DRAGON BALL: Sparking! ZERO | Nintendo Switch 2 Review

Όσοι μεγαλώσαμε με τα εκατοντάδες επεισόδια του Dragon Ball Z, τις φωνές του Goku να γεμίζουν τις αναμνήσεις μας και τα απογεύματα μπροστά σε μια τηλεόραση να παίζουμε Budokai ή Budokai Tenkaichi, ξέρουμε καλά τι σημαίνει να περιμένουμε το επόμενο μεγάλο παιχνίδι της σειράς. Με το DRAGON BALL: Sparking! ZERO, η Bandai Namco δείχνει πως επιχειρεί να επαναφέρει το βάρος του ονόματος “Budokai Tenkaichi” και προσπαθεί να το μεταφέρει σε μια νέα γενιά με το αντίστοιχο περιεχόμενο να πλαισιώνει την νέα εμπειρία. Αν και το παιχνίδι κυκλοφορεί καιρό τώρα, η κυκλοφορία του στο Nintendo Switch 2 μας ώθησε στο να εξετάσουμε πώς στέκεται ο τίτλος στην κονσόλα που υπόσχεται ανώτερη φορητή εμπειρία χωρίς να θυσιάζει επιδόσεις.

Από τα πρώτα λεπτά γίνεται σαφές πως η Spike Chunsoft προσέγγισε τη νέα πλατφόρμα με συγκεκριμένες προτεραιότητες. Η ομάδα ανάπτυξης φαίνεται να ήθελε να κρατήσει το gameplay άθικτο και τη ρευστότητα του συστήματος μάχης όσο πιο σταθερή γίνεται, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι ορισμένα στοιχεία της εικόνας θυσιάζονται. Στον πυρήνα του, το Sparking Zero παραμένει το γρήγορο, θεαματικό fighting game που περιμέναμε, με ξεκάθαρο στόχο να τρέχει “όσο καλύτερα γίνεται” σε handheld και docked mode.

Στο Story Mode, όπου ξεδιπλώνονται οι κλασικές μάχες από το Z και ορισμένα επεισόδια από το πιο πρόσφατο Dragon Ball Super, η Switch 2 έκδοση δείχνει τα πρώτα της πλεονεκτήματα. Τα cutscenes διατηρούν μια καλή ευκρίνεια, τα μοντέλα είναι κοντά στις εκδόσεις των άλλων συστημάτων και οι μεταμορφώσεις κατά την διάρκεια της μάχης γίνονται χωρίς κολλήματα. Παρόλα αυτά, η ανάλυση πέφτει αισθητά σε ορισμένες μεγάλες σκηνές με πολλά particle effects, “πιξελιάσματα” και χαμηλότερα FPS, ειδικά όταν το παιχνίδι προσπαθεί να κρατήσει τα καρέ σε στιγμές όπου η δράση κορυφώνεται. Δεν μιλάμε για κάτι που χαλάει την εμπειρία, όμως η υποχώρηση στην ευκρίνεια είναι εμφανής και, καμιά φορά, ενοχλητική στο μάτι.

Στις μάχες, εκεί που πραγματικά δοκιμάζεται η έκδοση του Switch 2, η απόδοση είναι συνολικά θετική. Το παιχνίδι στοχεύει τα 30fps και στην πλειονότητα των αγώνων το πετυχαίνει, με μόνο κάποια μικρά drops σε χάρτες με έντονη καταστροφή περιβάλλοντος ή κατά τη διάρκεια των Beam Clashes όπου φωτισμοί, σκιές και εκρήξεις γεμίζουν την οθόνη με particle effects. Αυτό που κρατάει την εμπειρία σταθερή είναι η γενικότερη γραμμή της ομάδας ανάπτυξης αφού προτιμήθηκαν πιο “μαζεμένα” οπτικά στοιχεία ώστε το gameplay να παραμένει γρήγορο και ρέον. Κι εδώ, για ένα Budokai Tenkaichi–style παιχνίδι, αυτή είναι μάλλον η πιο σωστή επιλογή.

Η νέα κονσόλα της Nintendo βοηθά αρκετά και στο loading. Οι χρόνοι φόρτωσης κυμαίνονται συνήθως στα 3–5 δευτερόλεπτα για τις περισσότερες μάχες, κάτι που κάνει τις συνεχόμενες δοκιμές και τις επαναλήψεις στο Training Mode πιο άνετες και διαφοροποιώντας την έκδοση από την αντίστοιχη του πρώτου Switch. Στο Story Mode τα πράγματα είναι λίγο πιο αργά, ειδικά όταν cutscenes φορτώνονται, χωρίς όμως, για άλλη μια φορά, να γίνεται ενοχλητικό.

