Demon Tides Review: Τρίτωσε το καλό

Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ακόμα διατηρούσα το Alttab.gr (ένδοξες εποχές), είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω ένα ιδιαίτερο platformer της Fabraz που έμοιαζε με μια μίξη από Paper Mario και τα κλασικά 3D Mario. Ξέρω, αναφέρομαι συχνά στον “βασιλιά” των platformers, όμως αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν θυμάμαι ακριβώς πώς είχα περιγράψει τότε το παιχνίδι, αλλά μου έχει μείνει έντονα η αισθητική του, η αλλόκοτη αλλά γοητευτική του ταυτότητα, η πρωταγωνίστρια και φυσικά το gameplay του, που αν και κάπως floaty, ήταν αρκετά καλό για τα δεδομένα του. Το παιχνίδι αυτό δεν ήταν άλλο από το Demon Turf.

Το Demon Turf είναι ένα 3D action platformer που κυκλοφόρησε το 2021 και ξεχώρισε κυρίως για το καλλιτεχνικό του ύφος και τον ιδιαίτερο σχεδιασμό του gameplay. Η ιστορία ακολουθεί τη Beebz, μια νεαρή δαίμονα που φιλοδοξεί να γίνει η Βασίλισσα των Δαιμόνων. Για να το πετύχει, πρέπει να αναμετρηθεί και να νικήσει μεγάλους αρχιδαίμονες που ελέγχουν διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Το gameplay είναι γρήγορο και τεχνικό, με έμφαση στο platforming, αλλά δεν περιορίζεται εκεί καθώς περιλαμβάνει εξερεύνηση, μάχες και απαιτητικά boss fights, ενώ ενισχύεται από ξεχωριστούς μηχανισμούς όπως τα χειροκίνητα τοποθετούμενα checkpoints και time trials που προσθέτουν βάθος, επαναληψιμότητα και την ευκαιρία να προπονήσουμε τις ικανότητές μας.

Μετά από δύο παιχνίδια στην σειρά λοιπόν, η ομάδα ανάπτυξης επιστρέφει για να δώσει έναν ακόμα τίτλο, τον τρίτο στην σειρά ο οποίος πέρα από αύξοντας αριθμός περνάει και στην τρίτη διάσταση διαμορφώνοντας ένα έργο που παρά τις αδυναμίες του καταφέρνει να εντυπωσιάσει. Η Fabraz επιχειρεί να εξελίξει τη φόρμουλα, δίνοντας έμφαση στην εξερεύνηση, στην ελευθερία κίνησης και στη συλλογή αντικειμένων μέσα σε έναν εκτεταμένο ωκεάνιο κόσμο που μοιάζει βγαλμένος από ηλιόλουστες επιρροές (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε). Το ερώτημα είναι αν η μετάβαση αυτή καταφέρνει να ικανοποιήσει τους φίλους των 3D platformers ή αν περιορίζεται σε μια ακόμη προσπάθεια με μερικές καλές ιδέες αλλά παραπατήματα.

Λειτουργικό πλαίσιο χωρίς αφηγηματική βαρύτητα

Η υπόθεση του Demon Tides ξεφεύγει από τα αστικά περιβάλλοντα και τις πολυεπίπεδες περιοχές και περνάει σε μια πιο θαλάσσια λογική, τιμώντας φυσικά το όνομά του. Σε αυτή την ιστορία, η Beebz καλείται σε μια μακρινή περιοχή με το όνομα Ragnar’s Rock, έπειτα από πρόσκληση του βασιλιά Ragnar. Η ηρωίδα ξεκινάει ένα μακρινό ταξίδι με ένα πλοίο και την ομάδα που διαμόρφωσε από τα προηγούμενα δύο παιχνίδια και με σημαία την περιέργειά της ξεκινάει προς το βασίλειο. Αυτό που αρχικά παρουσιάζεται ως συνάντηση μεταξύ γαλαζοαίματων εξελίσσεται απρόσμενα, καθώς ένα ατυχές συμβάν καταστρέφει το πλοίο της και διασκορπίζει την ίδια και τους συμμάχους της στον κόσμο. Από εκεί και πέρα, ο στόχος είναι η επανένωση της ομάδας και η αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων του Ragnar.

