MARVEL Cosmic Invasion | Nintendo Switch 2 Review

H Tribute Games είναι μια από τις πλέον αγαπημένες μου ομάδες ανάπτυξης. Όπως αφήνει και το όνομά της να εννοηθεί, είναι μια ομάδα που αποφέρει φόρο τιμής σε παλιούς αγαπημένους τίτλους την στιγμή που δημιουργεί νέες arcade εμπειρίες που προέρχονται από το ένδοξο παρελθόν. Πάνε τρία χρόνια από τότε που το Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge κυκλοφόρησε και μας θύμησε γιατί αγαπήσαμε το αντίστοιχο beat’em up του παρελθόντος.

Από την κυκλοφορία του Shredder’s Revenge μέχρι και σήμερα, η ομάδα έχει αναλάβει αρκετά έργα συνεχίζοντας όμως στο Arcade Beat’em Up είδος με το νέο MARVEL Cosmic Invasion, έναν τίτλο με ένα μεγάλο πλήθος ηρώων και κακών του σύμπαντος της Marvel, που μοιάζει τόσο μοντέρνος όσο και κλασικός. Από τα πρώτα λεπτά, υπάρχει η αίσθηση πως πρόκειται για ένα παιχνίδι που εμπνέεται από το καρτούν των 90s και παιχνίδια όπως το X-men Arcade του 1992 με εξαιρετικό pixel art, πανέμορφα περιβάλλοντα, δυνατή μουσική και ένα μεγάλο roster καλών και κακών “κουβαλάνε” τον πυρήνα του τίτλου.

Με το που ξεκινήσουμε το παιχνίδι γινόμαστε θεατές ενός φανταστικού opening movie που αιχμαλωτίζει την αίγλη και την γοητεία της Marvel του 90 με ένα “ξεθωριασμένο” φίλτρο να χαρακτηρίζει κάθε καρέ και μια δυνατή μουσική να συνοδεύει κάθε λεπτό. Έτσι, προετοιμαζόμαστε για έναν τίτλο που ενώ, όπως είπαμε, αποφέρει φόρο τιμής, κάνει κάτι δικό του για να ξεχωρίζει και στο μεγαλύτερο κομμάτι του το πετυχαίνει ακούραστα.

Ως Arcade παιχνίδι, το MARVEL Cosmic Invasion έχει όσα θα περιμέναμε. Campaign Modes, Arcade Modes και Modifiers, Unlockables και παραλλαγές γεμίζουν το περιεχόμενο και προσπαθούν να μας κρατήσουν, εμάς και τους φίλους μας, απασχολημένους για όσο περισσότερο γίνεται. Δεν είναι Absolum, με την έννοια ότι θα παίζουμε ξανά και ξανά για να ανοίξουμε την αφήγηση, αλλά είναι αρκετό για να γεμίσει το πρόσφατο κενό του είδους.

Το Roster του παιχνιδιού είναι αρκετά μεγάλο, με 15 διαφορετικούς ήρωες για να επιλέξουμε, ο καθένας με την δική του εμφάνιση και κινησειολόγιο. Αν και οι περισσότεροι από αυτούς είναι διαθέσιμοι από το πρώτο λεπτό, κάποιοι από αυτούς ξεκλειδώνονται σταδιακά όσο προχωράμε στο Campaign Mode. Εκεί βρίσκεται και το ζουμί του παιχνιδιού μιας και η ιστορία είναι σχετικά καλή και, σίγουρα, αποτελεί το σημείο αναφοράς για το περιεχόμενο.

Η ιστορία μας θέτει αντιμέτωπους με τον Annihilus, ο οποίος απειλεί την ζωή σε όλο τον γαλαξία, σε μια κοινή φλέβα με τον Thanos των Κινηματογραφικών Avengers – ο οποίος παίζει και έναν σχετικά καθοριστικό ρόλο στην ιστορία – χωρίς όμως να πλατιάζει σε ενοχλητικό βαθμό. Οι περισσότερες τοποθεσίες που θα βρεθούμε, από την Γη μέχρι και τον πλανήτη Klyntar (το σπίτι των Symbiotes), μας βάζουν να παλέψουμε ενάντια στις εντομορδές του Annihilus αλλά και γνωστούς κακούς της σειράς οι οποίοι είτε έχουν προσβληθεί από τα έντομα του είτε βρίσκουν την ευκαιρία να δραπετεύσουν από την φυλακή τους. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με στρατιές, παγίδες και εμπόδια που θα μας φέρουν όλο και πιο κοντά στον τελικό μας στόχο.

