Η Yakuza είναι η Ιαπωνική Μαφία, όλοι το ξέρουμε λίγο-πολύ. Πρόκειται για εγκληματικές οργανώσεις με μακρά ιστορία, αυστηρή ιεραρχία και ιδιαίτερους κώδικες τιμής και προέρχονται από την περίοδο Έντο (17ος–19ος αιώνας), από ομάδες εμπόρων και τζογαδόρων που λειτουργούσαν στο περιθώριο της κοινωνίας. Ανά τα χρόνια αυτές οι ομάδες εξελίχθηκαν σε οικογένειες και οργανώσεις με πάρα πολλά χρήματα, επιρροή και σημασία για την ιστορία της χώρας αλλά και την γενικότερη πορεία της. Η επιρροή της δε ήταν τόσο μεγάλη που αποτέλεσε το επίκεντρο ταινιών, σειρών, ντοκιμαντέρ και βιντεοπαιχνιδιών. Έτσι, η SEGA, ώντας μια από τις εταιρείες που αποφάσισε να μπει στο κέντρο αυτών των οργανώσεων, μας έδωσε μια αγαπημένη σειρά που μέχρι σήμερα αριθμεί πολλά βασικά και spin-off βιντεοπαιχνίδια και συνεχίζει μέχρι και σήμερα με remasters, remakes αλλά και νέους τίτλους.
Το Yakuza Kiwami 3 & Dark Tides είναι η πιο πρόσφατη κυκλοφορία, μια σύγχρονη επανέκδοση του τρίτου κεφαλαίου της σειράς Yakuza, με το όνομα “Kiwami 3” να υποδηλώνει την τυπική ριζική αναδιατύπωση περισσότερων στοιχείων από ό,τι μια απλή remaster έκδοση. Αντίθετα με τις πιο απλές επανακυκλοφορίες, αυτή η μεταφορά στη σύγχρονη Dragon Engine συνοδεύεται και από το Dark Tides, μια ξεχωριστή συνοδευτική ιστορία που προσπαθεί να δώσει βάθος και μεγαλύτερο νόημα στο σύμπαν του παιχνιδιού. Το συνολικό πακέτο ανανεώνει πολλά από τα κλασικά στοιχεία, βελτιώνει και αλλάζει κάποια συστήματα μάχης ενώ παράλληλα προσθέτει μια σειρά από δραστηριότητες και gameplay που είναι νέο τόσο για τους βετεράνους όσο και για τους πιο νέους παίκτες (αν και δεν λείπουν οι στιγμές που δημιουργούν αμφιβολίες για το αν όντως αποδίδεται πιστά το πνεύμα του αρχικού τίτλου).
Επιστροφή στο ορφανοτροφείο
Η υπόθεση λαμβάνει χώρα μετά το τέλος του πολέμου της Συμμαχίας Tojo Clan–Omi στα τέλη του 2006, με τον πρώην yakuza και πρωταγωνιστή Kazuma Kiryu να αποσύρεται στο Ryukyu, στην Okinawa, όπου αναλαμβάνει το Ορφανοτροφείο Morning Glory και μεγαλώνει μια ομάδα εννέα παιδιών. Όταν το σπίτι απειλείται με έξωση, ο Kiryu βρίσκεται στη μέση μιας νέας σύγκρουσης ανάμεσα στον υπόκοσμο της Ιαπωνίας και την επίσημη κυβέρνηση, αντιμετωπίζοντας νέους συμμάχους και εχθρούς, μεταξύ των οποίων είναι ο Shigeru Nakahara, πατριάρχης της τοπικής οκιναβικής ομάδας Ryudo Family, ο Rikiya Shimabukuro, λοχαγός της Ryudo Family, ο Daigo Dojima, ο νεοδιορισμένος έκτος πρόεδρος της Tojo Clan και οι υποδιοικητές της Tojo Clan Yoshitaka Mine, Tsuyoshi Kanda και Goh Hamazaki.
