Μεγαλώνοντας με Pokemon, Dragon Ball και Medabots, δεν περίμενα ότι θα μου αρέσουν τα Digimon. Ο “φυσικός αντίπαλος” των Pokemon είχε κάτι ιδιαίτερο, έκανε κάτι τελείως διαφορετικό αλλά μπορούσε να αιχμαλωτίσει την προσοχή μας και να μας δώσει ιδιαίτερα επεισόδια και στιγμές, με κάποιες από αυτές να είναι χαραγμένες στην μνήμη μας. Αυτές οι αναμνήσεις και η γενικότερη εμπειρία με την σειρά με οδήγησε στο να δοκιμάσω και ορισμένα από τα παιχνίδια, με πιο χαρακτηριστικό να είναι το Digimon World, ένα monster-collecting RPG που έκανε κάτι τελείως διαφορετικό για την εποχή αλλά και κάτι που μπορούσε να μας…μπερδέψει. Το μπέρδεμα προήλθε κυρίως από το γεγονός ότι οι εξελίξεις των Digimon δεν ήταν αυτές που βλέπαμε στην σειρά και σαν παιδί που δεν διάβαζε και τα τέλεια αγγλικά ή δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία, ότι έκανα το έκανα με “φυσική ροή”.
Αρκετά χρόνια αργότερα, με πιο “πηγμένο” μυαλό και άλλη εμπειρία σε βιντεοπαιχνίδια και franchises, έφτασα στο σήμερα. Έχω παίξει αρκετά παιχνίδια της σειράς Digimon και μπορώ με ασφάλεια να πω πως το καθένα είναι αισθητά διαφορετικό. Τα πιο γνωστά παιχνίδια της σειράς είναι τα Digimon Story: Cyber Sleuth και πιο πρόσφατο το Digimon World: Next Order, με το Digimon Story: Time Stranger να είναι το επόμενο μεγάλο RPG. Αν και ο τίτλος έχει κυκλοφορήσει εδώ και πολύ καιρό, μόλις τώρα έφτασε και στο Nintendo Switch 2 φέρνοντας μια έκδοση που αξίζει την προσοχή μας.
To Time Stranger είναι μια νέα ιστορία στον κόσμο της σειράς η οποία επικεντρώνεται στο ταξίδι στον χρόνο και στα χρονικά παράδοξα. Εδώ αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός πράκτορα της Adamas, μιας οργάνωσης που ψάχνει να εξηγήσει ανωμαλίες γύρω από τον κόσμο των Digimon. Η ιστορία ξεκινάει στην Shinjuku η οποία βασανίζεται από ασταμάτητους, περίεργους σεισμούς, οι οποίοι οδηγούν σε έναν πόλεμο μεταξύ δύο κόσμων. Για να αποτρέψουμε αυτά τα γεγονότα, πάμε οχτώ χρόνια πίσω στον χρόνο για να βρούμε τι πραγματικά ξεκίνησε όλο αυτό πριν προλάβει να καταστρέψει τα πάντα. Η Inori και ο μυστηριώδης Aeomon γίνονται σύντροφοι στο ταξίδι μας και η σχέση τους γίνεται το πιο ανθρώπινο κομμάτι μιας ιστορίας που κατά τα άλλα κινείται σε προβλέψιμα μονοπάτια.
Όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους παιχνίδια, η ιστορία αργεί να “πάρει μπρος”. Οι πρώτες ώρες είναι λίγο επαναλαμβανόμενες, γυρνάμε στα ίδια σημεία και η αίσθηση ελευθερίας που ίσως να είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς έρχεται με καθυστέρηση. Σίγουρα δεν αποτελεί λόγο για να το παρατήσουμε αλλά είναι κάτι που αξίζει να σημειωθεί και πόσο μάλλον να κάνουμε υπομονή.
Ο πυρήνας του gameplay είναι η αναζήτηση, η συλλογή, η εξέλιξη και οι μάχες με τα Digimon. Η λογική είναι κοντά σε αυτό που ξέρουμε από τα Pokémon, μόνο που εδώ τα πράγματα έχουν μια επιπλέον στρώση πολυπλοκότητας που μας τράβηξε το ενδιαφέρον. Κάθε Digimon που συναντάμε στον χάρτη είναι υπαρκτό, με την έννοια πως δεν περπατάμε και στο άκυρο μας ξεκινάει μια μάχη. Αντιθέτως, έχουμε το, κλασικό πλέον, μοτίβο όπου οι εχθροί μας φαίνονται στο χάρτη, μπορούμε να τους χτυπήσουμε και αν προλάβουμε να χτυπήσουμε πρώτοι, παίρνουμε μεγάλο πλεονέκτημα, μερικές φορές αρκετό για να τελειώσει η μάχη πριν καν αρχίσει.
