Kunitsu-Gami: Path of the Goddess | PC Review

Σημείωση: Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ανακτημένο review από προηγούμενη δουλειά μας. Έχει διατηρηθεί όσο το δυνατόν πιο πιστά στο αρχικό του περιεχόμενο, με πιθανές μικρές τεχνικές προσαρμογές για τη σωστή εμφάνισή του στο νέο site.

Πριν από μερικές ημέρες, το Demon Slayer ολοκλήρωσε την τέταρτη Season με ένα επεισόδιο “φωτιά” που μας προετοιμάζει για τον μεγάλο επίλογο της σειράς. Ως Ιαπωνικό anime, έχουμε μια ιστορία που έχει να κάνει με παραδοσιακή Ιαπωνία και την μάχη του καλού με το κακό, με την μορφή του κακού να έρχεται σε δαίμονες με ιδιαίτερες δυνάμεις. Οι άνθρωποι, χρησιμοποιώντας την δύναμη της αναπνοής – ναι, οι σωστές ανάσες τους επιτρέπουν να ξεκλειδώνουν ιδιαίτερες ικανότητες – μπορούν να αντιμετωπίσουν τους δαίμονες κατά την διάρκεια της νύχτας, την ώρα που είναι πιο δυνατοί. Αυτό το μοτίβο όμως, δηλαδή άνθρωποι να αντιμετωπίζουν δαίμονες στην Ιαπωνία είναι μια πιο κοινή γραμμή απ’ότι πιστεύουμε καθώς πέφτει σε μυθολογικά πλαίσια και μια πιο παραδοσιακή σκιά.

Θεότητες, δαίμονες και katana είναι μόνο μερικά από τα κοινά στοιχεία αυτού του είδους μυθολογίας και είναι ένα θέμα που χρησιμοποιείται αρκετά στα μέσα ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Βιβλία, anime και ταινίες υιοθετούν ιστορίες που δανείζονται τέτοια στοιχεία και μια τέτοια περίπτωση είναι και το Kunitsu-Gami: Path of the Goddess, ένα νέο παιχνίδι από την Capcom. H αλήθεια είναι πως η επίσημη αποκάλυψή του δεν μου τράβηξε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον αλλά η action/strategy φύση του με έκανε να αναρωτιέμαι αν άξιζε μια ματιά.

Η ιστορία του Kunitsu-Gami: Path of the Goddess είναι διαφορετική από αυτά που έχουμε δει πρόσφατα καθώς δεν χρησιμοποιεί διαλόγους ή διήγηση για να μας βάλει στον κόσμο του. Μετά από έναν σύντομο πρόλογο μαθαίνουμε πως το Βουνό Kafuku έχει διαφθαρεί από το “Seethe”, μια αναπαράσταση δαιμόνων, πνευμάτων και Yokai που απειλούν την ειρηνική ζωή των ανθρώπων.

Ως παίκτες αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Soh, του φύλακα της παρθένας Yoshiro και στόχος μας είναι να την συνοδέψουμε στο βουνό ώστε να μπορέσει να εκτελέσει τις αρμοδιότητές της και να “καθαρίσει” το βουνό από τους δαίμονες. Κατά την διάρκεια της διαδρομής θα βρεθεί σε χωριά που έχουν κατακερματιστεί από αυτή την απειλή και μαζί με τον Soh θα πολεμίσουν ενάντια στις ορδές για να βοηθήσουν τα χωριά και να τα ελευθερώσουν από το χάος.

Όσο ο Soh και η Yoshiro πολεμάνε ενάντια σε δαίμονες συναντούν πιο δυνατά τέρατα που χρειάζονται στρατηγική και αρκετό…ξύλο για να τα κατατροπώσουνε. Τα “αφεντικά” αυτών των δαιμόνων μας ανταμείβουν με ιδιαίτερα δώρα όπως μάσκες θεοτήτων τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να στρατολογήσουμε χωρικούς στον σκοπό μας και να τους χρησιμοποιήσουμε ως πολεμιστές για τις μάχες που μας περιμένουν μελλοντικά. Αυτή είναι και η βασική λούπα του Kunitsu-Gami. Κάθε “αποστολή” χωρίζεται σε τρία βασικά τμήματα τα οποία παραδόξως είναι αρκετά ποικιλόμορφα με την έννοια ότι μπορεί να προσφέρουν διαφορετικές δραστηριότητες στο ενδιάμεσο.

