Gecko Gods Mini Review

To Gecko Gods κυκλοφόρησε πριν από μερικές ημέρες, σε έναν μήνα που είχε καλές κυκλοφορίες που μας κράτησαν λίγο απασχολημένους. Τώρα όμως, που τα πράγματα έχουν ηρεμήσει, είναι η κατάλληλη ευκαιρία για ένα ακόμα πιο χαλαρό κλείσιμο. Το παιχνίδι της Super Rare Games είναι ένα cozy puzzle adventure με μικρή σαύρα ως πρωταγωνιστή, σε ένα χαμένο αρχιπέλαγος ως σκηνικό και τρεις κοιμισμένους θεούς ως το κεντρικό αίνιγμα της ιστορίας.

Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει με το σαυράκι να παρασέρνεται από κύματα μακριά από το σπίτι του και να καταλήγει σε ένα αρχιπέλαγο όπου τρεις θεότητες κοιμούνται εδώ και πολλούς αιώνεις. Διάφορες αρχαίες πλάκες στο νησί μας ενημερώνουν για την κατάσταση και την αποστολή μας η οποία είναι να τους ξυπνήσουμε και να αποκαταστήσουμε τον φυσικό κύκλο ζωής. Άμεση, ήσυχη και ενδιαφέρουσα, η αφήγηση είναι ελάχιστη και λειτουργεί αποκλειστικά μέσω του περιβάλλοντας με τα ιερογρυφικά, τα ερείπια και τα ίχνη των χαμένων πολιτισμών όπου η φύση έχει αρχίσει να ανακτά τα πάντα γύρω τους.

Το αρχιπέλαγος χωρίζεται σε διαφορετικά νησιά τα οποία μπορούμε να επισκεφθούμε με μια μικρή ξύλινη βάρκα που ελέγχουμε με το στόμα μας. Κάθε νησί περιέχει κύριους γρίφους, relics να συλλέξουμε, έντομα να φάμε και σπηλαιογραφίες να εξερευνήσουμε ενώ ένα ημερολόγια καταγράφει τι έχουμε βρει και τι μας λείπει ακόμα.

Οι γρίφοι είναι o σκοπός αλλά και το δυνατότερο χαρτί του Gecko Gods. Ποικίλλουν από απλούς labyrinths και κυκλώματα μέχρι διαχείριση σφαιρών και sliding puzzles, σε μια συνταγή που μας θυμίζει τα Shrines του Breath of the Wild (ναι, το BOTW δεν ήταν το πρώτο που το έκανε αλλά είναι το πιο πρόσφατο που έχουμε στο μυαλό μας). Η ποικιλία τους κρατά τη διάρκεια του παιχνιδιού φρέσκια ακόμα και αν αυτή δεν ξεπερνά τις 7 ώρεςε. Κανένας από τους γρίφους δεν είναι υπερβολικά υπερβολικά απαιτητικός και η ικανοποίηση που δίνει η λύση τους είναι σταθερή.

Τα μεγαλύτερα από τα τρία κύρια νησιά έχουν το καθένα μια ξεχωριστή πρόκληση πριν από την είσοδο στον κεντρικό ναό όπως την παρακολούθηση μιας δέσμης φωτός για ενεργοποίηση διαφόρων καθρεφτών ή το χτύπημα τεσσάρων γκονγκ στην σωστή σειρά ή την ανάφλεξη τεσσάρων πυρσών. Μόλις περάσουμε αυτές τις προκλήσεις, μπαίνουμε στους ναούς που με την σειρά τους είναι λαβύρινθοι υπόγειων χώρων όπου οι λύσεις ανοίγουν πόρτες και αλλάζουν τα επίπεδα ανάλογα με το τι θα ενεργοποιήσουμε.

Το Gecko δεν έχει σπαθιά, ασπίδες και άλλα τέτοια στοιχεία που βρίσκουμε σε παιχνίδια τέτοιου τύπου. Ωστόσο, υπάρχουν προβλήματα με το μεγαλύτερο να εντοπίζεται στην κίνησή μας στον χώρο. Το gecko μπορεί να σκαρφαλώνει σε τοίχους, οροφές και δάπεδα οπουδήποτε στον κόσμο αλλά το σύστημα είναι αναξιόπιστο. Πέφτουμε από οροφές χωρίς προφανή αιτία, η κάμερα γλιστρά σε ακατάλληλες στιγμές και ο έλεγχος αντιστρέφεται τυχαία όταν αλλάζουμε επιφάνεια. Σε σημεία που απαιτείται ακριβής κίνηση γύρω από άκρες, αυτή η αναξιοπιστία γίνεται αρκετά ενοχλητική. Παράλληλα, ο χάρτης δεν κατευθύνει πάντα σωστά αφού μπορεί να δείχνει τη θέση ενός γρίφου αλλά όχι την είσοδό του αν βρίσκεται κάτω από το έδαφος ή μέσα σε κτίριο, με αποτέλεσμα να σπαταλάμε χρόνο περιφερόμενοι αναζητώντας.