Η απειλή του Annihilus είναι τεράστια αλλά ακόμη μεγαλύτερη είναι η απειλή που αποτελούμε εμείς. Το roster των ηρώων μας είναι μοναδικό και εξαιρετικά ποικιλόμορφο με κλασικούς και αγαπημένους όπως ο Spider-Man, ο Captain America και ο Iron Man, μέχρι λιγότερο γνωστές αλλά εντυπωσιακές παρουσίες όπως η Phyla-Vel και ο Beta Ray Bill. Ο καθένας τους ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο, χωρίς να περιορίζεται σε τυπικές κατηγορίες όπως Power, Speed ή Technical, αν και οι κινήσεις και τα χαρακτηριστικά τους επιτρέπουν εύκολα τέτοιου είδους συσχετισμούς.

Για παράδειγμα, η She-Hulk είναι πιο αργή στις κινήσεις της, όμως οι επιθέσεις της βασίζονται σε grabs και δυνατά, «βαριά» χτυπήματα που σπάνε άμυνες και ανοίγουν τον δρόμο για tag combos. Άλλοι ήρωες, όπως ο Rocket και ο Iron-Man, χτυπάνε από απόσταση χρησιμοποιώντας σφαίρες ή ακτίνες για καλύτερο έλεγχο του πεδίου. Οι διαφορές τους είναι αρκετές ώστε να επιτρέπουν δημιουργικούς και μοναδικούς συνδυασμούς, είτε παίζουμε μόνοι είτε σε συνεργασία.

Τα Move Lists περιλαμβάνουν ελαφριά combos, special attacks, signature moves, tackles, charge attacks και tag combos, όλα προσαρμοσμένα στον εκάστοτε χαρακτήρα. Με ένα μόνο κουμπί εκτελούμε το βασικό combo και μπορούμε να το επεκτείνουμε είτε με μια ειδική κίνηση είτε με το Tag Move του δεύτερου ήρωά μας. Ευτυχώς, κάθε ήρωας έχει δικές του αποκλειστικές επιθέσεις και κινήσεις κάνοντάς κάθε έναν μοναδικό και άξιο εξερεύνησης, διατηρώντας μια αίσθηση διαφορετικότητας και “φρεσκάδας” κάθε φορά που τους δοκιμάζουμε.

Αυτό όμως που πραγματικά ξεχωρίζει το MARVEL Cosmic Invasion από τα υπόλοιπα arcade beat ’em ups είναι το Cosmic Swap Tag-Team System, ένα σύστημα που μας επιτρέπει να επιλέγουμε δύο διαφορετικούς ήρωες σε κάθε επίπεδο και να τους εναλλάσσουμε ανά πάσα στιγμή. Με δύο μόνο κουμπιά μπορούμε να κάνουμε swap, να καλέσουμε Assist ή να εξαπολύσουμε ένα εκρηκτικό Tag-Team Combo. Η δυνατότητα αυτή προσθέτει μια καθαρά fighting-game αίσθηση στο gameplay και μας ωθεί να δοκιμάσουμε κάθε πιθανό συνδυασμό για ακόμη πιο περίπλοκα και εντυπωσιακά combos.

Έτσι, το ασταμάτητο σφυροκόπημα των αντιπάλων γίνεται εξαιρετικά εθιστικό και το γεγονός ότι δεν υπάρχει πραγματικό ρίσκο μας ενθαρρύνει να βουτάμε ακόμα πιο βαθιά μέσα στο χάος της μάχης. Όταν λέμε ότι δεν υπάρχει ρίσκο, εννοούμε πως δεν υπάρχουν special κινήσεις που καταναλώνουν κομμάτι από τη ζωή μας. Αντίθετα, διαθέτουμε μια Focus Bar, μια μπάρα ειδικών επιθέσεων την οποία χρησιμοποιούμε είτε για την Ultimate μας είτε για να καλέσουμε τον σύμμαχό μας.

Αυτό που λάτρεψα περισσότερο σε αυτό το σύστημα είναι η γενικότερη ελευθερία που προσφέρει. Χάρη σε χαρακτήρες όπως η She-Hulk, που βασίζεται σε throws και grapples, μπορούμε να δημιουργούμε combos τόσο καταστροφικά όσο και θεαματικά. Το συναίσθημα όταν εκτοξεύεις έναν αντίπαλο στον αέρα με τον δεύτερο ήρωά μας να εμφανίζεται για να τον καρφώσει με δύναμη στο έδαφος… είναι απλώς απολαυστικό.

