Τα indie παιχνίδια είναι μια από τις “κλάσεις” που μπορούν να “κουβαλούν” την βιομηχανία, ειδικά στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα. Ναι, σίγουρα υπάρχουν παιχνίδια που μας αφήνουν να ζητάμε κάτι παραπάνω ή άλλα που προσπαθούν να σπρώξουν μια ατζέντα, ωστόσο, υπάρχουν και άλλα που προσπαθούν να πάρουν ένα οικείο είδος και να αλλάξουν έναν μόνο κανόνα του, με αποτέλεσμα να αλλάξει όλη η αίσθηση του παιχνιδιού. Το Demon Lord: Just a Block είναι ένα indie roguelike ανεπτυγμένο από έναν solo developer, που κατορθώνει να ξεχωρίσει επειδή εφαρμόζει με συνέπεια μια έξυπνη μικρή τροποποίηση σε έναν γνωστό τύπο gameplay.
Ο Αρχιδαίμονας που έπεσε από τον θρόνο του
Η ιστορία εστιάζει σε έναν Demon Lord που ηττήθηκε από τον ήρωα και τώρα προσπαθεί να ανακτήσει το βασίλειό του. Προκειμένου να το κάνει αυτό πρέπει να επανακτήσει τις δυνάμεις του, να αντιμετωπίσει άλλα αφεντικά, δαίμονες και εχθρούς, να δημιουργήσει δυνατούς συνδυασμούς και να βρεθεί στην κορυφή προκειμένου να ξαναντιμετωπίσει τον ήρωα. Τα επίπεδα που θα επισκεφθούμε παράγονται σταδιακά, οι ανταμοιβές είναι επίσης τυχαία επιλεγμένες και οι αναβαθμίσεις διατηρούνται στη διαδρομή, όπως ακριβώς ορίζει η φόρμουλα ενός roguelike.
Η ιστορία αν και δεν είναι μεγάλη ή γεμάτη ανατροπές και ενδιαφέρον, έχει μια ουσία που κρατάει κάπως το gameplay. Υπάρχουν χαρακτήρες που μπορούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον μας, αλλά υπάρχουν και στοιχεία που μας θυμίζουν ότι πρόκειται για ξενόγλωσσο παιχνίδι. Συγκεκριμένα, ο developer προέρχεται από την Κίνα και η μετάφραση στα αγγλικά δεν είναι και η καλύτερη. Οι διάλογοι δεν είναι αδύνατον να κατανοηθούν καθώς έχουν εκφράσεις και μεταφράσεις που δεν βγάζουν λογική, κάτι που αποκόπτει τη ροή της αφήγησης και μας κάνει απλά…να την προσπερνάμε.
RoguelikeC
Το gameplay είναι αναμφίβολα το δυνατό σημείο του παιχνιδιού. Το Demon Lord: Just a Block είναι τεχνικά ένα turn-based παιχνίδι, αλλά με μια ουσιαστική διαφορά, συγκεκριμένα ότι το κάθε βήμα του χαρακτήρα μας στο πλέγμα αποτελεί και έναν γύρο, κάτι που έχουμε ξαναδεί κυρίως σε παιχνίδια του PSP ή και σε άλλα indie διαμάνμτια όπως το Crypt of the Necrodancer. Αν δεν κινηθούμε, τίποτα δεν κινείται. Αν πάμε αριστερά, δεξιά, πάνω ή κάτω, οι εχθροί γύρω μας ενεργούν ανάλογα. Η επίθεση σε έναν εχθρό γίνεται απλώς κινούμενοι προς αυτόν.
Πριν μετακινηθούμε, βλέπουμε την κατεύθυνση επίθεσης των εχθρών, οπότε το παιχνίδι γίνεται μια συνεχής ανάλυση του πεδίου στο οποίο θα βρισκόμαστε μετά τον επόμενο γύρο. Ταυτόχρονα, συνδυάζουμε αυτή τη λογική με τα power-ups και τα όπλα που συλλέγουμε, δημιουργώντας builds που αλλάζουν αισθητά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε κάθε μάχη.
Ορισμένα από αυτά τα builds είναι πραγματικά έξυπνα, τολμηρά ακόμα και για τα πρότυπα του είδους, ενώ άλλα δεν προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση ή διαφορά στο πυρήνα του gameplay. Η ισορροπία δεν είναι πάντα εκεί που θα θέλαμε, αλλά όταν τα πράγματα δουλεύουν,το gameplay γίνεται εθιστικό με τον τρόπο που μόνο τα καλά roguelikes μπορούν να κάνουν.