Όπως καταλαβαίνει κανείς, η αφήγηση λειτουργεί περισσότερο ως την βασική αφορμή για όσα θα κάνουμε παρά ως βασικός άξονας της εμπειρίας. Αυτό διότι από τις πρώτες ώρες θα διαπιστώσουμε πως η εξερεύνηση παίζει ίσως τον μεγαλύτερο ρόλο σε όλη την εμπειρία με αποτέλεσμα να ξεφεύγουμε από τον στόχο και να μην εστιάζουμε ιδιαίτερα στην ιστορία. Υπάρχει μια λογική metroidvania από την άποψη ότι υπάρχουν ικανότητες που μας βοηθούν να ξεπεράσουμε εμπόδια και εμπόδια που χρειάζονται συγκεκριμένες ικανότητες. Με την σειρά του, ο κόσμος διαθέτει τη δική του ταυτότητα, με ιδιόμορφους κατοίκους και μικρές παράπλευρες αποστολές που χτίζουν το lore και δίνουν υπόσταση στους ήρωες.

Έμφαση στην κίνηση

Δεν θέλω να “φάω” πολύ από τον χρόνο σας γι’αυτό και θα εστιάσω σε αυτό που έχει πραγματικά ουσία. Το platforming βρίσκεται στο επίκεντρο της εμπειρίας και επεκτείνεται με ταχύτητα, “άπλωμα” και εντυπωσιακά trick που το paper-like 2D μοτίβο δεν μπορούσε να μεταφράσει το ίδιο δυναμικά. Εδώ έχουμε έναν ανοιχτό κόσμο που χωρίζεται σε τρεις βασικές θεματικές περιοχές με ξεχωριστό ύφος και αφεντικά. Η δομή είναι μη γραμμική και έτσι μπορούμε να εξερευνήσουμε τα πάντα με όποια σειρά θέλουμε εφόσον έχουμε τις κατάλληλες μορφές για να το κάνουμε πλήρως.

Κάθε νησί περιλαμβάνει προκλήσεις, μάχες, time trials και συλλεκτικά αντικείμενα ενώ προσφέρεται και η δυνατότητα να βρούμε και να δημιουργήσουμε graffiti για να διακοσμήσουμε πολλούς από τους τοίχους των διαφόρων κτηρίων. Τα βασικά collectibles είναι τα demon eyes, σεντούκια με αντικείμενα και golden gears που απαιτούνται για την πρόοδο στην ιστορία. Σε παρόμοια φλέβα με άλλα open world platformers τα Collectibles κρύβονται πίσω από μικρότερα αφεντικά, ορισμένες από αυτές τις προκλήσεις, κρυφά σημεία ή έπαθλα από τα διάφορα side quests.

Η εξερεύνηση είναι το πιο διασκεδαστικό στοιχείο από μόνο του. Σίγουρα η συλλογή των collectibles και η λογική του ανοιχτού κόσμου δίνουν ένα ποσοστό διασκέδασης αλλά το “ζουμί” βρίσκεται στην κίνηση, τα trick και την γενικότερη αίσθηση του platforming. Η Beebz διαθέτει ποικιλία κινήσεων που αξιοποιούν τη δαιμονική της φύση. Μπορεί να γλιστρά σε μεγάλες αποστάσεις, να χρησιμοποιεί grapples και να επιταχύνει πάνω σε rails ή ακόμα και στην επιφάνεια της θάλασσας μέσω του grinding.