Η επαναληψιμότητα και η διάρκεια του MARVEL Cosmic Invasions βασίζονται κυρίως στα Challenges και τα Collectibles που συναντάμε σε κάθε επίπεδο. Κάθε αποστολή μάς καλεί να επιλέξουμε δύο συγκεκριμένους ήρωες – αλλά δεν μας το επιβάλει -, γεγονός που όχι μόνο διαμορφώνει τον τρόπο προσέγγισης της μάχης αλλά μας επιτρέπει να ολοκληρώσουμε και τις συγκεκριμένες δοκιμασίες που θέτονται. Πολλές από αυτές μας βάζουν να χτυπήσουμε έναν Χ αριθμό εχθρών με μια συγκεκριμένη επίθεση, να νικήσουμε ένα αφεντικό με έναν συγκεκριμένο ήρωα ή να αποφύγουμε παγίδες μέσα στο επίπεδο. Παράλληλα με αυτές, καλούμαστε να εντοπίσουμε και να συλλέξουμε Cosmic Cubes – κύβους συχνά κρυμμένους, αόρατους ή τοποθετημένους πίσω από εμπόδια. Οι δοκιμασίες και οι κύβοι μας δίνουν το “νόμισμα” που χρειαζόμαστε για να ξεκλειδώσουμε Nova Corps Docs, χρωματικές παλέτες, κομμάτια μουσικής ή Modifiers για να παραμετροποιήσουμε το Arcade Mode.

Αυτό που ίσως να λείπει από το γενικότερο gameplay είναι η ύπαρξη αντικειμένων και όπλων για να χρησιμοποιήσουμε – ορόσημο στα περισσότερα παιχνίδια του είδους. Κάθε ήρωας βασίζεται στα δικά του όπλα ή γροθιές και το περιβάλλον λειτουργεί περισσότερο ως δρόμος προς έναν στόχο παρά ως υποστηρικτική παλέτα. Υπάρχουν ενίοτε τεχνητές παγίδες, όπως Turrets, που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χτυπώντας τα ή άλλες περιβαλλοντικές, όπως πίδακες λάβας, που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για να επεκτείνουμε combos. Καλώς ή κακώς όμως, το επίπεδο δυσκολίας είναι αρκετά μέτριο (προς εύκολο) για να δικαιολογείται η παρουσία αντικειμένων – αν και μπορεί να έκαναν την ροή της μάχης πιο ενδιαφέρουσα.

Δεν είναι όμως όλα ρόδινα. Όσο απολαυστικό κι αν είναι το σύστημα μάχης, συνοδεύεται και από ορισμένα θεματάκια. Το πιο εμφανές αφορά το σύστημα Tagging και τα εφέ που το πλαισιώνουν. Τα sprites των χαρακτήρων είναι εξαιρετικά, με όμορφες λεπτομέρειες, καθαρά περιγράμματα και άρτια animations, ενώ τα εφέ των επιθέσεων ταιριάζουν ιδανικά τόσο με το στιλ των χτυπημάτων όσο και με τη συνολική αισθητική του παιχνιδιού. Ωστόσο, όταν επικρατεί ένα συνοθήλευμα επιθέσεων και οπτικών εφέ, η κατάσταση μπορεί να γίνει χαοτική και δύσκολα διαχειρίσιμη. Το πρόβλημα εντείνεται όταν καλούμε τον σύμμαχό μας, καθώς συχνά «χάνεται» μέσα στη δράση, δημιουργώντας μια «σαλάτα» από εφέ και animations. Ευτυχώς, αυτό μπορεί να μετριαστεί με τη χρήση των εναλλακτικών color palettes που ξεκλειδώνουμε μέσα από τα Cosmic Cubes των επιπέδων αλλά ακόμα και με αυτά το πρόβλημα είναι αισθητό.

Επιπλέον στοιχεία όπως τα Combo Counters και τα οπτικά feedback είτε απουσιάζουν, είτε είναι υπερβολικά διακριτικά, είτε χάνονται μέσα στο background. Τέτοιο παράδειγμα είναι τα Cosmic Cubes, που είναι κρυμμένα με τέτοιον τρόπο που ακόμα και αν τα βρούμε δεν καταλαβαίνουμε ότι τα βρίσκουμε αφού δεν υπάρχει κάποια δυνατή ηχητική ή οπτική επιβεβαίωση. Το Combo Counter ειδικά περιορίζεται σε έναν αριθμό δίπλα στη μπάρα υγείας, ο οποίος είναι εύκολο να αγνοηθεί — ιδιαίτερα αφού, ανεξάρτητα από το πόσο ψηλά ανεβαίνει, δεν προσφέρει κάποια ανταμοιβή, όπως bonus βαθμολογία, αντικείμενα ή κάποια εντυπωσιακή λεκτική επιβράβευση τύπου “Amazing!”. Ως αποτέλεσμα, η επίτευξη μεγάλων combos χάνει μέρος της ικανοποίησης που συνήθως προσφέρεται σε τίτλους του είδους.