Φυσικά, όσο εξερευνούμε τα νησιά και σπάμε σταμνιά ή απλά περπατάμε μαζεύουμε διάφορα νομίσματα που ξεκλειδώνουν νέα χρώματα και μοτίβα για τον πρωταγωνιστή. Αυτά είναι απλές αισθητικές αλλαγές που προσθέτουν μια ελαφριά αίσθηση προσαρμογής.

Αυτό που ίσως μας τραβήξει το ενδιαφέρον στο Gecko Gods είναι η παρουσίασή του, όλα τα στοιχεία που το συνθέτουν αλλά και η γενικότερη αισθητική του. Ο κόσμος απαρτίζεται από μια παλέτα από μουντά αλλά ζεστά χρώματα με μαλακές υφές και έντονο φυσικό φωτισμό. Τα περιβάλλοντα εναλλάσσονται αρκετά μεταξύ τους με τον κάθε ναό να έχει ξεχωριστή ταυτότητα και στοιχεία που αντικατοπτρίζουν τη δύναμη του αντίστοιχου θεού ενώ τα περιβάλλοντα μοιάζουν βγαλμένα από κάποιον stylized πίνακα ζωγραφικής.

Ο ήχος είναι πιθανώς το πιο δυνατό στοιχείο ολόκληρου του τίτλου. Το soundtrack της Jasmine Cooper, αντλεί από αραβικά μουσικά μοτίβα που ταιριάζουν απόλυτα με την αρχιτεκτονική των νησιών, δημιουργώντας μια συνοχή μεταξύ εικόνας και ήχου που σπάνια επιτυγχάνεται σε τίτλο αυτής της κλίμακας. Εντύπωση προκαλούν και οι ήχοι του gecko όπως τα βήματά του στους τοίχους, οι φωνούλες που βγάζει όταν πιάνεται από μοχλούς και ακόμα πιο ασήμαντοι ήχοι που προσθέτουν χαρακτήρα χωρίς να γίνονται κουραστικοί.

Ευτυχώς, αυτή η ομορφιά αποτυπώνεται ικανοποιητικά στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, με μερικά από τα νησιά και συγκεκριμένες τοποθεσίες να έχουν μερικά θέματα. Ίσως λόγω του στυλ ή της λογικής του παιχνιδιού θα υπάρξουν στιγμές που θα πέσουμε μέσα από το έδαφος ή θα εγκλωβιστούμε ανάμεσα από εμπόδια με αποτέλεσμα είτε να πεθάνουμε είτε να επανεκκινήσουμε το παιχνίδι. Αυτά δεν είναι στοιχεία που το κατακερματίζουν απαραίτητα αλλά είναι αισθητά που αξίζουν αναφορά. Παρόλα αυτά, η απόδοση στο Nintendo Switch 2 είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλή και δημιουργεί την αίσθηση πως πρόκειται για έναν τίτλο που ταιριάζει στην κονσόλα. Δεν λείπει βέβαια και το pop-in που, ειδικά σε σημεία με βλάστηση και γρασίδι, είναι αρκετά αισθητό.

Συμπέρασμα

Σε γενικές γραμμές, το Gecko Gods είναι ένα χαριτωμένο cozy puzzler που καταφέρνει να κάνει αυτό που θέλει, δηλαδή να μας βάλει σε έναν όμορφο φυσικό κόσμο και να μας βάλει να λύσουμε απλούς αλλά ικανοποιητικούς γρίφους. Το soundtrack, η ατμόσφαιρα και ο σχεδιασμός των ναών είναι τα δυνατά του στοιχεία αλλά υστερεί σε μερικά προβληματάκια με το σύστημα κίνησης, την κάμερα του και μερικά τεχνικά προβλήματα που το κρατούν πίσω. Η υλοποίησή του στο Nintendo Switch έχει γίνει με τέτοιον τρόπο που νομίζει κανείς πως δεν έχουν γίνει θυσίες ωστόσο εδώ βοηθάνε αρκετά και τα γραφικά του.

Για όσους αναζητούν κάτι ήρεμο και σύντομο με καλά γραμμένους γρίφους, αξίζει μια ματιά.