R-Type Dimensions III Review

Έχουν περάσει μερικά χρόνια από τότε που τα βιντεοπαιχνίδια έχουν εδραιωθεί ως μια βασική μορφή ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί και τα κέρδη που επιφέρουν στους developers (και όλους τους επιμέρους ενδιαφερόμενους/συμμετέχοντες). Κανείς επίσης δεν μπορεί να αρνηθεί πως ορισμένες σειρές αποτέλεσαν και τους “πατέρες” ορισμένων ειδών που έχουμε αγαπήσει μέχρι και σήμερα. Το R-Type είναι μια από αυτές, μια από τις πιο γνωστές και ίσως από τις πιο σημαντικές σειρές shoot’em ups.

Μια σειρά που αποτέλεσε την έμπνευση για εκατοντάδες άλλα παιχνίδια που, μαζί με τα πιο κλασικά arcade του είδους, βοήθησαν στην γέννηση των λεγόμενων bullet-hell. Σαν παιχνίδια αποτελούν δύσκολες προκλήσεις που απαιτούν ατελείωτη προσοχή και υπομονή για να τα ολοκληρώσουμε. Και αν και στο παρελθόν είχαμε τα εμπόδια των credits και των κερμάτων, η νέα εποχή μας ανταμείβει με την άνεση του σπιτιού μας, την φορητότητα αλλά και την ευκαιρία να προσπαθήσουμε όσες φορές θέλουμε.

Θα μου πείτε τώρα ότι όλα αυτά τα γνωρίζετε. Πως, όσοι έχουν παίξει, ξέρουν λίγο-πολύ τι να περιμένουν. Εξάλλου, τα R-type υπήρξαν πάντα ένας από τους πιο ακραίους εκπροσώπους αυτής της λογικής, με το R-Type Dimensions III, το remake του κλασικού R-Type III: The Third Lightning του SNES από την ININ Games, την KRITZELKRATZ 3000 και την Tozai Games να συνεχίζει αυτή την παράδοση.

Η Αυτοκρατορία Bydo επιστρέφει

Για ακόμα μια φορά, οι βασικοί εχθροί μας είναι η Αυτοκρατορία Bydo. Για όσους δεν γνωρίζουν, οι Bydo υπήρξαν ένα όπλο που δημιουργήθηκε από την ανθρωπότητα το 2501 μ.Χ., με σκοπό να χρησιμοποιηθεί εναντίον των γαλαξιακών εχθρών της. Ειρωνικά, το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε όταν οι Bydo ξέφυγαν από κάθε έλεγχο μέσα στο Ηλιακό Σύστημα και μεταφέρθηκαν σε μια άλλη διάσταση με τη βοήθεια ενός ειδικού όπλου όπου συνέχισαν να εξελίσσονται και να περιπλανώνται χωρίς σκοπό.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Bydo βρήκαν τρόπο να επιστρέψουν στη διάσταση των ανθρώπων και επιχείρησαν ξανά να αφανίσουν την ανθρωπότητα. Έτσι και εδώ, η μάχη με την Αυτοκρατορία και τα τέρατά της αποτελεί την αφορμή για περίπου έξι επίπεδα που θα μας… ζορίσουν ιδιαίτερα.

Force, Cyclone, Shadow, Round

Το R-type Dimensions ΙΙΙ συνεχίζει την τυπική shoot’em up φόρμουλά του με το R-90 να είναι το βασικό σκάφος μας για να αντιμετωπίσουμε την εξωγήινη απειλή. Το σκάφος μας κινείται σε ένα 2D πλαίσιο, από τα αριστερά προς τα δεξιά και δέχεται συνεχώς επιθέσεις από κάθε άξονα ενώ μπορούμε να επιτεθούμε μόνο προς μια κατεύθυνση.

Αυτό που συνεχίζει να ισχύει για την εμπειρία του R-type Dimensions ΙΙΙ είναι το εξαιρετικά μεγάλο επίπεδο δυσκολίας. Κάθε επίπεδο απαιτεί να θυμόμαστε τη θέση κάθε εχθρού, κάθε εμποδίου, κάθε επίθεσης ενώ παράλληλα πρέπει να θυμόμαστε την θέση και να προσέχουμε και τα εμπόδια που θα βρεθούν μπροστά μας. Το σκάφος μας μπορεί να εξοπλιστεί με μια πληθώρα όπλων, αναβαθμίσεων, ελιγμών και χρήσιμων αντικειμένων που θα μας βοηθήσουν να ξεφύγουμε από τις δύσκολες καταστάσεις αλλά δεν είναι αρκετά για να αποφύγουμε πάντα τις ατελείωτες βολές προς εμάς.

Ωστόσο, αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η ύπαρξη του νέου Infinite Mode, μιας λειτουργίας που αποσύρει τους περιορισμούς των ζωών και μας επιτρέπει να συνεχίσουμε από το σημείο που πεθάναμε. Δεν κάνει πιο εύκολο το ίδιο το επίπεδο, αλλά αφαιρεί το στοιχείο της επανάληψης και, εννοείται, του εκνευρισμού που την συνοδεύει. Αντίθετα, υπάρχει και το Advanced Mode που απευθύνεται σε όσους θέλουν ακόμα περισσότερη πίεση.

Το 2D shooting επιστρέφει όπως το γνωρίσαμε στο παρελθόν, διασκεδαστικό και ποικίλο με επίκεντρό του το σύστημα του Force Capsule, το χαρακτηριστικό power-up που συνοδεύει το R-90. Η κάψουλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μπροστινή ασπίδα, ως πίσω προσάρτημα για την αντιμετώπιση εχθρών που έρχονται από τα πίσω ενώ μπορεί και να αποσπαστεί και να επανασυνδεθεί ανάλογα με τις ανάγκες κάθε κατάστασης.

