Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition Review

To Nintendo Switch 2 έγινε γρήγορα ένα από τα αγαπημένα μου συστήματα και μέχρι στιγμής αποτελεί έναν επιτυχημένο σταθμό ports που, για τεχνικούς λόγους, δεν είχαν βρει θέση στην πρώτη έκδοση της κονσόλας. Τίτλοι όπως το Resident Evil Requiem, το PRAGMATA και τα Yakuza Kiwami 1 και 2 έχουν αποδείξει ότι η νέα υβριδική κονσόλα της Nintendo μπορεί να σηκώσει αρκετό βάρος. Στο χώρο των JRPG μάλιστα, η κατάσταση φτάνει σε σημείο αφθονίας, με τα Final Fantasy VII Remake, Dragon Quest VII Reimagined, Bravely Default Flying Fairy HD Remaster και Dragon Quest I-II HD-2D Remake να στολίζουν ήδη το κατάλογο με περισσότερα Upgrades να έρχονται στο υπόλοιπο της χρονιάς. Ένας από τους τίτλους που έρχεται να προστεθεί στα παιχνίδια της κονσόλας είναι και το Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition, η πλήρης έκδοση του JRPG της Bandai Namco που περιλαμβάνει και το DLC “Beyond the Dawn”, το οποίο κυκλοφόρησε δύο χρόνια μετά το βασικό παιχνίδι προσθέτοντας πάνω από 20 ώρες επιπλέον περιεχόμενου.

Μέχρι στιγμής, το Tales of Arise είναι ένα από τα πιο γνωστά παιχνίδια της σειράς και ένα από εκείνα που διαφέρουν τόσο από άποψη παρουσίασης, ιστορίας αλλά και, ελαφρώς, από άποψη gameplay. To Tales of Berseria μπορεί να ήταν εκείνο που επιχείρησε να φέρει μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορία στο σύμπαν αλλά δεν ήταν αρκετό για να μας μείνει χαραγμένο. Έτσι, το Arise αποτέλεσε το πιο πρόσφατο αλλά ίσως και το τελευταίο, τουλάχιστον για μερικά χρόνια ακόμα. Ως παιχνίδι όμως, είναι ένα από εκείνα που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον και ο ερχομός του στο Switch 2 ήταν αρκετός για να το δοκιμάσω ξανά.

Μιας και έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την κυκλοφορία του παιχνιδιού, λογικό είναι να θεωρήσουμε γνωστή την ιστορία και την gameplay λογική της σειράς. Για όσους ίσως να μην γνωρίζουν (και δεν θα σταθώ πολύ εδώ), το Tales of Arise διαδραματίζεται σε δύο πλανήτες, τη Dahna και τη Rena. Για 300 χρόνια η Rena κυριαρχεί πάνω στη Dahna, λεηλατώντας τους πόρους της και αφαιρώντας από τους κατοίκους της την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Ο Alphen, ένας σκλάβος χωρίς αναμνήσεις ξεκινά μια επαναστατική πορεία μαζί με άλλους πέντε συντρόφους, συμπεριλαμβανομένης της Shionne, μιας Renan που έχει τους δικούς της λόγους να ανατρέψει τους πέντε τυραννικούς Άρχοντες που ελέγχουν τη Dahna.

Καθώς η ομάδα ταξιδεύει από βασίλειο σε βασίλειο, ανακαλύπτουν ότι η σχέση μεταξύ Dahnans και Renans δεν είναι τόσο ασπρόμαυρη όσο αρχικά πίστευαν. Η αποστολή για ελευθερία οδηγεί τελικά την παρέα στο διάστημα, όπου αποκαλύπτεται πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Ως προς το gameplay, διατηρείται το real-time σύστημα μάχης με κάθε χαρακτήρα να διαθέτει πλήθος από astral artes που ταιριάζουν στο στυλ μάχης του. Μαζί με την βασική αποστολή έχουμε και παράπλευρες αποστολές που οδηγούν σε διαφορετικές ιστορίες, συλλεκτικά αντικείμενα και ισχυρά τέρατα γνωστά ως Gigant Zeugles, που μπορούν να οδηγήσουν το συνολικό χρόνο παιχνιδιού κοντά στις 100 ώρες.

