Η ιδιαιτερότητα της σειράς Legacy of Kain είναι πως για πολλούς από εμάς αποτέλεσε την πρώτη επαφή με σκοτεινά 3D Action Platformers. Τόσο η ατμόσφαιρα, η ιστορία αλλά και το γενικό gameplay που επικέντρωνε στην επίλυση γρίφων μας άφησε ισχυρές εντυπώσεις για το υπόλοιπο της ζωής μας. Ήμουν παιδί όταν δοκίμασα για πρώτη φορά το πρώτο παιχνίδι σε ένα Demo Disc του Playstation 1 και δεν μπορώ να κρύψω πως ζορίστηκα αρκετά για να καταλάβω την λούπα του.
Τότε, οι μάχες που προσέφερε έμοιαζαν εντυπωσιακές γιατί δεν ήταν το “εύκολο” button mashing που είχα συνηθίσει, αλλά κάτι τελείως διαφορετικό. Κάθε μάχη ήταν ακόμα ένας γρίφος που έπρεπε να λύσω και σε συνδυασμό με τον γοητευτικά σκοτεινό του κόσμο με έκανε σαν τίτλος να αναζητώ παρόμοιες εμπειρίες. Όταν λοιπόν, μετά από χρόνια κατάφερα να παίξω το Legacy of Kain: Defiance ενθουσιάστηκα με το αίμα, την βία και την παρόμοια γοητεία που είδαμε στο Soul Reaver.
Η επιστροφή του παιχνιδιού μέσω του Legacy of Kain: Defiance Remastered μου θύμισε γιατί αγάπησα την τότε έκδοση με την διαφορά πως τώρα το έχουμε σε σύγχρονες πλατφόρμε με βελτιωμένα γραφικά, διαφοροποιήσεις σε ορισμένα σημεία αλλά και τεχνικές αναβαθμίσεις. Η βασική εμπειρία παραμένει πιστή στο πρωτότυπο παιχνίδι με αυτό να σημαίνει ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι τόσο με τις δυνατές πτυχές του τίτλου όσο και με τις αδυναμίες του σχεδιασμού του, που προσωπικά δεν τις θυμάμαι τόσο έντονα, αλλά εν τέλει αναγκάστηκα να τις ζήσω.
Μια ιστορία γεμάτη προδοσία
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του Legacy of Kain: Defiance Remastered παραμένει η ιστορία του. Το σενάριο της Amy Hennig συνεχίζει να αποτελεί παράδειγμα για το πώς μπορεί να δομηθεί μια σύνθετη και δραματική ιστορία μέσα σε ένα βιντεοπαιχνίδι χωρίς να βασίζεται σε μεγαλοπρεπή ή φωτορεαλιστικά cutscenes. Η υπόθεση επικεντρώνεται στην τεταμένη σχέση μεταξύ του Kain και του Raziel, δύο χαρακτήρων που συνδέονται με κοινό παρελθόν, αλλά βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές μιας σύγκρουσης που αφορά τη μοίρα ολόκληρου του κόσμου τους.
Η ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από δεκαπέντε κεφάλαια και εναλλάσσει τον έλεγχο μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών. Οι διάλογοι είναι εκτενείς και συχνά ιδιαίτερα θεατρικοί, με έντονη δραματικότητα και βαθιά φιλοσοφικά στοιχεία σχετικά με την ελευθερία, το πεπρωμένο και την εξουσία. Εξάλλου, η μυθολογία αυτού του κόσμου είναι περίπλοκη, με πολλές αναφορές σε γεγονότα των προηγούμενων παιχνιδιών της σειράς, κάτι που είναι εξαιρετικά ευπρόσδεκτο ειδικά αν έχουμε παίξει πρόσφατα τα προηγούμενα remasters.
Οι χαρακτήρες είναι τραγικο, γεμάτοι αντιφάσεις, ενώ οι διάλογοι συχνά περιλαμβάνουν στιγμές που παραμένουν αξιομνημόνευτες ακόμη και σήμερα. Κάθε κίνηση, κάθε έκφραση και κάθε σκηνή κρύβει το σχετικό βάθος και συνθέτει μια σκοτεινή ατμόσφαιρα που μας κάνει όντως να πιστεύουμε πως είμαστε βρυκόλακες σε έναν κατακερματισμένο κόσμο που πλησιάζει στο τέλος του.
Σε αυτό συμβάλλει αρκετά η φωνητική ερμηνεία των ηθοποιών, με τον Simon Templeton στον ρόλο του Kain και τον Michael Bell ως Raziel να προσφέρουν ερμηνείες που δίνουν βαρύτητα στους χαρακτήρες και ενισχύουν τη δραματικότητα των σκηνών.