Στην αρχή κάθε πίστας επιλέγουμε έναν από τους τρεις τύπους, τα Cyclone, Shadow και Round Force. Κάθε ένας λειτουργεί διαφορετικά και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μαχόμαστε. Φυσικά, η εξοικείωση με τις διαφορές τους είναι απαραίτητη και πολλές φορές μας ανταμείβει δημιουργώντας, μαζί με το καλοσχεδιασμένο σύστημα power-ups ένα εθιστικό gameplay loop που μας κάνει να θυμόμαστε τις χρυσές εποχές των arcades.

Δύο εποχές στην ίδια οθόνη

Ως remake, το R-Type Dimensions III μας επιτρέπει την εναλλαγή μεταξύ της νέας 3D εμφάνισης και του αρχικού 2D SNES οπτικού στυλ σε οποιοδήποτε σημείο κατά τη διάρκεια του gameplay. Όπως και με το Legacy of Kain ή το Tomb Raider, έτσι και εδώ η αλλαγή γίνεται σε πραγματικό χρόνο με το πάτημα κουμπιών και επιτρέπει να αλλάξουμε κατευθείαν και να δούμε άμεσα πώς αλλάζουν τα περιβάλλοντα, οι εχθροί και τα αφεντικά.

H αλλαγή αυτή όμως δεν είναι τέλεια. Το σημαντικότερο πρόβλημα της εναλλαγής έρχεται στην μορφή των sprites ορισμένων εχθρών καθώς δεν είναι συνεπή μεταξύ 2D και 3D, με αποτέλεσμα η αλλαγή οπτικής να οδηγεί σε αδικαιολόγητους θανάτους λόγω hitbox, ανομοιομορφία και μια περίεργη εμφάνιση, κάτι που δεν θα συνέβαινε αν παραμέναμε στο παλιό mode. Εξίσου αδικαιολόγητη είναι η πλήρης απουσία επιλογών ανάλυσης και εμφάνισης ειδικά για μια κυκλοφορία που απευθύνεται και σε PC.

Παρόλα αυτά, η γενικότερη 3D παρουσίαση είναι… συμπαθητική, καλή για την οθόνη του Nintendo Switch 2 και φαίνεται να έχει δωθεί ιδιαίτερη προσοχή στον φωτισμό και την ατμόσφαιρα. Αντιθέτως με τις ρυθμίσεις και τις επιλογές τους, υποστηρίζονται πιο κλασικές επιλογές όπως φίλτρο CRT, προβολή με πλαϊνές μπάρες και πλήρης οθόνη.

Η μεγάλη απογοήτευση

Το ηχητικό κομμάτι του R-Type Dimensions III είναι, δυστυχώς, το πιο προβληματικό στοιχείο ολόκληρης της εμπειρίας. Τα νέα μουσικά κομμάτια είναι γενικά αξιοπρεπή, αν και ορισμένες νότες του πρωτοτύπου απουσιάζουν. Το αρχικό SNES soundtrack ακούγεται άψογα στο 2D mode. Εδώ τελειώνουν τα θετικά.

Ήχοι που υπήρχαν στο πρωτότυπο απουσιάζουν εντελώς όπως τα Ready και Game Over ηχητικά μηνύματα, η μουσική εκκίνησης, τα animations της αρχικής οθόνης. Οι ήχοι εισόδου και επίθεσης εχθρών είναι είτε υπερβολικά χαμηλά είτε εντελώς απόντες, κάτι που ισχύει και στα δύο modes. Στο 3D mode ειδικά, η ισορροπία ήχου καταρρέει συστηματικά. Για παράδειγμα, η εκτόξευση της Cyclone κάψουλας παράγει έναν δυνατό, οξύ ήχο που δεν έχει καμία αντιστοιχία με τα υπόλοιπα ηχητικά επίπεδα, τα βλήματα των power-ups ακούγονται πολύ πιο χαμηλά από τα κανονικά πυρά και ο ήχος των Hyper mode shots είναι σχεδόν αθόρυβος. Ακόμα και ο ήχος της καταστροφής του σκάφους είναι αρκετά χαμηλός στο 3D mode.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι οι ρυθμίσεις ήχου είναι κοινές και για τα δύο modes, παρόλο που οι δύο μίξεις είναι εντελώς διαφορετικές. Μια ρύθμιση που λειτουργεί στο 3D mode θα ακούγεται υπερβολικά δυνατά στο 2D και αντίστροφα.

Συμπέρασμα

Σε γενικές γραμμές, το R-Type Dimensions III κρύβει ένα εξαιρετικό remake κάτω από ένα στρώμα τεχνικών προβλημάτων που δεν έπρεπε να υπάρχουν. Το gameplay παραμένει τόσο απαιτητικό και ικανοποιητικό όσο πάντα, η οπτική αναβάθμιση είναι αρκετά καλή και οι νέες λειτουργίες όπως τα Infinite Mode, co-op και leaderboards, επεκτείνουν νόμιμα τον λόγο ύπαρξής του.

Το ηχητικό κομμάτι του όμως, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της σειράς, παραδίδεται σε κατάσταση που χρειάζεται επειγόντως διόρθωση. Μέχρι τότε, η σύσταση απευθύνεται κυρίως σε όσους έχουν ήδη αποφασίσει ότι θέλουν αυτό το παιχνίδι — και γνωρίζουν τι τους περιμένει.

Το Review Code ήταν μια παραχώρηση της εκδότριας εταιρείας για τους σκοπούς αυτής της κριτικής. Η κριτική έγινε στην έκδοση του Nintendo Switch 2.