο διαχειριζόμαστε το inventory μας και εξοπλίζουμε τον χαρακτήρα μας με αντικείμενα και όπλα που θα τον κάνουν δυνατότερο ενάντια σε άλλα τέρατα ή παίκτες. Η λογική αυτή επικρατεί και εδώ με την μόνη διαφορά πως δίνεται μια PvP αίσθηση, συνδυασμένη με roguelike στοιχεία που κάνουν κάθε run να ξεχωρίζει.
Η μόνη, ουσιαστική επαφή που έχω με τα Autobattlers είναι το Teamfight Tactics. Δυστυχώς, δεν θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά έξυπνο ούτε υπομονετικό για να επενδύσω τον απαιτούμενο χρόνο, να μαθαίνω τα compositions και να τα αξιοποιώ προς όφελός μου, οπότε συνήθως αρκούμαι στο να παρακολουθώ άλλους να παίζουν. Όταν λοιπόν ήρθε στο κατώφλι μου το νέο παιχνίδι της 1ΤΚ, δεν ήξερα τι να περιμένω – και σίγουρα δεν ήταν αυτό που είδα. Περίμενα πως θα παίξω κάτι πιο τυπικό, κάτι που έχω ξαναδεί ή έστω ένα roguelike card battle παιχνίδι μιας και η πρώτη ματιά για κάτι τέτοιο μας προετοιμάζει.
Ευτυχώς, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Το Turnbound είναι ένας τίτλος που εστιάζει σε σύντομα runs με αρκετή σκέψη και πειραματισμό στοιχεία που συνδυάζονται επιτυχώς και με το παραπάνω. Σε αυτό βοηθάει και η λογική του gameplay που είναι αρκετά απλή στο να την μάθουμε αλλά δύσκολη στο να την κατακτήσουμε, ειδικά στην αρχή.
Όπως και στα περισσότερα Autobattlers έτσι και εδώ πρέπει να στήσουμε το τραπέζι μας με όπλα και αντικείμενα που θα μπορούν να μας κρατήσουν ζωντανούς και να κάνουν αρκετή ζημιά στον εχθρό μας. Ωστόσο εδώ αντί για στρατεύματα έχουμε έναν βασικό χαρακτήρα που τον επιλέγουμε στην αρχή (Sun Wukong, Robin Hood, Alice), με ένα βασικό όπλο ανά περίπτωση και μια πληθώρα από ειδικές ικανότητες, εργαλεία και αντικείμενα. Ο χαρακτήρας αυτός τοποθετείται στη συνέχεια σε ένα grid-based board γεμάτο κλειδωμένα tiles όπου καλούμαστε να διαμορφώσουμε ανάλογα.
Πριν από κάθε γύρο έχουμε στην διάθεσή μας ένα χρηματικό ποσό που μπορούμε να δαπανήσουμε είτε για να ξεκλειδώσουμε πλακάκια πάνω στο board μας, είτε να αγοράσουμε όπλα, είτε να αγοράσουμε διπλότυπα ώστε να τα ενώσουμε και να φτιάξουμε δυνατότερες εκδοχές τους. Αν θέλουμε να ρισκάρουμε, μπορούμε να κρατήσουμε ένα ποσό και να το προσθέσουμε στον επόμενο γύρο ώστε να έχουμε περισσότερες επιλογές και ευκαιρίες στρατηγικής.
Τα αντικείμενα και τα όπλα που θα βρούμε στο κατάστημα φέρουν τις δικές τους ξεχωριστές ικανότητες και χρησιμότητες, με αυτά να χωρίζονται σε ορισμένες βασικές κατηγορίες όπως Consumables, Taunt items, Charge Items, Armors και Weapons. Το μυστικό εδώ είναι να καταφέρουμε να βρούμε τις καλύτερες συνεργείες και πως μπορούμε να τοποθετήσουμε κάθε αντικείμενο στο κατάλληλο tile ώστε να ωφελήσουμε όσες περισσότερες διόδους γίνεται.
Όπως είπα, η λογική του gameplay είναι απλή. Σκεφτόμαστε την κάθε κίνησή μας, τοποθετούμε τα αντικείμενά μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και βλέπουμε την μάχη να εκτυλλίσσεται και να μας βγάζει ασπροπρόσωπους ή να μας…ξενερώνει. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα όμως, μια ευχάριστη αίσθηση, μια ικανοποίηση θα νιώσουμε να μας κατακλύζει. Υπάρχει κάτι το εθιστικό σε όλη αυτή την επανάληψη που μας ωθεί στο να προσπαθήσουμε ξανά και ξανά – και θα χρειαστεί να το κάνουμε.
Σκοπός μας είναι να καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε ένα run 10 γύρων ενώ έχουμε στην διάθεσή μας 5 ζωές μέχρι το τέλος. Ευτυχώς, ακόμα και αν έχουμε πέντε ζωές, μπορούμε να επαναλάβουμε τις μάχες που χάσαμε με την ελπίδα ότι η έκβαση των πραγμάτων θα είναι διαφορετική λόγω της πολυπλοκότητας των συνεργειών και του κάθε αντικειμένου αντίστοιχα.