Κάθε κίνηση της ηρωίδας, κάθε μεταμόρφωση, κάθε ικανότητα δίνει ταχύτητα και ροή στην μετακίνηση δίνοντας τη δυνατότητα για δημιουργικές προσεγγίσεις στις διάφορες δοκιμασίες. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα στοιχεία που χρήζουν βελτίωσης ή έστω συνήθειας, κάτι που εντοπίζεται ιδιαίτερα στο Double Jump. Συγκεκριμένα, μετά το δεύτερο άλμα, η Beebz μεταμορφώνεται σε νυχτερίδα, γεγονός που θα περιορίσει ορισμένες άλλες ικανότητες και μπορεί να “κόψει” την ροή από combos όπως με το wall run ή συγκεκριμένα boosts. Το πρόβλημα εντείνεται επειδή το άλμα ενεργοποιείται κάποιες φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε, αποσυντονίζοντάς μας.

Μετατροπή σε δαιμόνιο

Η Beebz εξελλίσσεται σταδιακά όσο προχωράμε στην εξερεύνηση και την ιστορία αλλά όχι μέσω κάποιου παραδοσιακού Skill Tree. H πρόοδος γίνεται μέσω διαφόρων talismans που θα βρούμε όσο εξερευνούμε. Πολλά από αυτά θα τα αγοράσουμε στα διάφορα shops ενώ άλλα είναι drops από τα boss fights. Στο τελευταίο, όσο κερδίζουμε ενάντια σε bosses αυξάνουμε τον αριθμό των talismans που μπορούμε να φοράμε, με αποτέλεσμα να δημιουργούμε διαφορετικά builds και να γινόμαστε δυνατότεροι.

Η ανοιχτή δομή του κόσμου μας επιτρέπει επίσης να ολοκληρώσουμε αρκετές προτεινόμενες περιοχές πριν το παιχνίδι μας καθοδηγήσει πλήρως προσφέροντας έτσι και ελευθερία, με τις δυσκολίες να κάνουν την εμφάνισή τους αν δεν έχουμε ξεκλειδώσει ορισμένες κινήσεις μέσω των αρχικών tutorials.

Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η δυνατότητα τοποθέτησης checkpoint σε σταθερές πλατφόρμες. Αυτό βοηθάει αρκετά σε περιπτώσεις όπου το platforming γίνεται δύσκολο ή θέλουμε απλά να αποφύγουμε το πάνω κάτω και τις επιστροφές αν πέσουμε από κάποιο υψηλό σημείο.

Οι πλατφόρμες στον αέρα

Μιλώντας για platforming, checkpoints και σημεία από τα οποία θα συνεχίσουμε, καλό θα ήταν να σταθούμε στην δομή και τα μοτίβα των πλατφορμών που θα ξεπεράσουμε. Τα νησιά του παιχνιδιού έχουν μια ποικιλία που ξεδιπλώνεται με εντυπωσιακό τρόπο, μεταφέροντας μας μέσα από θάλασσες σε άγρια φυσικά τοπία και δάση αλλά και μέσα από άλλα τοπία που δεν “κολάνε” με την γενικότερη αισθητική. Θα περιπλανηθούμε μέσα σε ερειπωμένες πόλεις και εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές ζώνες, αλλάζοντας την μονοτονία της θάλασσας την στιγμή που αυτή πλαισιώνει τα πάντα. Όλες αυτές οι περιοχές εμπλουτίζονται αντίστοιχα από έξυπνα τοποθετημένα κενά, επιφάνειες και ασταθείς πλατφόρμες, αποτέλεσμα ενός εξαιρετικά προσεκτικού και μελετημένου level design. Οι αποτυχίες δεν οφείλονται συνήθως από αστοχίες του level design αλλά από στιγμές ανθρώπινου λάθους όπως από λάθος χειρισμό ή λανθασμένη εκτίμηση αποστάσεων.

Το Demon Tides είναι γενικά μεγάλο παιχνίδι, ένας τίτλος που αγγίζει περίπου τις 20 με 30 ώρες χαλαρού παιχνιδιού και μας παρέχει αρκετό περιεχόμενο. Αυτό γεμίζει ακόμα περισσότερο με τα leaderboards και τα time trials στα οποία θα έρθουμε αντιμέτωποι με τα φαντάσματα άλλων παικτών και τις επιδόσεις της κοινότητας συνολικά. Θα δούμε πολλές προσπάθειες που καταλήγουν σε εξωφρενικά εξωπραγματικά αποτελέσματα αλλά θα μας ωθήσουν να γίνουμε καλύτεροι, να βελτιώσουμε τα ρεκορ μας και τις ικανότητές μας.

