Δεν ξέρω αν ζούμε σε δυστοπικά ή ουτοπικά χρόνια. Η ανάπτυξη των Large Language Model (LLMs) – ή κοινώς A.I. – συνεχίζεται ραγδαία και όλες σχεδόν οι μεγάλες εταιρείες συμμετέχουν σε έναν “αγώνα ταχύτητας” για να προλάβουν να βρεθούν στην κορυφή. Ποια κορυφή; Την κορυφή του “είμαι ο καλύτερος, έχω το καλύτερο μοντέλο στον κόσμο”. Μέχρι στιγμής, ο Claude παραμένει στην κορυφή αλλά το κονταροχτύπημα συνεχίζεται με την OpenAI και την Google να προσθέτουν συνεχώς νέα μοντέλα, νέα εργαλεία και περισσότερους τρόπους να καίμε RAM.
Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τα LLMs για προγραμματιστικούς σκοπούς, να φτιάχνουν χαζοχαρούμενα βιντεάκια με σκύλους που σώζουν επιβάτες από αεροπλάνα, τον Tung Tung Sahur αλλά και για να φτιάχνουν ιδέες που αλλιώς δεν μπορούν. Ποιος ο λόγος να μάθεις προγραμματισμό ή graphic design όταν πετάς μια “ιδέα” σε ένα prompt και ένα μηχάνημα στην φτιάχνει κλέβοντας τα έργα ανθρώπων, σωστά;
Στο ίδιο καζάνι βράζει και το game development όπου τον τελευταίο καιρό βλέπει ολοένα και περισσότερες εταιρείες να χρησιμοποιούν LLMs για να αυτοματοποιήσουν ή να επιταχύνουν την διαδικασία ανάπτυξης οπότε και πολλοί χρήστες αρχίζουν να μπαίνουν/εισβάλλουν στον χώρο με αυτόν τον τρόπο.
Παρομοίως, η Google ανακοίνωσε από μεριάς της το Playground, μια πειραματική πλατφόρμα της Google Labs που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να δημιουργήσει, να παίξει και να μοιραστεί δικά του παιχνίδια περιγράφοντάς τα απλώς με λόγια, χωρίς να χρειάζεται να γράψει ούτε μία γραμμή κώδικα.
Όπως αναφέρει η εταιρεία, η δημιουργία γίνεται μέσα από ένα περιβάλλον συνομιλίας, όπου περιγράφουμε το παιχνίδι που έχουμε στο μυαλό μας και η πλατφόρμα το στήνει ώστε να το δοκιμάσουμε αμέσως. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από το μηδέν, να πάρουμε κάποιο από τα έτοιμα starter prompts και να το προσαρμόσουμε ή να αφήσουμε την πλατφόρμα να μας καθοδηγήσει βήμα βήμα μέχρι να πάρει μορφή η ιδέα. Κάθε αλλαγή γίνεται κι αυτή με prompts, από τη φυσική και τους κανόνες μέχρι τους χαρακτήρες και τα περιβάλλοντα, ενώ υπάρχει επιλογή ανάμεσα σε 2D και 3D παιχνίδια όπως και σε single-player ή multiplayer, με το δεύτερο να υποστηρίζεται σε συγκεκριμένα είδη.
Πίσω από το Playground βρίσκονται τα μοντέλα Gemini, Nano Banana και Lyria της Google, τα οποία δουλεύουν μέσα σε ένα “ειδικά σχεδιασμένο σύστημα για τη δημιουργία παιχνιδιών”. Τα παιχνίδια τρέχουν απευθείας στον browser, οπότε παίζονται τόσο από κινητό όσο και από laptop.
Όταν τα μοντέλα ολοκληρώσουν ένα παιχνίδι, μπορούμε να το κρατήσουμε ιδιωτικό, να το στείλουμε με link σε φίλους ή να το δημοσιεύσουμε στη δημόσια συλλογή Playground Explore, η οποία προβάλλει τίτλους με βάση τις βαθμολογίες των παικτών και τη δραστηριότητά των LLMs. Με ένα προφίλ Play Games μπορούμε να κρατήσουμε δικό μας handle, να κάνουμε like σε παιχνίδια και να ακολουθούμε χρήστες, ενώ ορισμένα παιχνίδια διαθέτουν και leaderboards. Η Google αναφέρει πως όσα δημοσιεύονται περνούν από έλεγχο ασφαλείας με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας και ότι οι χρήστες μπορούν να αναφέρουν όποιο παιχνίδι κρίνουν προβληματικό.
Για όσους θέλουν κάτι πιο σύνθετο, η Google προανήγγειλε την ενσωμάτωση του Unity Spark, το οποίο θα φέρει στο Playground πιο “επαγγελματικούς μηχανισμούς“, 3D γραφικά υψηλής πιστότητας και το runtime της Unity. Το Unity Spark βρίσκεται ακόμα σε δοκιμαστική φάση με την κλειστή beta να έρχεται σύντομα, ενώ τα παιχνίδια που θα φτιάχνονται με αυτό θα είναι διαθέσιμα σε όλους τους χρήστες του Playground.
Η δυνατότητα δημιουργίας παιχνιδιών ανοίγει σταδιακά και σε βαθμίδες ανάλογα με τη συνδρομή Google One, με τους δωρεάν χρήστες να έχουν κι αυτοί πρόσβαση σε ένα βασικό όριο.
Το Playground είναι διαθέσιμο μέσω του playground.google για χρήστες άνω των 18 ετών στις ΗΠΑ. Δεν είναι ακόμα διαθέσιμο στον υπόλοιπο κόσμο.