Όσο φτάνουμε προς αυτό τα πράγματα ζορίζουν ιδιαίτερα. Τα boards γίνονται μεγαλύτερα, οι αντίπαλοί μας “μπουκώνουν” με οπλισμό και οι συνδυασμοί λαμβάνουν μια απροσδόκητη τροπή. Ομολογουμένως, πολλά run θα καταλήξουν σε εμάς να βρισκόμαστε στον πάτο αλλά αυτό είναι πάντα μια ευκαιρία να βελτιωθούμε και να κάτσουμε να μελετήσουμε τι κάναμε λάθος ή απλά, να είμαστε πιο προσεκτικοί.
Πέρα από το gameplay, το σημείο που το Turnbound θριαμβεύει είναι στον γραφικό του τομέα. Τα σχέδια των χαρακτήρων, των αντικειμένων, των background και των εφέ είναι απολαυστικά, σχεδιασμένα με ελκυστικές λεπτομέρειες και σκιάσεις που μοιάζουν βγαλμένες από κάποιο dark fantasy comic. Οι τρεις κλασικοί μυθολογικοί/παραμυθένιοι ήρωες διατηρούν μια μίξη ανάμεσα σε anime και δυτικά comic που δίνουν στην γενικότερη αισθητική του τίτλου αυτό το “κάτι” που θα μας τραβήξει την προσοχή. Ακόμα και τα animations στις μάχες (τα απλά animations του “σηκώνεται η κάρτα και βαράει την άλλη”) έχουν βουτυρένια ροή που παρόμοιά της είδαμε στο Slay the Spire.
Αυτό που προκαλει εντύπωση ωστόσο, είναι η δήλωση της ομάδας ανάπτυξης πως δεν χρησιμοποιήθηκε Generative AI για τα σχέδια ούτε το gameplay. Συγκεκριμένα, όπως γράφουν, “δεν χρησιμοποιήθηκε Generative AI για τη δημιουργία οποιουδήποτε από τα art ή τα assets του παιχνιδιού. Ούτε καν οι μάχες είναι AI, όλες προέρχονται από αποθηκευμένες/νικητήριες κατασκευές που δημιουργήθηκαν από άλλους παίκτες. Ακόμα και το tutorial όπου παίζετε ενάντια στη «γάτα» ή περιστασιακά «builds bot» δημιουργήθηκαν από τους σχεδιαστές παιχνιδιών μας” – και εδώ έρχομαι να πατήσω για το επόμενο σημείο.
Οι μάχες στις οποίες θα λάβουμε μέρος είναι ενάντια σε άλλους παίκτες…ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται στην αρχή. Για την ακρίβεια, πρόκειται για μάχες ενάντια σε “φαντάσματα” των άλλων παικτών, δηλαδή με builds που είχαν παιχτεί, αποθηκευτεί και χρησιμοποιηθεί ως εμπόδια στην πρόοδό μας. Θα δούμε πολλές φορές τους αντιπάλους μας να έχουν μοναδικά ονόματα και, ενίοτε, μερικά bots, αλλά κάθε μάχη είναι ενάντια σε υπαρκτά builds. Το καλό με όλο αυτό το σύστημα είναι πως τα καλύτερα builds αποθηκεύονται και είναι προσβάσιμα από όλους οπότε, αν κολάμε και θέλουμε να δούμε κάποιο build, αυτά είναι πάντα διαθέσιμα.
Η ουσία του Turnbound αυτή την στιγμή βρίσκεται στις μονομαχίες και στην ανάγκη να βελτιωθούμε και να προοδεύσουμε ή να ανεβούμε στα ranks για να πάμε στο επόμενο κεφάλαιο. Δεν υπάρχουν αντικείμενα ή διακοσμητικά αντικείμενα για να ξεκλειδώσουμε όπως γίνεται σε άλλα roguelikes αλλά η κεντρική ιδέα είναι αρκετά εθιστική για να μας κρατήσει για κάμποσο καιρό το ενδιαφέρον. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως στην πλήρη κυκλοφορία του τίτλου δεν θα έχουμε αρκετό περιεχόμενο για να εξερευνήσουμε – αλλά αυτό δεν είναι κάτι “γραμμένο στην πέτρα”.
Αριθμώντας μόλις μερικές μέρες στο Steam Early Access, το Turnbound είναι ένα νέο παιχνίδι που δεν πρέπει να μας περάσει απαρατήρητο. Ακόμα και σε αυτή την φάση, έχει αρκετή ουσία ως προς την διασκέδαση που προσφέρει, ειδικά με την pseudo-PVP ιδέα του και είμαι σίγουρος πως όσο προχωράει η ανάπτυξή του θα το δούμε να εμπλουτίζεται με νέους ήρωες, όπλα και στοιχεία. Μέχρι τότε όμως, η τιμή του, αν και αποτρεπτικός παράγοντας θεωρείται αρκετά καλή για αυτά που προσφέρει. Αν σας αρέσουν τέτοιου είδους εμπειρίες, τότε σίγουρα δεν θα το μετανιώσετε.
Ευχαριστούμε την ομάδα ανάπτυξης για την παραχώρηση του Preview Code.
