Slots & Daggers Review

Τα τελευταία χρόνια, μια συγκεκριμένη υποκατηγορία roguelites, η οποία χτίζει ολόκληρο το gameplay της γύρω από μηχανισμούς τυχερών παιχνιδιών όπως χαρτιά, ζάρια, κουλοχέρηδες έχει αρχίσει να κάνει δυναμικά την εμφάνισή της αλλά και να εδραιώνει την θέση της. Το Balatro ήταν εκείνο που έκανε την αρχή και αποτελεί την πιο ισχυρή απόδειξη ότι η φόρμουλα λειτουργεί εξαιρετικά, εθιστικά θα λέγαμε, καλά. Αργότερα, παιχνίδια όπως το Clover Pit έβαλαν μια πιο σκοτεινή πινελιά στο τυχερό παιχνίδι δίνοντας την λογική ότι παίζουμε για να δραπετεύσουμε, μια ποιητική, θα λέγαμε, σύνθεση (μιας και τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν για πολλούς διαφυγή).

Το Slots & Daggers είναι ένα ακόμα roguelite που κυμαίνεται στα ίδια πλαίσια, με έναν κουλοχέρη ως κεντρικό μηχανισμό μάχης, στοιχείο που το συνδυάζει με RPG μηχανισμούς και σκηνές μάχης. Έτσι, έχουμε ένα παιχνίδι που γίνεται άμεσα εθιστικό, ατμοσφαιρικά πλούσιο και, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, δύσκολο να αφήσουμε στην άκρη. Το ερώτημα είναι πόσο καιρό κρατά αυτή η αίσθηση.

Ταβέρνα, τέρατα και τρία ρολά

Το Slots & Daggers ίσως να μας θυμίσει περισσότερο Slay the Spire παρά κλασικό slot game. Δεχόμαστε μια σειρά από εχθρούς αυξανόμενης δυσκολίας, κάθε ένας από τους οποίους αντιμετωπίζεται μέσω των αποτελεσμάτων των ρολών του κουλοχέρη. Βρισκόμαστε σε ένα τραπέζι, τραβάμε τον μοχλό και λαμβάνουμε διάφορα σύμβολα που τα χρησιμοποιούμε για να αμυνθούμε ή να επιτεθούμε. Αυτά τα σύμβολα λειτουργούν ως το χαρτί μας,. Για παράδειγμα, το ξίφος προκαλεί ζημιά στους εχθρούς μας, η ασπίδα δίνει προστασία και δυνατότητα μπλοκαρίσματος, άλλα σύμβολα μας θεραπεύουν ή προκαλούν μαγική ζημιά. Το τι θα βάλουμε ως προτεραιότητα αλλάζει ανάλογα με το τι θα τύχουμε.

Αυτό που υπάρχει άπλετο εδώ είναι η ατμόσφαιρα, και μάλιστα σε αφθονία. Το παιχνίδι διαδραματίζεται σε ένα βρώμικο καπηλειό που αισθανόμαστε σχεδόν σωματικά. Ένας παλιός κουλοχέρης πάνω σε ξύλινο τραπέζι, τράπουλες, ζάρια, ένα σβηστό τσιγάρο σε τασάκι και ένα ποτήρι που κάποιος άφησε εκεί, αυτά είναι τα μοναδικά σκηνικά στοιχεία και αρκούν για να χτίσουν ένα πλαίσιο που δουλεύει. Με μια ματιά θα λέγαμε πως παίζουμε ένα βρώμικο arcade παιχνίδι με την τύχη να αποτελεί τον μεγαλύτερο παράγοντα σε όλα.

Περισσότερα χέρια, περισσότερες πιθανότητες

Ο πυρήνας του gameplay στηρίζεται στη διαχείριση του κουλοχέρη και στην αναβάθμισή του κατά τη διάρκεια κάθε run. Ξεκινάμε με τρία rolls αλλά με τα νομίσματα που συλλέγουμε ανά γύρο μπορούμε να επεκτείνουμε σε τέσσερα ή πέντε, αυξάνοντας τις πιθανές συνδυαστικές επιλογές. Ανάμεσα σε κάθε μάχη υπάρχει και ένα shop που προσφέρει αναβαθμίσεις υγείας, αντοχής, μεγαλύτερες ανταμοιβές και ένα σύνολο από blessings και αντικείμενα που τροποποιούν τα χαρακτηριστικά του κουλοχέρη με ποικίλους τρόπους. Με πιο απλά λόγια, η λογική του Balatro κυριαρχεί αλλά αλλάζει από την λογική του παιχνιδιού αυτού.