Η κεντρική ιστορία του Kiwami 3 διηγείται τα ίδια γεγονότα με τον αρχικό τίτλο ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται ορισμένες αλλαγές για να εμπλουτιστεί. Χαρακτηριστικά, στο αρχικό τέλος του Yakuza 3, ο Mine θυσιάζεται για να σώσει τον Kiryu και τον Daigo από τον τρομοκράτη Andre Richardson, ρίχνοντάς τον από την οροφή του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Touto, γεγονός που οδηγεί στον εικαζόμενο θάνατό τους. Στο Kiwami 3 αποκαλύπτεται ότι ο Mine επιβιώνει από την πτώση και αργότερα σταματά τον Hamazaki πριν εκείνος μπορέσει να αντιμετωπίσει τον Kiryu. Μιλώντας κατ’ ιδίαν στον Hamazaki, ο Mine υποστηρίζει ότι και οι δύο έχουν ηττηθεί από τον Kiryu και την αγάπη του για τα θετά του παιδιά ενώ πιστεύει ότι η απόφαση του Kiryu να αποσυρθεί στην Okinawa αποτελεί μια μορφή αυτοεξορίας και ότι ζει μέσα σε ένα ψέμα επιλέγοντας να κρύψει την αληθινή, βίαιη φύση του. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να αποτραπεί η επιστροφή του Kiryu στο Kamurocho στο μέλλον, ώστε να βοηθήσει την Tojo Clan όποτε τον χρειάζεται.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η αλλαγή σε σημαντικά γεγονότα και η αφαίρεση άλλων σκηνών, με στόχο μια πιο άμεση και συμπυκνωμένη εμπειρία, οδηγεί και σε σύγχυση ειδικά με το τελικά τι ισχύει για το μέλλον της σειράς.
Ryukyu Style
Ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιούν το Kiwami 3 είναι για άλλη μια φορά το σύστημα μάχης. Ναι, τα γραφικά παίζουν μεγάλο ρόλο, μαζί με την ιστορία και τις αλλαγές της αλλά οι μάχες μένουν στο επίκεντρο αφού έχουν επεκταθεί με την προσθήκη του νέου Ryukyu style, βασισμένου σε παραδοσιακές πολεμικές τέχνες της Okinawa. Στον πυρήνα τους, οι μάχες διατηρούν το κλασικό μοτίβο της σειράς. Ελαφριές επιθέσεις, συνδυάζονται με βαριές για να συνθέσουν εντυπωσιακά combos και finishers. Όλα αυτά συνοδεύονται από εφέ και ήχους που μόνο εθιστικοί μπορούν να χαρακτηριστούν και μας ταξιδεύουν στο ένδοξο παρελθόν.
Ωστόσο, το combat προσπαθεί να εμπλουτιστεί με την προσθήκη όπλων όπως tonfa, nunchaku και spears για μεγαλύτερη ποικιλία και μια πιο τεχνική προσέγγιση. Ομολογώ πως ποτέ δεν είναι την επιθυμία να χρησιμοποιήσω όπλα στην σειρά μιας και την έχω συνδέσει με απλό, άρρωστο ξύλο Yakuza-style οπότε και εδώ, στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού, παρέμεινα με τα πιο ‘παραδοσιακά’ στυλ.
Μιλώντας για παραδοσιακά στυλ, έχουμε την επιστροφή του Dragon of Dojima: Kiwami Style που προσφέρει μι γκάμα δυνατών κινήσεων και Heat Actions, με το Dragon Boost να επιτρέπει ισχυρές, θεαματικές εκτελέσεις που δίνουν την αίσθηση πραγματικής υπεροχής. Αυτός ο συνδυασμός του νέου με το παραδοσιακό σίγουρα προσδίδει ποικιλία και κάνει το σύστημα μάχης ίσως το πιο πλούσιο της σειράς.