Συστήματα που δείχνουν την ηλικία τους
Περνώντας στο gameplay, θυμάμαι το Legacy of Kain: Defiance ως έναν από τους πιο εντυπωσιακούς τίτλους της εποχής εκείνης. Ίσως φταίει το γεγονός ότι το απολάμβανα ως παιχνίδι, ίσως φταίει ότι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση απ’ότι περίμενα, ίσως φταίει γενικά η νοσταλγία του τότε. Θυμάμαι το παιχνίδι να είναι ένα τρίτου προσώπου action adventure που βασίζεται κυρίως σε μάχες σώμα με σώμα και την εξερεύνηση, κάτι που ακόμα ισχύει. Αυτό που μου είχε κάνει πάλι εντύπωση ήταν πως τελικά είχαμε δύο διαφορετικούς πρωταγωνιστές, με τον καθένα να φέρει διαφορετικά χαρακτηριστικά και τρόπο παιχνιδιού.
Ο Kain, o βασικός πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας, λειτουργεί ως ο πιο βαρύς και δυνατός χαρακτήρας. Οι μάχες του βασίζονται στην ωμή δύναμη και σε άμεσες επιθέσεις, ενώ οι κόσμοι που επισκέπτεται του περιλαμβάνουν κυρίως συγκρούσεις με εχθρούς μέσα σε μεγάλα περιβάλλοντα που θυμίζουν εγκαταλελειμμένα κάστρα και ερείπια. Ο Raziel, από την άλλη πλευρά, είναι πιο ευκίνητος και η ιστορία του παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον με το μεγαλύτερο μέρος της υπόθεσής του να λαμβάνει χώρα στο πνευματικό επίπεδο, όπου η ατμόσφαιρα είναι πιο αφηρημένη και μυστηριώδης και οι εχθροί πιο φανταστικοί.
Ωστόσο, αυτό που άλλοτε έμοιαζε να είναι εντυπωσιακό, σήμερα υποφέρει από επαναληπτικότητα. Οι μάχες συχνά ακολουθούν το ίδιο μοτίβο και οι εχθροί δεν παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία. Καθώς προχωρά η περιπέτεια, οι συγκρούσεις γίνονται πιο χρονοβόρες χωρίς να προσφέρουν ουσιαστικά νέα στοιχεία στον τρόπο αντιμετώπισής τους και ειδικά όταν έχουμε χαθεί στο αίσθημα της εξερεύνησης, η διακοπή από αυτές μπορεί να γίνει ενοχλητική. Έτσι είναι που και ο ρυθμός αρχίζει να παρουσιάζει τις πρώτες μεγάλες διακυμάνσεις.
Ένα ακόμη πρόβλημα που γίνεται ιδιαίτερα αισθητό σήμερα είναι η κάμερα. Όπως σε πολλά παιχνίδια της αρχής της δεκαετίας του 2000, η κάμερα δεν είναι πάντα σταθερή και σε ορισμένες περιπτώσεις δυσκολεύει την κατανόηση του χώρου. Αυτό είναι πιο εμφανές στα επίπεδα του Raziel, όπου η μετάβαση μεταξύ διαφορετικών διαστάσεων δημιουργεί επιπλέον σύγχυση στον προσανατολισμό.
Παρά τα προβλήματα, η βασική δομή του παιχνιδιού εξακολουθεί να είναι λειτουργική. Η εναλλαγή μεταξύ των δύο χαρακτήρων προσφέρει διαφορετικούς ρυθμούς και βοηθά ώστε η περιπέτεια να διατηρεί ένα επίπεδο ποικιλίας και ενδιαφέροντος, ακόμα και αν ο γενικότερος σχεδιασμός δεν έχει αντέξει στον χρόνο στον ίδιο βαθμό με την αφήγηση.
Ορατές βελτιώσεις
Το Legacy of Kain: Defiance Remastered επικεντρώνεται, όπως και τα περισσότερα remasters, στο να βελτιώσει τα γραφικά και την γενικότερη αισθητική. Τα μοντέλα χαρακτήρων είναι πιο καθαρά, οι υφές έχουν αναβαθμιστεί και η συνολική ατμόσφαιρα φέρει μεγαλύτερη ευκρίνεια. Παρά τις βελτιώσεις όμως, το παιχνίδι δεν κρύβει την ηλικία του. Τα περιβάλλοντα παραμένουν σχετικά απλά και οι κινήσεις των χαρακτήρων επαναλαμβάνονται συχνά αν και είναι πιο λεπτομερείς απ’ότι θα περιμέναμε. Ωστόσο, η καλλιτεχνική κατεύθυνση της Crystal Dynamics εξακολουθεί να ξεχωρίζει. Τα γοτθικά τοπία, τα σκοτεινά κάστρα και οι ερειπωμένες πόλεις δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που παραμένει ιδιαίτερα αξιομνημόνευτη.
Σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται να θυμίσουμε στον εαυτό μας ότι πρόκειται για παιχνίδι σχεδόν εικοσιπέντε ετών. Ακόμα και αν τα περιβάλλοντα δεν έχουν την ευκρίνεια και τις λεπτομέρειες που τίτλοι του σήμερα μπορεί να έχουν, η συνολική αισθητική καταφέρνει ακόμη να μεταφέρει την αρχική καλλιτεχνική πρόθεση των δημιουργών και να προσφέρει ένα περιβάλλον που παραμένει αναγνωρίσιμο για τους φίλους της σειράς.
Απόδοση – Σταθερή εμπειρία στις σύγχρονες κονσόλες
Η απλότητα του Legacy of Kain: Defiance Remastered λειτουργεί προς όφελος του παιχνιδιού αφού η γενικότερη απόδοση είναι ιδιαίτερα ομαλή. Στους υπολογιστές, η εμπειρία είναι αρκετά ιδανική αφού σε ένα σύστημα με μια κάρτα γραφικών NVIDIA 4070 και επεξεργαστή AMD Ryzen 5800X3D, το παιχνίδι διατηρεί σταθερά 60fps χωρίς εμφανή προβλήματα απόδοσης.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της συλλογής είναι ότι περιλαμβάνονται και ορισμένα κομμάτια περιεχομένου που δεν είχαν εμφανιστεί στο τελικό παιχνίδι. Για ακόμα μια φορά, έχουμε τα κλασικά “lost levels” που δίνουν μια πιο σφαιρική εικόνα για το πόσο φιλόδοξο ήταν αρχικά το σχέδιο της Crystal Dynamics και προσφέρουν μια ματιά στο υλικό που δεν κατέληξε στην τελική έκδοση, σε μια παρόμοια φλέβα με τα Soul Reaver Remasters.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, η remaster έκδοση του Legacy of Kain: Defiance Remastered αποτελεί μια ακόμα επιστροφή σε ένα σημαντικό κεφάλαιο της σειράς. Παρότι το gameplay δείχνει την ηλικία του και δεν μπορεί να ανταγωνιστεί σύγχρονες παραγωγές, η ιστορία, οι χαρακτήρες και η ατμόσφαιρα παραμένουν τα ισχυρά στοιχεία του.
Το remaster προσφέρει τις αναμενόμενες τεχνικές βελτιώσεις που κάνουν το παιχνίδι πιο προσβάσιμο στην σημερινή εποχή την στιγμή που καταφέρνει να διατηρεί και την ταυτότητα του πρωτότυπου τίτλου. Για τους φίλους της σειράς αποτελεί μια σχεδόν απαραίτητη εμπειρία, καθώς προσφέρει την ευκαιρία να επιστρέψουν σε έναν κόσμο που παραμένει μοναδικός στο είδος του.
Για όσους δεν έχουν προηγούμενη σχέση με το franchise, το παιχνίδι λειτουργεί περισσότερο ως ιστορικό παράδειγμα μιας εποχής όπου τα videogames πειραματίζονταν περισσότερο με την αφήγηση και το ύφος τους και παρά τις αδυναμίες του, εξακολουθεί να αποτελεί μια σημαντική υπενθύμιση του τι μπορούσε να πετύχει το Legacy of Kain, τι θα μπορούσαμε να έχουμε και γιατί εξακολουθεί να έχει αντίκρυσμα μέχρι και σήμερα. Προσωπικά, ίσως φταίει η νοσταλγική ματιά, ίσως φταίει η αγάπη μου για το είδος αλλά όπως και να’χει, θεωρώ πως το Remaster αξίζει μια ματιά απ’όσους θέλουν να θυμηθούν τις “παλιές καλές εποχές” ή για όσους έχουν την περιέργεια.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του Review Code.
Legacy of Kain: Defiance Remastered
Μια ακόμα (και ίσως η τελευταία) ευκαιρία να επιστρέψουμε στο ένδοξο παρελθόν μιας αγαπημένης σειράς. Αν και τα ψεγάδια του παρελθόντος εντοπίζονται πιο έντονα σήμερα, το remaster καταφέρνει να υπενθυμίσει στους παλιούς γιατί αγαπήσανε τον τίτλο και να δείξει στους πιο νέους πως ήταν η αγαπημένη μας ασχολία, σε μια εποχή που οι ομάδες πειραματίζονταν και "έπαιζαν" με νέες ιδέες.