Αυτό που σπάει τη μονοτονία είναι τα skill checks που συνοδεύουν ορισμένα όπλα. Το τόξο, για παράδειγμα, απαιτεί να χρονομετρήσουμε σωστά μέσα σε ένα μικρό minigame πριν δοθεί η ζημιά του. Παρόμοιοι μηχανισμοί υπάρχουν και για τα αντικείμενα άμυνας και θεραπείας.

Ωστόσο, παρά τα επίπεδα που προστίθενται σταδιακά, το παιχνίδι αρχίζει να δείχνει τα όριά του μετά από λίγες ώρες. Το σύστημα έχει αρκετό βάθος για να κρατήσει το ενδιαφέρον στις πρώτες ώρες, αλλά όχι αρκετό για να δικαιολογήσει περισσότερο χρόνο στα επίπεδα που καταφέρνουν παιχνίδια όπως το Balatro. Υπάρχουν ζάρια στο τραπέζι που πετάγονται και δεν εξηγούνται από κανέναν μηχανισμό, κάτι που μοιάζει είτε με αισθητική λεπτομέρεια είτε με υπαινιγμό για μελλοντικό περιεχόμενο που δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί.

Σκονισμένη αισθητική, καθαρή εικόνα

Ένα από τα στοιχεία που τραβάνε έντονα το ενδιαφέρον στο Slots & Daggers έιναι ο συνδυασμός του 2D pixel art με 3D περιβάλλοντα που λειτουργεί καλύτερα από ό,τι ακούγεται στην θεωρία. Η οθόνη του κουλοχέρη, όπου εμφανίζονται οι εχθροί και τα σύμβολα, έχει pixel αισθητική με ζεστή, κιτρινωπή παλέτα που δίνει την αίσθηση παλιάς, φθαρμένης μηχανής ή ενός Game Boy. Το 3D περιβάλλον γύρω της με στοιχεία όπως το τραπέζι, τα αντικείμενα, τον γύρω χώρο, προσθέτει βάθος και αληθοφάνεια στο σκηνικό.

Εκεί που το Slots & Daggers ξεχωρίζει σαφώς είναι ο ήχος. Το soundtrack αποτελείται από jazz μελωδίες με έντονο χαρακτήρα, που ταιριάζουν απόλυτα με το ατμοσφαιρικό σκηνικό. Δεν πρόκειται για φόντο που αγνοούμε μιας και η μουσική είναι αρκετά παρούσα και αρκετά ιδιαίτερη ώστε να γίνει μέρος της εμπειρίας. Τα ηχητικά εφέ συμπληρώνουν αυτό το πλαίσιο με αποτελεσματικότητα και ενισχύουν την αίσθηση ενός καζίνο, στοιχείο σημαντικό για τέτοιου είδους παιχνίδια. Ο ήχος των νομισμάτων, η φωνή της μηχανής, οι χαρακτηριστικοί ήχοι κάθε συμβόλου, όλα μαζί δημιουργούν ένα ηχητικό περιβάλλον που ενισχύει σημαντικά την εμπειρία.

Συμπέρασμα

Σε γενικές γραμμές, το Slots & Daggers είναι ένα καλοφτιαγμένο, εθιστικό roguelite που εμπνέεται από τους μεγάλους του υποείδους. Η ατμόσφαιρα, ο ήχος και οι βασικοί μηχανισμοί του κουλοχέρη ως συστήματος μάχης ενσωματώνονται αρκετά καλά, με τις πρώτες ώρες να περνούν αρκετά ευχάριστα.

Το πρόβλημα είναι ότι η εμπειρία προσφέρει την αίσθηση πληρότητας πολύ νωρίτερα από ό,τι θα θέλαμε. Για όσους αγαπούν το είδος και δεν αναζητούν εκατοντάδες ώρες περιεχομένου, αξίζει τα λεφτά του. Αλλά, για όσους ψάχνουν το επόμενο Balatro, θα χρειαστεί να περιμένουν λίγο ακόμα.

To Review Code ήταν μια παραχώρηση της εκδότριας εταιρείας για τους σκοπούς της κριτικής. Το Review έγινε σε Nintendo Switch 2.