Neon Inferno | Nintendo Switch 2 Review

Παιδική νοσταλγία

Μου αρέσουν τα Arcade παιχνίδια. Μεγάλωσα σε μια εποχή που τα arcade machines υπήρχαν ακόμα διάσκορπα σε πολλά μαγαζιά και πάντα ήθελα να βάλω 100 δραχμές για να παίξω (ή όσο ήταν τότε, δεν θυμάμαι και πολλά). Μετά από μερικά χρόνια, όταν κατάφερα να αποκτήσω τον πρώτο μου σταθερό υπολογιστή, ο ξάδερφός μου μου έκανε δώρο έναν δίσκο με το MAME-32, μια εφαρμογή που φιλοξενούσε κάθε πιθανό arcade παιχνίδι που υπήρχε και θυμάμαι πως “έδινα” πόνο σε πολλά από αυτά. Παιχνίδια όπως το Contra, Alien Vs Predator, The Punisher και Cadillacs & Dinosaurs είναι λίγα μόνο από αυτά που μου “φάγανε” ώρες από την ζωή μου.

Το Neon Inferno επιχειρεί κάτι αρκετά διαφορετικό, αλλά και οικείο, από τον μέσο 2D action τίτλο που εμπνέεται από τα arcade της δεκαετίας του ’90. Η Zenovia Interactive συνδυάζει δύο κλασικά είδη (run-and-gun, gallery shooters), σε μια ενιαία εμπειρία που θυμίζει ταυτόχρονα το Contra και το Wild Guns, χωρίς όμως να βασίζεται αποκλειστικά στην ανακύκλωση παλιών μηχανισμών. Το αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι που απευθύνεται άμεσα σε όσους αγαπάνε τα retro παιχνίδια, αλλά διαθέτει και αρκετές ιδέες ώστε να διαφοροποιείται από τις κλασικές φόρμουλες.

Μια περιπέτεια στην δυστοπία

Το Neon Inferno έχει μια αρκετά άμεση ιστορία αλλά πιο αναπτυγμένη σε σχέση με το θέμα του. Η δράση λαμβάνει χώρα σε μια cyberpunk εκδοχή της Νέας Υόρκης, όπου αντίπαλες φατρίες μάχονται για έλεγχο της πόλης. Εμείς αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός εκτελεστή που εργάζεται για μια εγκληματική οργάνωση και καλείται να ανατρέψει τα σχέδια των αντιπάλων. Βασικοί εχθροί μας είναι η Ιαπωνική Μαφία αλλά και τα διάφορα τμήματα της Αστυνομίας.

Η ενδιαφέρουσα προσθήκη σε σχέση με άλλα παιχνίδια του είδους είναι το κεντρικό hub πριν από κάθε αποστολή. Αντί για μια απλή εισαγωγική σκηνή, ο τίτλος επιτρέπει να επισκεφθούμε ένα μπαρ όπου το αφεντικό μας, μας ενημερώνει για τα γεγονότα αλλά και τους στόχους που πρέπει να εκτελέσουμε. Πριν επιλέξουμε τον επόμενο στόχο μας, το αφεντικό μας δίνει μερικές πληροφορίες και το background του κάθε στόχου, βοηθώντας έτσι την αφήγηση να χτίσει το υπόβαθρο και να μας βοηθήσει να μπούμε για τα καλά στον κόσμο και την φιλοσοφία του.

Run-and-gun & Gallery Shooting

Το δυνατότερο σημείο του Neon Inferno είναι το arcade στοιχείο του μέσω της ενσωμάτωσης των δύο διαφορετικών ειδών σε ένα. Το βασικό run-and-gun κομμάτι στηρίζεται σε σταθερές αρχές όπως την κίνηση στο πλάι, άλματα (και διπλά άλματα), το platforming και τα συνεχή πυρά. Θα έρθουμε αντιμέτωποι με ζόρικα αφεντικά, απλά grunts που θέλουν μόνο μία σφαίρα για να πεθάνουν, αλλά και μηχανές ή ανδροειδή που θα χρειαστούν προσοχή, επιμονή και υπομονή για να καταστρέψουμε. Κλασικά, run-and-gun στοιχεία.