Η έκδοση του Nintendo Switch 2 δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις άλλες εκδόσεις, τουλάχιστον σε ότι αφορά την ιστορία και το gameplay. Η απόδοση και η εμφάνιση είναι μια άλλη ιστορία.

Πρώτο στοιχείο που μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι είναι από τα καλύτερα είναι τα cel-shaded γραφικά, κάτι που βοηθά το porting σε λιγότερο ισχυρό hardware. Ο τρόπος που αποδίδεται το χρώμα, οι γραμμές και τα περιβάλλοντα σε αυτό το στυλ αφήνει λιγότερα περιθώρια για να φανούν τεχνικές αδυναμίες που σε ένα ρεαλιστικό παιχνίδι θα ήταν αμέσως εμφανείς. Το Tales of Arise το επιβεβαιώνε αφού ο τίτλος δείχνει καλά, τόσο σε portable όσο και σε docked mode. Η ανάλυση των 1080p και στις δύο λειτουργίες βοηθά και αν δεν ξέρουμε τι να ψάξουμε, με την έννοια του να βρούμε ατέλειες, μπορούμε να περάσουμε ολόκληρη την εμπειρία χωρίς να μας ενοχλήσει τίποτα οπτικά.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν αρχίζουμε να κοιτάμε πιο προσεκτικά. Το popping είναι αρκετά εμφανές κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης με στοιχεία όπως θάμνους, σκιές και λεπτομέρειες περιβάλλοντος να εμφανίζονται απότομα στο οπτικό πεδίο με τρόπο που θυμίζει τις εκδόσεις PS4 και Xbox One του παιχνιδιού, όχι τις νεότερες. Είναι ατέλειες που θυμίζουν ότι αυτό το port δεν φιλοδοξεί να είναι η ‘definitive’ έκδοση του τίτλου.

Τριάντα καρέ εδώ, εξήντα εκεί

H πιο περίεργη επιλογή αυτής της έκδοσης είναι η επιλογή που έγινε σχετικά με τον ρυθμό καρέ. Τα cutscenes και οι διάλογοι προσπαθούν να αγγίξουν τα 60fps, ενώ μόλις πάρουμε τον έλεγχο του πρωταγωνιστή, είτε για εξερεύνηση είτε για μάχη, το παιχνίδι πέφτει στα 30fps. Η σταθερότητα σε αυτά τα 30fps δεν είναι πάντα σταθερή σε portable mode αλλά στο docked mode υπάρχει μια πιο μεγάλη σταθερότητα. Δεν παρατηρήσαμε σημαντικές πτώσεις ή κολλήματα κατά τη διάρκεια του gameplay.

Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία που αλλάζει ρυθμό ανάλογα με το τι κάνουμε και όχι με τρόπο που αισθάνεται φυσικός. Για παράδειγμα, βλέπουμε μια σκηνή να κυλάει άνετα, μετά παίρνουμε τον έλεγχο και το παιχνίδι δίνει την αίσθηση πως είναι διαφορετικό. Αυτό γίνεται ακόμα πιο αισθητό όταν κατά την διάρκεια της μάχης κάνουμε κάποιο finisher που και αυτό, με την σειρά του, ανεβαίνει στα 60fps. Παιχνίδια όπως το Persona 3 Reload έχουν δείξει ότι μια ενημέρωση μπορεί να φέρει σταθερά 60fps σε dock, οπότε δεν είναι κάτι που αποκλείεται να αλλάξει στο μέλλον αλλά, αν κρίνουμε πως πρόκειται για την Bandai Namcο, η οποία δεν προχωρά σε τέτοιες ενημερώσεις, αποκλείω να δούμε κάτι να αλλάζει, πόσο μάλλον σύντομα.