Πέρα από το να σώσουμε τα χωριά και να καθαρίσουμε το βουνό καλούμαστε να συγκεντρώσουμε τις 11 βασικές μάσκες των θεοτήτων. Για να το καταφέρουμε αυτό πρέπει πρώτα να σώσουμε τους χωρικούς και να τους αναθέσουμε ρόλους από τις μάσκες που έχουμε. Με τους ρόλους αυτούς μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τους αρκετούς δαίμονες που έρχονται από τις πύλες το βράδυ. Αφού στην πρώτη φάση, καταφέρουμε να συγκεντρωθούμε, να αναθέσουμε ρόλους και να εφαρμόσουμε τις αμυντικές εγκαταστάσεις μας στον χώρο που θα προστατεύσουμε, προχωράμε στην δεύτερη φάση. Εδώ αντιμετωπίζουμε δαίμονες κατά κύματα μέχρι έναν μεγάλο δαίμονα που αποτελεί και το βασικό αφεντικό αυτής της μάχης. Στην τρίτη φάση, τα πράγματα ηρεμούν και μπορούνε να επιδιορθώσουμε ότι καταστράφηκε και να επαναφέρουμε τις χαμένες μας δυνάμεις για την επόμενη φορά.

Σε αυτή την λούπα καταλαβαίνουμε και την φόρμουλα του παιχνιδιού. Ως μίξη hack-and-slash action και στρατηγικής μπορούμε να επιτεθούμε στους εχθρούς μας με βασικές επιθέσεις και combos – τα οποία όμως στην αρχή θα μας φανούν σίγουρα λειψά. Η προοπτική της κάμερας είναι σε μια isometric γωνία που μας δίνει μια καλή ματιά του χώρου ενώ αντιμετωπίζουμε τις ορδές. Ωστόσο, η έλλειψη ενός lock-on μηχανισμού θα μας “ζορίσει” μιας και δεν είναι πάντα δυνατό να χτυπήσουμε εκεί που θέλουμε λόγω του χειρισμού.

Η ποικιλία στην κάθε ημέρα φαίνεται από τον τρόπο που μας παρουσιάζονται νέοι μηχανισμοί και objectives για κάθε μέρος. Δεν χρειάζεται κάθε φορά να καθοδηγούμε την Yoshiro από το ένα σημείο στο άλλο καθώς νέα objectives δίνονται σε κάθε χωριό μεταλλάσσοντας το τοπίο και τις αποστολές μας ενώ παράλληλα μας δίνονται νέα εργαλεία, νέες παγίδες και νέοι πολεμιστές για να χρησιμοποιήσουμε. Παράλληλα, τα Seethes είναι πάντα διαφορετικά με αποτέλεσμα να μαθαίνουμε συνεχώς νέα μοτίβα και να χρησιμοποιήσουμε στο έπακρον τις αδυναμίες τους. Εδώ έρχεται και δένει και το δεδομένου του χρόνου καθώς έχουμε περιορισμένο χρόνο μέσα σε μια ημέρα και η απόφαση του να φτιάξουμε περισσότερους ήρωες ή να επιδιορθώσουμε τα σπασμένα κτίσματά μας ή να προχωρήσουμε γρηγορότερα τα κύματα παίζουν μεγάλο ρόλο στην έκβαση και την διαχείριση των βασικών μας πόρων.

Η στρατηγική χροιά ενισχύεται και από την τοποθέτηση των συμπολεμιστών μας στον χώρο. Αφού τους τοποθετήσουμε μπορούμε να τους δώσουμε εντολές για το που θα κατευθυνθούν ενώ η απόφαση για το αν θα είναι αμυντικά ή επιθετικά μέλη προσθέτουν ένα ακόμα στρώμα πολυπλοκότητας στην γενικότερη στρατηγική. Σε αυτό μας βοηθάει και το level design που προσφέρει ποικίλα εδάφη και σχηματισμούς που ενθαρρύνουν το δημιουργικό παιχνίδι και πιο άμεσο σχεδιασμό.