Η ομάδα μας έχει τρία Digimon ενεργά μαζί με τον Aeomon και άλλα τρία σε ρόλο υποστήριξης, και ο τύπος καθενός, (Injection, Virus, Data), καθορίζει πόσο αποτελεσματικά θα τα πάνε ενάντια σε συγκεκριμένους αντιπάλους, με μια λογική πέτρα-χαρτί-ψαλίδι πάνω στην οποία βασίζεται και η συνολική στρατηγική.
Οι μάχες είναι οι τυπικές RPG μάχες γύρων με επιθέσεις, αντικείμενα, ικανότητες και άλλες επιλογές. Στο επίκεντρο κάθε μάχης βρίσκονται τα X Arts, ισχυρές ικανότητες του χαρακτήρα μας που φορτίζονται όσο πολεμάμε κανονικά και που μπορούν να κάνουν δύσκολη μάχη πιο εύκολη, είτε προσθέτοντας παραπάνω damage είτε θεραπεύοντας την ομάδα μας. Μπορούμε να έχουμε εξοπλισμένο μόνο ένα X-Αrt κάθε φορά, πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να σκεφτόμαστε πριν μπούμε σε κάθε μάχη τι πραγματικά χρειαζόμαστε, αναγκάζοντάς μας να παραμένουμε προσεκτικοί ακόμα και σε πιο βασικές μάχες. Ευτυχώς, οι βασικές μάχες μπορούν να προσπεραστούν είτε μέσω του Auto-Battle είτε μέσω του x5 Fast-Forward κάνοντας έτσι το grinding πιο ανεκτό.
Σε αντίθεση με άλλα monster-collecting RPGs όπου πετάμε μια μπάλα ή ένα αντικείμενο για να αιχμαλωτίσουμε τα πλάσματα που θέλουμε, το Time Stranger συνεχίζει την παράδοση του Digimon Story. Νικώντας αρκετές φορές ενάντια σε ένα Digimon, ξεκλειδώνουμε τη δυνατότητα να το φτιάξουμε στο Digilab και αν συνεχίσουμε να παλεύετε με τον ίδιο τύπο, αυτό που θα δημιουργήσουμε τελικά είναι πιο δυνατό από το αρχικό στάδιο. Δηλαδή αν φτάσουμε στο 200% της μελέτης τότε το τελικό Digimon θα έχει πιο δυνατά στοιχεία από την βασική αρχή του. Είναι ένα σύστημα που μας σπρώχνει διαρκώς στο να πειραματιζόμαστε, βοηθούμενο και από το ότι όλα τα Digimon μας ανεβαίνουν επίπεδο μαζί, ακόμα κι αν κάθονται στον πάγκο. Η εξέλιξη ακολουθεί την ίδια λογική, δεν είναι γραμμική και μας επιτρέπει τον πειραματισμό για να δημιουργήσουμε εναλλαγές. Για παράδειγμα, υπάρχουν ορισμένες προυποθέσεις για κάποιες εξελίξεις και αν νιώσουμε πως η τελική εξέλιξη δεν “κάνει δουλειά” μπορούμε να κάνουμε revert και να δοκιμάσουμε τις άλλες διαθέσιμες εξελίξεις.
Πέρα από τα Digimon, ενεργό ρόλο παίζει και ο χαρακτήρας μας για τον οποίο υπάρχει και ένα ξεχωριστό δέντρο ικανοτήτων, χωρισμένο σε κατηγορίες. Αυτές χωρίζονται κυρίως στις Bonds of Loyalty, Bonds of Valor, Bonds of Philanthropy, Bonds of Amicability και Bonds of Wisdom με την κάθε μία να μας δίνει διαφορετικές ικανότητες και να επιδρά διαφορετικά στα Digimon μας. Κάθε δέντρο, κάθε ικανότητα ξεκλειδώνεται με τα ‘Anomaly Points’ που μαζεύουμε προχωρώντας στην κύρια ιστορία ή ολοκληρώνοντας δευτερεύουσες αποστολές. Το Bonds of Loyalty είναι λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα μιας και εκεί βρίσκουμε τα Cross Arts, τις ισχυρές επιθέσεις ή θεραπείες που χρησιμοποιεί ο ίδιος ο χαρακτήρας μας στη μάχη, μαζί με ενισχύσεις εμπειρίας και βασικών χαρακτηριστικών που ισχύουν για όλα τα Digimon μας, ανεξαρτήτως προσωπικότητας. Τα υπόλοιπα τέσσερα δέντρα όμως δουλεύουν διαφορετικά, κάθε ένα ενισχύει συγκεκριμένες προσωπικότητες, τις οποίες μπορούμε να δούμε στην αναλυτικότατη καρτέλα κάθε Digimon.