Σίγουρα, το Tales of Arise δεν είναι η πιο εντυπωσιακή κυκλοφορία στην κονσόλα αλλά τα γραφικά, η ατμόσφαιρα, η παρουσίαση και η γενικότερη αισθητική το βοηθούν να εντυπωσιάσει με τον τρόπο του. Το anime στυλ έχει μειωθεί αισθητά και έχει εμπλουτιστεί με ένα πιο ρεαλιστικό ύφος που αναμειγνύει την μαγεία, την επιστήμη και την φαντασία για να συνθέσει κάτι ιδιαίτερο. Ευτυχώς, η μικρή οθόνη του Switch 2 καταφέρνει να αποδόσει όσο καλύτερα γίνεται αυτή την εμφάνιση με την εικόνα αυτή να ενισχύεται, προφανώς, στο Docked Mode.

Αυτό που κάνει σωστά η Beyond the Dawn Edition είναι ότι έρχεται πλήρης. Το DLC “Beyond the Dawn” περιλαμβάνεται μέσα στο συνολικό περιεχόμενο, αν και δεν είναι και το καλύτερο expansion που θα μπορούσε να έχει το παιχνίδι.

Μια ακόμα λεπτομέρεια που θεωρώ πως αξίζει να αναφέρω είναι η φυσική έκδοση του τίτλου, η οποία έρχεται σε μορφή “key card”. Αυτό σημαίνει ότι η κάρτα του παιχνιδιού δεν περιέχει το σύνολο των δεδομένων, με αποτέλεσμα να απαιτείται λήψη. Και αυτό παρά το γεγονός ότι το συνολικό μέγεθος δεν ξεπερνά τα 60GB, κάτι που θα ήταν διαχειρίσιμο για μια κανονική κάρτα.

Συμπέρασμα

Συνολικά, το Tales of Arise: Beyond the Dawn Edition στο Switch 2 βρίσκεται σε ένα περίεργο ενδιάμεσο χώρο. Δεν είναι κακό port αν σκεφτούμε ότι το παιχνίδι τρέχει σταθερά, δείχνει καλά χάρη στην cel-shaded αισθητική του και η ποσότητα περιεχόμενου που προσφέρει είναι από μόνη της λόγος να το αποκτήσει κάποιος που δεν το έχει παίξει αλλού. Αλλά σε σύγκριση με τα ports που έχουν έρθει στο Switch και στο Switch 2 και σε σχέση με τα άλλα Remastered Tales of παιχνίδια που είχαν μερικές λεπτομέρειες και λειτουργίες παραπάνω, εδώ αποκαλύπτεται ότι η Bandai Namco δεν έχει δώσει την ίδια βάση.

Τα 30fps στο gameplay, το εμφανές popping και η απουσία επιλογών στα γραφικά για την απόδοση δεν είναι μεμονωμένα προβλήματα. Σαν port σίγουρα θα μπορούσε να ήταν καλύτερο αν του είχε δοθεί περισσότερος χρόνος και προσοχή. Ως κάποιος που έχει παίξει την αρχική κυκλοφορία στο Steam, πιστεύω πως τα fps δεν είναι προτεραιότητα και ούτε μεγάλο πρόβλημα. Η διαφορά βέβαια είναι αισθητή αλλά αυτή η θυσία προκειμένου να έχουμε μια καλύτερη εικόνα, είναι κάτι…αποδεκτό. Και αν θέλετε να παίζετε και “on-the-go” τότε η Beyond the Dawn Edition είναι μια ευκαιρία που αξίζει την προσοχή μας.

Αλλά, αν έχετε παίξει το παιχνίδι ήδη, δεν υπάρχει κάτι εδώ που να δικαιολογεί μια δεύτερη αγορά.

Το Review Code ήταν μια παραχώρηση της Bandai Namco για τους σκοπούς της κριτικής. Το Review έγινε σε Nintendo Switch 2.