Το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η έλλειψη εύρους και “διαφορετικότητας”. Με μια πρώτη ματιά, κάνουμε λόγο για έναν τίτλο που θα μπορούσε άνετα να έχει βγει πρώτα για κινητά και μετά για όλα τα υπόλοιπα. Είναι αρκετά απλό στο περιεχόμενο και την παρουσίασή του, κάτι που αντικατροπτίζεται και στο gameplay loop του. Σίγουρα, είναι ιδαμνικά για πολύ σύντομα sessions ειδικά όταν βαριόμαστε, αλλά ακόμα και τότε νιώθουμε ότι δεν πήραμε πάντα αυτό που θέλαμε.
Σε αυτό δεν βοηθάει και το γεγονός ότι το παιχνίδι δεν είναι μεγάλο και δεν προσφέρει ιδιαίτερα ισχυρά κίνητρα για να ξαναπαιχτεί μετά την πρώτη ολοκλήρωση, ακόμα και αν μπορεί να υπάρχουν builds για να ανακαλύψουμε. Τα περισσότερα power-ups ανακαλύπτονται πριν καν φτάσουμε στη μέση του run, κάτι που μειώνει λίγο την αίσθηση της ανακάλυψης στη δεύτερη και τρίτη διαδρομή.
Σε γενικότερα πλαίσια, το βασικό gameplay είναι εξαιρετικά άμεσο και απλό και δεν θα αργήσουμε να καταλάβουμε την δομή του. Είναι σαν να μιλάμε για ένα μικρό roguelike σκάκι μεγάλου εύρους με την διαφορά ότι περιέχει roguelike στοιχεία και την ανάγκη για επανάληψη σε έναν procedurally generated κόσμο. Ξαναλέω, αν έχουμε παίξει παιχνίδια όπως το Crypt of the Necrodancer τότε ξέρουμε λίγο-πολύ τι να περιμένουμε, με την διαφορά πως εδώ τα πράγματα είναι πιο στρατηγικά.
Απλό, λιτό
Τα γραφικά του Demon Lord: Just a Block δεν επιχειρούν να εντυπωσιάσουν αλλά είναι απολύτως εξυπηρετικά. Το pixel art είναι απλό, καθαρό και λειτουργεί αρμονικά με τη λογική του πλέγματος και τον χαρακτήρα του παιχνιδιού, αν και τα σχέδια ή οι λεπτομέρειες δίνουν την εντύπωση ενός “πρώτου παιχνιδιού” για τον δημιουργό. Ωστόσο, οι χαρακτήρες έχουν προσωπικότητα και ο οπτικός σχεδιασμός τους είναι αρκετά ευδιάκριτος για να μας βοηθά να κατανοούμε γρήγορα τι βλέπουμε στο πλέγμα. Δεν πρόκειται για κάτι που θα μείνει στη μνήμη για την οπτική του ποιότητα, αλλά εξυπηρετεί πλήρως τον σκοπό του.
Συμπέρασμα
Γενικότερα, το Demon Lord: Just a Block είναι ένα μικρό, έξυπνο roguelike που χτίζεται γύρω από μία απλή αλλά αποτελεσματική τροποποίηση του είδους του. Η λογική “κίνηση ίσον γύρος” διαμορφώνει το gameplay σε έναν στρατηγικό υπολογισμό και αυτό αρκεί για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας για την σύντομη ώρα που διαρκεί. Δεν έχει βάθος, έχει εξαιρετικά μικρή διάρκεια για αυτό που είναι και η αφήγησή του δυσκολεύεται από τη κακή μετάφραση. Στα 13€ όμως, αποτελεί μια επιλογή που ίσως μας απογοητεύσει, ειδικά όσους αναζητούν κάτι διαφορετικό στο είδος. Και αν ψάχνετε ιστορία, τότε ίσως να απογοητευτείτε.
O Review Code παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τους σκοπούς της κριτικής. Η κριτική έγινε στην έκδοση του Steam (PC).
Demon Lord: Just A Block
Ένα μικρό roguelike με μια έξυπνη ιδέα στον πυρήνα του που αρκεί για να το κάνει αξιόλογο. Όμως η έλλειψη εύρους, τα προβλήματα μετάφρασης και το ζήτημα διαφάνειας με τη χρήση AI στη μουσική το κρατούν μακριά από την κορυφή.