Αντίθετα, το Dark Tides, φέρνει μια διαφορετική προσέγγιση. Φεύγοντας από τον Kiryu και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του Yoshitaka Mine θα δούμε πως το combat αποκτά έναν πιο βίαιο χαρακτήρα, με πολλές διαφορές ταχύτητας και συνδυασμών. Εδώ έχουμε την προσθήκη του Dark Awakening, μιας μορφής που ενισχύει τις ικανότητες του Mine και αλλάζει την τυπική προσέγγιση των Heat Actions. Οι επιθέσεις αποκτούν έναν πιο θεατρικό χαρακτήρα, με θεαματικές κινήσεις, ικανότητες και “ειδικές” επιθέσεις που προσδίδουν μια πιο θεαματική υπόσταση που είναι άλλο τόσο λειτουργική.
Κάτι που άλλαξε αρκετά σε σχέση με το παρελθόν, είναι ο τρόπος που ξεκλειδώνουμε ικανότητες και δυναμώνουμε τους χαρακτήρες μας. Παλιά βασιζόμασταν στις μάχες για να αποκτήσουμε εμπειρία και να ανοίξουμε νέες ικανότητες. Πλέον, μαζεύοντας χρήματα, συμμετέχοντας σε διάφορες δραστηριότητες και μαζεύοντας πόντους κατά την διάρκεια της μάχης θα αποκτήσουμε όλα τα μέσα που χρειαζόμαστε για να ανεβάσουμε την δύναμή μας. Ολοκληρώνοντας απαιτητικές αποστολές, εκπαιδεύσεις σε Dojo ή άκυρες μάχες είναι μόνο μερικές από τις δραστηριότητες που θα μας ανταμείψουν με όλους τους απαραίτητους πόρους και κυριότερα, με χρήματα.
Καθημερινές δραστηριότητες
Δεν θα μιλούσαμε για Yakuza αν δεν υπήρχαν και αρκετές δραστηριότητες για να συμμετέχουμε. Για άλλη μια φορά, θα συμμετέχουμε σε δραστηριότητες καθημερινότητας και άλλα πιο χαζά mini games που προσδίδουν την απρόσμενη ευχάριστη χροιά. Μια από αυτές είναι η διαχείριση του morning glory orphanage αφού πρέπει να μαζεύουμε υλικά για μαγείρεμα, να μαγειρεύουμε, να βοηθούμε τα παιδιά με εργασίες και μαθήματα ή να συμμετέχουμε σε άλλες δραστηριότητες όπως ψάρεμα, συμμάζεμα, ραπτική, δημιουργία και παιχνίδια που έχουν σκοπό να αναπτύξουν τους χαρακτήρες τόσο του Kiryu όσο και των παιδσιών του οργανοτροφείου. Ο Kiryu πλέον λειτουργεί σε ρόλο πατέρα που αποτυπώνεται μέσα από διάφορα ranks, σκηνές στην ιστορία και στην γενική ατμόσφαιρα της υπόθεσης.
Μια από τις πιο ιδιαίτερες είναι το Bad Boy Dragon mode, ένα δυναμικό activity όπου ο Kiryu συνεργάζεται με την Ryukyu Gal Gang για να αντιμετωπίσει αντίπαλες συμμορίες. Δεν ήταν το αγαπημένου μου mode αλλά αναγνωρίζω πως έχει σκοπό να εμπλουτίσει το gameplay με κάτι διαφορετικό (ειδικά σε μια εποχή που όλα τα παιχνίδια έχουν άπειρους μηχανισμούς σε μια βάση). Αυτό το mode συνδυάζει light management σε μάχες μεγάλης κλίμακας, καθώς πρέπει να διαχειστούμε τα μέλη μας, τον εξοπλισμό τους, τα οχήματα και τον ρουχισμό με στόχο να κατακτήσουμε όλο και περισσότερες γειτονιές και περιχοές της Okinawa.