Εδώ, έρχεται και κολλάει και το σύστημα των graffiti που μας επιτρέπει να αφήνουμε το προσωπικό μας στίγμα στον κόσμο, τοποθετώντας προκαθορισμένες εικόνες που μπορούν να ψηφιστούν ή να αναφερθούν από την κοινότητα, σε μια παρόμοια φλέβα με τις κατασκευές του Death Stranding.

Πολύχρωμος κόσμος με μικρές τεχνικές ατέλειες

To Demon Tides διατηρεί την γενικότερη λογική της σειράς με τα έντονα χρώματα και την φωτεινοσκοτεινή αισθητική και το καρτουνίστικο ύφος. Ωστόσο, εδώ η ομάδα ανάπτυξης άφησε την Paper Mario 2D/3D έμπνευση και πήγε σε ένα πιο καθαρό 3D μοντέλο δίνοντας μεγαλύτερη ζωντάνια, χρώματα και ταυτότητα στην εμπειρία. Οι χαρακτήρες φέρουν περισσότερες λεπτομέρειες, αν και πιο απλοί στην εμφάνισή τους, ενώ κάθε περιοχή διαθέτει ξεχωριστό χαρακτήρα και εμφάνιση.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι παρόλο που ο τίτλος είναι όμορφος και σχετικά “απλός” στην εμφάνισή του, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που αφήνουν περιθώρια βελτίωσης με πιο εμφανές το απότομο pop-in ειδικά σε νησιά και αντικείμενα που εμφανίζονται ξαφνικά καθώς πλησιάζουμε. Σε αυτό ίσως να φταίει κυρίως η ταχύτητα με την οποία κινείται ο χαρακτήρα μας και, αν και δεν επηρεάζει άμεσα το gameplay, δίνει την αίσθηση ότι διαταράσσεται η συνοχή και η ομαλότητα του κόσμου.

Ακόμα και με αυτά τα παραπατήματα, η PC έκδοση έχει σταθερή απόδοση, με σταθερά καρέ και στιβαρό χειρισμό. Το παιχνίδι προσφέρει πλούσιες επιλογές προσβασιμότητας, όπως απενεργοποίηση του screen shake (που σε πολλά σημεία είναι απαραίτητο), ρύθμιση της γενικότερης ταχύτητας του παιχνιδιού, επιλογές διευκόλυνσης μάχης και δυνατότητα εναλλαγής οπτικής. Η αλήθεια είναι πως δεν δοκίμασα τον τίτλο και στο Steam Deck αλλά με όλα όσα έχω δει δεν φαντάζει απίθανο να τρέχει και εκεί καλά.

Συμπέρασμα

Σε γενικές γραμμές, το Demon Tides μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ιδιαίτερα αξιόλογο 3D platformer που προσφέρει ελευθερία, προσεγμένο σχεδιασμό επιπέδων και έντονη ταυτότητα. Υπάρχουν κάποιες τεχνικές ατέλειες και μικρές αστοχίες σε ορισμένους μηχανισμούς όπως τo Double Jump, όμως η συνολική εμπειρία παραμένει σταθερά θετική.

Είναι ένας τίτλος που απευθύνεται σε όσους αναζητούν ένα σύγχρονο platformer με πιο ανοιχτή δομή, υψηλή επαναληψιμότητα και έμφαση στην κίνηση και την ταχύτητα ενώ παράλληλα διατηρεί και έναν βαθμό πρόκλησης. Η Fabraz δείχνει να βελτιώνεται με κάθε τίτλο της σειράς αλλά και στις απαιτήσεις του είδους και να προσφέρει μια εμπειρία που μπορεί να ικανοποιήσει τόσο τους έμπειρους όσο και όσους θέλουν να πειραματιστούν με το είδος.

Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του Review Code. Η κριτική έγινε πάνω στην PC έκδοση.