Το gallery shooting από την άλλη ενεργοποιείται όταν εμφανιστούν εχθροί στο παρασκήνιο ή στο προσκήνιο, ανάλογα με την θέση που θα βρεθούμε. Με το πάτημα ενός μόλις κουμπιού (σε αυτή την περίπτωση του R), ο στόχος μας περνάει στην άλλη μεριά ώστε να στοχεύουμε μακρινούς εχθρούς ενώ παράλληλα αποφεύγουμε εχθρικά πυρά ή ψάχνουμε για κάποιου είδους κάλυψη. Ευτυχώς, η εναλλαγή μεταξύ των δύο συστημάτων είναι άμεση και διατηρεί τον ρυθμό της μάχης χωρίς να διακόπτει τη συνολική ροή.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η δυνατότητα της μετακίνησης του χαρακτήρα μας ανάμεσα σε αυτά τα δύο επίπεδα, ανάλογα την πίστα. Η εναλλαγή αυτή, όταν είναι δυνατή, λειτουργεί ως στοιχείο επιβίωσης και τακτικής, ειδικά σε σκηνές όπου το πλήθος των εχθρών απαιτεί κάποια διαφυγή.

Ένα ακόμη σύστημα που διαφοροποιεί τη δράση είναι η δυνατότητα εξουδετέρωσης ορισμένων βολών των εχθρών μας. Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι πυρομαχικών, οι μπλε/κόκκινες και οι πράσινες σφαίρες. Τις πράσινες μπορούμε να τις στείλουμε πίσω, χτυπώντες τις με το σπαθί μας, ενώ παράλληλα, αν κρατήσουμε πατημένο το parry, μπορούμε να τις κατευθύνουμε είτε σε συγκεκριμένη πορεία είτε στο παρασκήνιο. Συνήθως, το να στέλνουμε πίσω αυτές τις σφαίρες μας επιτρέπει να προκαλούμε ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στους εχθρούς μας, πόσο μάλλον στα αφεντικά.

Μιλώντας για εχθρούς, η ποικιλία τους είναι αρκετή ώστε να κρατά την εμπειρία ενδιαφέρουσα, ακόμα και αν στην πλειοψηφία τους δεν προσφέρουν κάτι εξαιρετικά διαφορετικό όπως μοτίβα επιθέσεων ή μηχανισμούς. Παρόλα αυτά, το παιχνίδι επιχειρεί να υποστηρίξει κάθε εχθρό με μηχανισμούς που ενισχύουν τη διαφορά τους, όπως επιθέσεις μέσα από τα διαφορετικά επίπεδα, ειδικά μοτίβα και παρουσία πολλών sub-bosses, που συνήθως εμφανίζονται σε ζευγάρια για την έξτρα δυσκολία.

Ως συνδυασμός μεταξύ run-and-gun και gallery shooters, το Neon Inferno είναι αρκετά δύσκολο. Εδώ προσφέρονται εξ’αρχής τρεις βαθμοί δυσκολίας, όμως ακόμη και η μεσαία επιλογή απαιτεί διαρκή προσοχή και άμεση αντίδραση. Στο hard, η εμπειρία προσεγγίζει καθαρή arcade μορφή με μία μόνο ζωή ανά αποστολή, ενώ στο easy εισάγονται περισσότερα checkpoints και μεγαλύτερο περιθώριο λαθών για την τελική βαθμολογία.

Η δυσκολία όμως παραμένει υψηλή ανεξάρτητα από το επίπεδο. Κάθε πίστα που θα επισκεφθούμε, ανεξαρτήτως σειράς, συνοδεύεται από πολλά εμπόδια, εφέ, background πολίτες και εχθρούς, απαιτητικό platforming και boss fights που ενισχύουν τη χρήση και των δύο μηχανισμών του gunplay. Ένα αρχικό playthrough μπορεί να ολοκληρωθεί σε περίπου δύο ώρες, αλλά ο σχεδιασμός του παιχνιδιού βασίζεται στο replay value, όχι στη διάρκεια.

Μικρής διαρκείας αλλά αξίζει

To Replay Value, συγκεκριμένα, έχει να κάνει με τα διάφορα power-ups και τις βαθμολογίες που παίρνουμε μετά από κάθε πίστα. Ανάλογα με το πως τα πήγαμε, δηλαδή πόση ζημιά δεχτήκαμε, πόσους πολίτες μπορεί να σκοτώσαμε ή τι καταστροφή προκαλέσαμε, λαμβάνουμε έναν βαθμό για την απόδοσή μας. Αυτός ο βαθμός συνδέεται άμεσα με χρήματα και, όπως είναι φυσικό, καλύτερη απόδοση σημαίνει περισσότερα χρήματα. Αυτά τα χρήματα μπορούμε να τα δαπανήσουμε για την αγορά προσωρινών ενισχύσεων, όπως ειδικές σφαίρες ή προσωρινές ασπίδες, στοιχεία που δεν αλλάζουν δραστικά τη δομή της μάχης, αλλά λειτουργούν ως στοιχείο μικρής στρατηγικής.