Οι ενισχύσεις που ξεκλειδώνονται μας επιτρέπουν να δυναμώσουμε αργά αλλά σταθερά, ξεκλειδώνοντας αυξήσεις σε HP, ATK ή DEF, αλλά και πιο ειδικές παροχές, όπως ταχύτερο training στο Digifarm, μεγαλύτερη πιθανότητα αλλαγής Personality προς την κατεύθυνση που θέλουμε, ή μειωμένο κόστος SP για συγκεκριμένους τύπους Digimon. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως το πώς χτίζουμε τον πράκτορά μας επηρεάζει άμεσα ποια Digimon αξίζει να κρατήσουμε στην ενεργή μας ομάδα, αφού κάποια θα επωφεληθούν πολύ περισσότερο ανάλογα με τις επιλογές μας στα skill trees. Είναι ένα ακόμα σημείο όπου το παιχνίδι μας σπρώχνει να πειραματιστούμε αντί να ακολουθήσουμε μια σταθερή, προκαθορισμένη πορεία.
Μια λεπτομέρεια που μου άρεσε την πρώτη φορά που την είδα και εξακολουθεί να μου αρέσει είναι το DigiFarm, ένας χώρος που θυμίζει αρκετά το Velvet Room από την σειρά Persona. Εκεί μπορούμε να αφήσουμε τα Digimon που δεν χρησιμοποιούμε να προπονούνται και να παίρνουν εμπειρία όσο προχωράμε την ιστορία, μειώνοντας αισθητά το grind που θα χρειαζόμασταν για να δημιουργήσουμε ή να εξελίξουμε νέα Digimon.
Όλα αυτά όμως, λίγο πολύ, ίσως να τα γνωρίζετε, ειδικά μιας και το παιχνίδι έχει κυκλοφορήσει εδώ και αρκετό καιρό. Αυτό που εντυπωσιάζει, ή έστω προκαλεί ενδιαφέρον, είναι η απόδοση του παιχνιδιού στο Nintendo Switch 2. H Bandai Namco έχει προσθέσει δύο διαφορετικά Graphic Modes για το σύστημα. Πρώτο είναι το Quality Mode που επιτρέπει στο παιχνίδι να τρέχει με ανάλυση έως 4K και υποστήριξη HDR σε Dock, 1080p Portable, κλειδωμένα στα 30fps. Από την άλλη, το Performance Mode μας δίνει σταθερά 1080p είτε σε Dock είτε Portable, χωρίς HDR αλλά με 60fps, μια επιλογή που δεν υπήρχε καν στην αρχική κυκλοφορία των άλλων κονσολών πέρυσι. Εδώ η επιλογή αυτών των δύο modes ανοίγει διαφορετικές επιλογές για το παιχνίδι. Συγκεκριμένα, αν παίξετε σε Portable Mode σας συστήνω το Performance Mode κυρίως για τον λόγο ότι η ανάλυση στην φορητή λειτουργία παραμένει ως επί τω πλείστων ίδια. Από την άλλη, το Quality Mode είναι καλύτερο για τις τηλεοράσεις αφού ως turn-based RPG δεν είναι απαραίτητο να έχουμε 60 fps ώστε να αποδίδουμε καλύτερα. Πάντως και οι δύο λειτουργίες, αποδίδουν πάρα πολύ καλά και επιτέλους φέρνουν έναν διασκεδαστικό τίτλο, έναν τίτλο που ήθελα να δω, στην εξίσου αγαπημένη μου κονσόλα.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, η Nintendo Switch 2 έκδοση του Digimon Story: Time Stranger δεν κάνει κάτι τελείως διαφορετικό από την αρχική κυκλοφορία, αντιθέτως παραμένει το RPG που ενδεχομένως πολλοί να αγαπήσαμε. Στον πυρήνα του δεν είναι κάποιο καινοτόμο turn-based RPG αλλά προσφέρει ορισμένους μηχανισμούς που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου παιχνιδιού του είδους. Τα συστήματά του είναι κατανοητά και “γνωστά” σε όποιον έχει παίξει έστω και ένα άλλο monster-catching RPG, αλλά όλα δουλεύουν με τρόπο που δείχνει προσοχή, από τον κόσμο μέχρι το gameplay.
Το Review Code ήταν μια παραχώρηση της Bandai Namco για τη σύνταξη αυτής της κριτικής. Η κριτική έγινε σε Nintendo Switch 2. Ο τίτλος είναι ήδη διαθέσιμος σε PlayStation 5, Xbox, Nintendo Switch και PC.
Digimon Story: Time Stranger
Ένα γνώριμο αλλά προσεγμένο JRPG σύλληψης τεράτων, που αργεί να "πάρει μπρος" αλλά ανταμείβει την επιμονή μας. Η έκδοση του Nintendo Switch 2 δίνει αρκετές επιλογές απόδοσης οι οποίες το επιτρέπουν σε μια εξαιρετικά καλή πρόταση για το σύστημα.