Η ίδια δημιουργικότητα εντοπίζεται και στα Seethes, τα αφεντικά του παιχνιδιού που χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση κάθε φορά “σπάζοντας” την μονοτονία των ασταμάτητων combos και εντολών. Για παράδειγμα, ορισμένα αφεντικά έχουν αδύναμα σημεία που σπάζοντάς τα μπορούμε να τα ρίξουμε στο έδαφος και να εκτεθούν σε χτυπήματα ενώ άλλα είναι αδύναμα σε συγκεκριμένου τύπου όπλα όπως τσεκούρια ή τόξα. Άλλοι δαίμονες μπορούν να διοχετεύουν debuffs ή επιθέσεις που δηλητηριάζουν ή κάνουν την ζωή μας δύσκολη και η χρήση αντικειμένων ή συγκεκριμένου εξοπλισμού θα μας βοηθήσει να κάνουμε τη διαφορά.

Ελευθερώνοντας χωριά και περιοχές από τα Seethes τις ξεκλειδώνουμε ως βάσεις για τις διάφορες εργασίες μας. Εκεί μπορούμε να διαχειριστούμε τους πόρους μας, να αναβαθμίσουμε συσκευές, εγκαταστάσεις και στρατεύματα, να αποθηκεύσουμε την πρόοδό μας, να συλλέξουμε αντικείμενα και έπαθλα και εν τέλει να επιδιορθώσουμε τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τις μάχες για παραπάνω πόρους. Αυτές οι φάσεις λειτουργούν ως ένα ευχάριστο διάλειμμα ανάμεσα στις μάχες ενώ παράλληλα μας προσφέρουν αλληλεπιδράσεις με τον κόσμο του παιχνιδιού. Η εργασία μας πάνω σε αυτές τις βάσεις γίνεται αμέσως απαραίτητη καθώς όσο πιο πολλές επιδιορθώσεις κάνουμε τόσο πιο πολλά ‘χρήματα’ μαζεύουμε για να αναβαθμίσουμε τους ρόλους μας. Ωστόσο, εδώ βλέπουμε και ένα μικρό θέμα στην διαχείριση των επιδιορθώσεων αφού δεν μπορούμε να φτιάξουμε τα πάντα μέσα σε μια ημέρα. Κάθε επιδιόρθωση θέλει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθεί και ένα εξίσου περιορισμένο αριθμό χωρικών για να αναλάβουν το έργο. Έτσι, πρέπει συχνά να επιστρέφουμε σε προηγούμενες βάσεις για να εκμεταλλευτούμε στο έπακρον όλα όσα έχουν να μας προσφέρουν και για να μπορούμε να μείνουμε σταθερά δυνατοί μέχρι και το τέλος.

Εδώ αρχίζουν να φαίνονται και κάποια από τα προβλήματα που έχω με το παιχνίδι. Ενώ υπάρχει ποικιλία τόσο στις διάφορες περιοχές όσο και στους εχθρούς που αντιμετωπίζουμε, η ίδια ποικιλία αργεί να φανεί στο βασικό υπόβαθρο του gameplay – το σύστημα μάχης. Στο πρώτο μισό του παιχνιδιού, οι κινήσεις και τα combos μας παραμένουν ίδια, σχεδόν μονότονα. Όσο προχωράμε όμως, συγκεκριμένα μετά το έκτο χωριό, ανοίγεται ένα Skill Tree που μας δίνει πρόσβαση σε νέες ικανότητες, βασικές ικανότητες για τους διάφορους ρόλους καθώς και νέες κινήσεις ή combos που ανοίγουν περισσότερο το gameplay. Βέβαια, είναι εύκολο να νιώσουμε στην αρχή πως μόνο τόσα έχει να μας προσφέρει το Kunitsu-Gami αλλά όπως φαίνεται χρειάζεται επιμονή για να δούμε πραγματικά όλα όσα έχει να μας προσφέρει. Ακόμα και με το New Game Plus και το δεύτερο μισό του παιχνιδιού, θα θέλαμε να δούμε αυτές τις βελτιώσεις λίγο νωρίτερα.