Ο τίτλος παρέχει από την αρχή δύο πρωταγωνιστές, κάτι που μας επιτρέπει την υποστήριξη local co-op, κάνοντας την εμπειρία ακόμα πιο διασκεδαστική και χαοτική όταν παίζουμε με κάποιον φίλο μας. Σε γενικά πλαίσια όμως, το gameplay του Neon Inferno είναι αυτό που κρατάει τον τίτλο ζωντανό. Στον πυρήνα του δεν είναι κάτι τρομερά καινοτόμο αλλά καταφέρνει να γίνει άκρως διασκεδαστικό. Το να τρέχει και να “πυροβολείς παράνομους”, όπως λέμε με την παρέα μου, έχει αυτό το κάτι που κάνει την ώρα να περνάει ευχάριστα. Τα αφεντικά από την άλλη, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να καταλήξουν ως μονότονες μάχες – κυρίως διότι απλά τους γεμίζουμε σφαίρες μέχρι να πεθάνουν την στιγμή που αποφεύγουμε τις κάπως προβλέψιμες κινήσεις τους.

Πανέμορφο CRT Pixel που θυμίζει κάτι από τα παλιά

Αυτό που με τράβηξε την πρώτη φορά στο Neon Inferno είναι η βαθιά pixel art αισθητική του και αυτή η ατμόσφαιρα του παρελθόντος. Η ατμόσφαιρα και η φιλοσοφία του χαρακτηρίζεται από έντονα neon στοιχεία που ενισχύουν τη cyberpunk ταυτότητα του κόσμου και Sprites που φέρουν λεπτομέρειες που θυμίζουν αντίστοιχα παιχνίδια του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, τα μοντέλα των χαρακτήρων και των εχθρών είναι καθαρά, με παχιές γραμμές και μεγάλη προσοχή στα animations. Η ενέργεια των εκρήξεων, η κίνηση των εχθρών και οι σκηνές αποδίδονται με δυναμισμό, διατηρώντας πάντα ευδιάκριτη την συνολική δράση.

Ομολογουμένως, το CRT φίλτρο μπορεί να αποτελέσει για πολλούς ένα μελανό σημείο, τουλάχιστον στις οθόνες του σήμερα. Ευτυχώς, προσφέρονται διάφορες επιλογές για τα οπτικά φίλτρα, όπως scanlines ή καμπύλωση οθόνης, για να προσαρμόζουμε την εμπειρία σε πιο retro ύφος ή σε κάτι πιο σύγχρονο. Επιπλέον, οι επιλογές αυτές λειτουργούν καθαρά ως αισθητική προσαρμογή και δεν επηρεάζουν την απόδοση.

Απόδοση στο Nintendo Switch 2

Παίζοντας την έκδοση του Nintendo Switch στο Nintendo Switch 2 δεν μπορώ να πω πως παρατήρησα κάποιο πρόβλημα. Δεν υπήρχαν προβλήματα στα καρέ ή κολλήματα και ίσως να υπήρχε και η αίσθηση των 60fps, κάτι που δεν μπορώ να εξακριβώσω. Ευτυχώς όμως, η απουσία κολλημάτων δεν επηρέασε άλλα κρίσιμα στοιχεία όπως η ταχύτητα της δράσης.

Η μόνη μικρή αδυναμία αφορά την ταχύτητα του στόχαστρου στο gallery shooting. Κατά την διάρκεια της μάχης, μπορούμε να αλλάξουμε την ταχύτητα στόχευσης αλλά αυτή η προσαρμογή δεν επιτυγχάνει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα, ειδικά σε έντονες στιγμές, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να πατήσουμε τα κουμπιά της αλλαγής περισσότερες φορές οδηγώντας έτσι σε σύγχυση στις χειρότερες ώρες. Ωστόσο, αυτό δεν είναι κάτι που επηρεάζει σημαντικά τη συνολική εμπειρία και δεν δημιουργεί τόσο σοβαρά εμπόδια στις μάχες.

Ένα σύγχρονο retro throwback με καθαρή ταυτότητα

Το Neon Inferno αποτελεί μια ακόμα ευχάριστη έκπληξη που ήρθε, φαινομενικά, από το πουθενά και παράλληλα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα παραδείγματα του σύγχρονου run-and-gun που επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν μια γνώριμη φόρμουλα. Ο συνδυασμός των δύο ειδών, η συνεχής ένταση της μάχης και η αυξημένη δυσκολία δημιουργούν ένα αποτέλεσμα που θα προσφέρει ουσιαστική ικανοποίηση σε όσους αναζητούν προκλήσεις και ελαφριά αλλά ουσιαστική επαναληψιμότητα. Οι μικρές αδυναμίες όμως δεν αρκούν για να επηρεάσουν σημαντικά την εμπειρία.