Ένα προσωπικό μου παράπονο αφορά το γεγονός ότι, αν φτάσουμε σε έναν αρχηγό και χάσουμε, το παιχνίδι μάς αναγκάζει να επαναλάβουμε ολόκληρο το επίπεδο από την αρχή. Ομολογώ πως τις περισσότερες φορές το φταίξιμο ήταν δικό μου — όρμαγα με button mashing χωρίς ίχνος στρατηγικής και, φυσικά ,κατέληγα να τρώω γερό ξύλο. Παρ’ όλα αυτά, όσο προχωράμε, τα αφεντικά γίνονται πιο απαιτητικά, χτυπούν ιδιαίτερα δυνατά και δεν αργούν να μας ξαπλώσουν στο έδαφος, με αποτέλεσμα να ξεκινάμε ξανά από το μηδέν. Και πιστέψτε με, το να παίζεις το ίδιο επίπεδο ξανά και ξανά μπορεί εύκολα να γίνει μονότονο.

Ένα ακόμη μικρό παράπονο αφορά το Leveling Up, το οποίο μάς ανταμείβει αποκλειστικά με παραπάνω HP ή Focus Energy, χωρίς να ξεκλειδώνει νέες επιθέσεις ή combos. Σίγουρα με έχουν κακομάθει παιχνίδια όπως τα River City Girls και Scott Pilgrim vs. The World, όπου αγοράζαμε κινήσεις και ικανότητες, οπότε ίσως το σύστημα εδώ να μου φαίνεται πιο επίπεδο από όσο πραγματικά είναι. Από την άλλη πλευρά, με 15 διαθέσιμους χαρακτήρες, η ποικιλία υπάρχει από μόνη της, άρα το συγκεκριμένο παράπονο είναι περισσότερο προσωπική προτίμηση παρά αντικειμενικός πρόβλημα.

Ακόμα και με όλα αυτά, το MARVEL Cosmic Invasion παραμένει μια πραγματική οπτασία. Τα sprites, τόσο των εχθρών όσο και των ηρώων, είναι εξαιρετικά· πανέμορφα, λεπτομερή και εντυπωσιακά στην κίνηση και στην απόδοσή τους. Ακόμη και τα περιβάλλοντα, που θα μπορούσαν άνετα να έχουν ξεπηδήσει κατευθείαν από τις σελίδες των comics, αποθεώνουν το σύμπαν της MARVEL με την πλούσια pixelated λεπτομέρεια και τα ευφάνταστα easter eggs που θα εκτιμήσουν οι fans. Το εντυπωσιακότερο, ωστόσο, είναι ο τρόπος με τον οποίο οι επιθέσεις δένουν οπτικά και αισθητικά με το υπόλοιπο σύνολο. Σε συνδυασμό με την εξαιρετική ηχητική επιμέλεια, το αποτέλεσμα είναι ένας τίτλος που όχι μόνο καλύπτει, αλλά και ξεπερνά τις προσδοκίες μας, τουλάχιστον στην παρουσίασή του.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να σταθώ λίγο στο Arcade και co-op κομμάτι του παιχνδιού. Το Hard Mode, που ξεκλειδώνεται με τα Cosmic Cubes, είναι το Must-Try της συνολικής εμπειρίας μιας και μετατρέπει τον τίτλο σε μια δοκιμασία που οι “σκληροπυρηνικοί” παίκτες θα εκτιμήσουν. Αυτό το modifier ενισχύεται περισσότερο όταν παίζουμε με άλλους 2-3 φίλους μας αφού τόσο το πλήθος των εχθρών όσο και η δυσκολία αυξάνεται περισσότερο – με αντίβαρο το απόλυτο χάος που θα επικρατεί στην οθόνη. Και όλα αυτά, με μια απόδοση που ξεχωρίζει, ειδικά στο Nintendo Switch 2 που κρατά σταθερά τα 60FPS τόσο σε Handheld όσο και σε docked mode.

Tο MARVEL Cosmic Invasion ήταν ένα από τα τελευταία παιχνίδια του 2025 που ανυπομονούσα να δοκιμάσω. Αποδεικνύει για ακόμη μία φορά γιατί η Tribute Games θεωρείται από τις κορυφαίες ομάδες στον χώρο των μοντέρνων arcade beat ’em up. Με εξαιρετικό pixel art, την αγαπημένη 90s αισθητική, ένα πλούσιο roster και ένα απολαυστικό tag-team σύστημα που δίνει πρωτοφανή ροή στη μάχη, ο τίτλος αναβιώνει την παλιά σχολή ενώ παράλληλα αναδεικνύει μοντέρνες ιδέες. Παρά τα ορισμένα ψεγάδια όπως η μέτρια δυσκολία και η οπτική “φασαρία” στις μάχες χαλούν ελαφρώς την εμπειρία, το παιχνίδι παραμένει εντυπωσιακό, γεμάτο περιεχόμενο και εξαιρετικά διασκεδαστικό όπως και αν παίξουμε.