Από την άλλη, στον τομέα της στρατηγικής ομολογώ πως θα ήθελα λίγα παραπάνω στοιχεία για να μου κρατήσουν το ενδιαφέρον ή να δοκιμάσουν την σκέψη μου. Ορισμένες από τις εντολές δεν είναι αρκετές για να κατευθύνουμε αποτελεσματικά τους χωριάτες μας ενώ ο κύκλος που έχουμε για να επιλέξουμε στρατεύματα μοιάζει μικρός μπροστά στο συνολικό χάος που επικρατεί. Όπως και να’χει αυτά είναι μικρές λεπτομέρειες που δεν είναι αρκετές για να αλλοιώσουν την συνολική μας εμπειρία.

Ένα ακόμα από τα στοιχεία που με ανησύχησαν στην πρώτη παρουσίαση του Kunitsu-Gami: Path of the Goddess ήταν τα γραφικά που έμοιαζαν κάπως…ξεπλυμένα, αν θέλετε την έκφραση. Ενώ δεν είναι το πιο “φανταχτερό” ή next-gen action παιχνίδι που υπάρχει αυτή την στιγμή, τα χρώματα, τα σχέδια και τα μοντέλα μοιάζουν βγαλμένα από βιβλίο μυθολογίας σε μια παρόμοια έμπνευση με αυτή του Okami. Με προσγειωμένα χρώματα και σχέδια, που δεν ξεφεύγουν πολύ από το φυσιολογικό αλλά είναι έντονα και όμορφα στο μάτι, η καλλιτεχνική ομάδα κατάφερε να μαγνητίσει την ιδιαιτερότητα αυτής της μυθολογίας. Τα σχέδια των δαιμόνων και των βασικών χαρακτήρων αποτελούν μαγευτικά παραδείγματα της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ιαπωνίας. Με έντονα χρώματα και λεπτομερείς γραμμές, αποτυπώνουν την ποικιλία των μυθικών πλασμάτων και θεοτήτων που κατοικούν στους θρύλους και τις παραδόσεις της χώρας. Κάθε μορφή και σκηνή αφηγείται μια ιστορία, συνδέοντας μας με το παρελθόν και την πνευματική παράδοση της χώρας. Φυσικά, όλα αυτά πλαισιώνονται από μουσικά κομμάτια που κολακεύουν την αισθητική και την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.

Ευτυχώς, τα γραφικά και η άψογη μουσική στηρίζονται πάνω σε ένα καλό framework που από μεριάς του επιτρέπει στα συστήματά μας να τρέξουν το παιχνίδι χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Στο σύστημά μας, με έναν AMD Ryzen 7 5800X3D, μια κάρτα γραφικών NVIDIA RTX 3060 12GB και 32GB μνήμης RAM, μπορούσαμε να τρέξουμε τον τίτλο σε 120fps σταθερά και 1080p χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Επιπλέον, δοκιμάζοντάς το σε ένα Steam Deck (LCD) δεν αντιμετωπίσαμε ιδιαίτερα προβλήματα στα καρέ αν και χρειάστηκε να μειώσουμε κάποιες ρυθμίσεις που αλλοιώνουν την ποιότητα των γραφικών – με αποτέλεσμα να έχουμε επιφάνειες θολές και ‘άγριες’ άκρες. Παρόλα αυτά, παραμένει ένα διασκεδαστικό παιχνίδι και σε handheld μορφή.

To Kunitsu-Gami: Path of the Goddess ήταν μια ευχάριστη έκπληξη από μια εταιρεία που ακόμα περιμένω να ετοιμάσει remake του Dino Crisis. Ο νέος τίτλος, επηρεασμένος από την μυθολογία της Ιαπωνίας, αναδεικνύει την τέχνη και την φαντασία που έχει ο λαός και την δημιουργικότητα της ομάδας ανάπτυξης. Σίγουρα υπάρχουν ατέλειες, με ορισμένα στοιχεία του gameplay να ανοίγουν σταδιακά και να μας αφήνουν να περιμένουμε μέχρι να υπάρξει μεγάλη αλλαγή, ωστόσο η ποικιλία που υπάρχει στους δαίμονες, τις αποστολές και τις δραστηριότητές μας είναι αρκετές για να μας κρατήσουν το ενδιαφέρον, τουλάχιστον μέχρι την πρώτη ολοκλήρωση. Είναι ένα από τα αξιοπρόσεκτα παιχνίδια του Ιουλίου και σίγουρα θα το εκτιμήσουν οι λάτρεις των ειδών.