Τα Custom Episodes λειτουργούν στο Switch 2 όσο καλά λειτουργούν και σε άλλες πλατφόρμες. Η δημιουργία “φανταστικών” σεναρίων παραμένει ένα από τα πιο διασκεδαστικά στοιχεία του παιχνιδιού, αν και πιο περιοριστικά απ’ότι τα φανταζόμασταν (αν και αυτό είναι ένα, πλέον, γνωστό παράπονο) και η απόδοση εδώ δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα, αφού μιλάμε για αποκλειστικά στατικές scripted σκηνές με σύντομες μάχες. Η κονσόλα αντεπεξέρχεται καλά, ακόμα και σε σεναριακές επιλογές με πολλούς χαρακτήρες και γρήγορες αλλαγές κάμερας.

Όσον αφορά το χειρισμό, η έκδοση της Switch 2 δεν παρουσιάζει τα input issues που είδαμε σε άλλες πλατφόρμες κατά το launch. Τα Joy-Con 2 που είναι και πιο σταθερά, με καλύτερο D-pad από τους προκατόχους τους ανταποκρίνονται σωστά, αν και όπως σε κάθε fighting game, η εμπειρία είναι σαφώς καλύτερη με το Pro Controller. Τα vanish maneuvers, τα sparking activations και τα counters χρειάζονται ακρίβεια και η κονσόλα δεν δείχνει να καθυστερεί ή να “κλειδώνει” εντολές, κάτι που ήταν βασική μας ανησυχία.

Εκεί που η Switch 2 έκδοση δείχνει τα όριά της είναι στα γραφικά εφέ και στο anti-aliasing. Αν και τα μοντέλα των χαρακτήρων παραμένουν εντυπωσιακά, τα outlines τους είναι λιγότερο καθαρά σε σύγκριση με τις εκδόσεις των PS5/PC, ενώ ορισμένα textures στα περιβάλλοντα φαίνονται χαμηλότερης ανάλυσης. Το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα που διατηρεί τη δυναμική του anime look, αλλά χάνει κάπως την ευκρίνεια που κάνει τις πιο έντονες σκηνές να ξεχωρίζουν στις ισχυρότερες κονσόλες. Παρ’ όλα αυτά, στην οθόνη της φορητής λειτουργίας η εικόνα είναι ιδιαίτερα ευχάριστη, πιο σφιχτή και χωρίς τα μικρο-σπασίματα που εμφανίζονται στη docked προβολή ενώ τα περιβάλλοντα και οι χαρακτήρες φέρουν περισσότερες και πιο καθαρές λεπτομέρειες από την αντίστοιχη έκδοση του Switch.

Στο online versus, το gameplay κυμαίνεται σε καλά επίπεδα, αν καταφέρουμε να βρούμε κάποιον αγώνα. Σε γενικές γραμμές, τα matches έχουν σταθερή απόδοση με τα Team Battles να τρέχουν ομαλά. Εδώ αξίζει όμως να σημειωθεί πως όταν επικρατεί ένα χάος, μπορεί να προκύψουν στιγμιαία κολλήματα, γεγονός όχι και τόσο συχνό αλλά υπαρκτό. Αυτό που με απογοητεύει όμως είναι το κλείδωμα των 30fps. Σε έναν τίτλο με εντυπωσιακά εφέ, όμορφη ροή στα animations, όμορφα stylized γραφικά και γρήγορη μάχη, τα 30FPS μοιάζουν με περιοριστικό παράγοντα παρά ως μια καλή εναλλακτική. Αν έχετε παίξει σε 60fps, το “πέσιμο” στα 30 είναι άκρως αισθητό και μοιάζει αρκετά…άσχημο στο μάτι υποβαθμίζοντας την συνολική εμπειρία.

H Nintendo Switch 2 έκδοση του DRAGON BALL: Sparking! ZERO είναι ένα από τα πιο ισορροπημένα ports που έχουμε δει στη νέα πλατφόρμα της Nintendo, με θυσίες που λίγο-πολύ περιμέναμε ακόμα και αν δεν καλωσορίζουμε τελείως.

Ο τίτλος διατηρεί τον πυρήνα του gameplay στο μέγιστο, κάνει κάποιους λογικούς συμβιβασμούς στην εικόνα και προσφέρει μια εμπειρία που λειτουργεί εξαιρετικά στη φορητή χρήση. Δεν επιχειρεί να φτάσει τις εκδόσεις των πιο ισχυρών συστημάτων, αλλά δεν φαίνεται να το χρειάζεται ιδιαίτερα μιας και σε γενικότερα πλαίσια το παιχνίδι παραμένει άκρως διασκεδαστικό, θεαματικό και πιστό στις ρίζες του.