Προσωπικά, έπιασα τον εαυτό μου να αρέσκεται περισσότερο στο Hell’s Arena Mode του Dark Tides. H λογική του Hell’s Arena είναι αρκετά απλή και αγγίζει τα πρότυπα κλασικών roguelites αφού προσφέρει μια εθιστική επαναληψιμότητα που με κάνει να θέλω ένα αυτοτελές παιχνίδι στην σειρά. Εδώ, ο Mine γίνεται ένας πολεμιστής που κινείται μέσα σε ένα μπουντρούμι με σκοπό να βρει και να χτυπήσει ένα Gong για να πάει στην επόμενη περιοχή. Όσο εξερευνά τους λαβυρίνθους θα βρει εχθρούς που έχουν διαφορετικά στατιστικά και ικανότητες και θα σταθούν εμπόδιο. Φυσικά, θα βρίσκουμε διάσπαρτα αντικείμενα που ανεβάζουν τις ικανότητές μας ή λειτουργούν ως εργαλεία με σκοπό να φτάσουμε στο τέλος και να ξεκλειδώσουμε Gospels ή επιβραβεύσεις που ενδεχομένως να μας βοηθήσουν στην βασική ιστορία. Για όλα αυτά, έχουμε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να τα ολοκληρώσουμε οπότε υπάρχει και ένα αίσθημα βιασύνης σε όλα αυτά. Ακόμα και έτσι όμως, το mode παραμένει ίσως ένα από τα πιο διασκεδαστικά.
Εργασία και χαρά
Αναμφισβήτητα, το Yakuza είναι μια σειρά που χαρακτηρίζεται για το τεράστιο περιεχόμενο. Όλα τα παιχνίδια μας καλούν να δούμε μια, ομολογουμένως, ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική ιστορία η οποία ξεδιπλώνεται με μια ροή που θα χαρακτηριζόταν “καθημερινή“. Με αυτό εννοώ πως οι δραστηριότητες μπαίνουν φυσικά στον τρόπο που ξεδιπλώνεται η ιστορία και δίνουν την εντύπωση πως είναι απαραίτητες για να εδραιωθεί η ατμόσφαιρα και η ποιότητα της εξιστόρησης.
Στο Kiwami 3 οι δραστηριότητες και το γενικότερο περιεχόμενο διατηρούν αυτή την πραγματικότητα και την εμπλουτίζουν με πολλαπλά στυλ μάχης, διαφορετικές δραστηριότητες και νέα στοιχεία που δημιουργούν ένα ευρύ φάσμα επιλογών. Σε αυτό βοηθάει περισσότερο και το Morning Glory Orphanage που επιτρέπει στον πρωταγωνιστή να ξεδιπλωθεί, να αποκτήσει μια διαφορετική υπόσταση στο σύμπαν και να διαμορφωθούν οι συνθήκες ώστε η σημασία όσων κάνουμε να είναι μεγαλύτερη. Με πιο απλά λόγια, εδώ η συμμετοχή μας διαμορφώνει μια αίσθηση πως συμμετέχουμε ενεργά σε μια κοινωνία και τις πράξεις μας να έχουν αποτέλεσμα στον κόσμο γύρω μας.
Ωστόσο, όσο πολλές και να είναι οι δραστηριότητες, όσο ενδιαφέρουσες μπορεί να μοιάζουν στην αρχή, όσο συμμετέχουμε σε αυτές αρχίζουμε και καταλαβαίνουμε τα ψεγάδια τους. Ορισμένα mini-games και δραστηριότητες, όπως η ενασχόληση με το ορφανοτροφείο, παρουσιάζουν μακροπρόθεσμα χαμηλή αξία και επαναλαμβανόμενη αίσθηση που τα μετατρέπει σε grind παρά σε κάτι ευχάριστο.
Dragon Engine…ON
Το “Kiwami” συνήθως σημαίνει και ανανέωση ή αλλαγή στην εμφάνιση του αρχικού τίτλου, κάτι που ισχύει και εδώ. Εξάλλου, η μετάβαση στην Dragon Engine σημαίνει σημαντική τεχνική αναβάθμιση με τα μοντέλα των χαρακτήρων, τις εκφράσεις και τις λεπτομέρειες του κόσμου να αποδίδονται με μια πιο σύγχρονη αισθητική, ενώ η Okinawa και το Kamurocho δείχνουν ζωντανά και γεμάτα λεπτομέρεια. Η απόδοση είναι γενικά σταθερή και η εμπειρία χωρίς σοβαρά τεχνικά προβλήματα, διατηρώντας την ομαλότητα στις μάχες και τις μεταβάσεις των χώρων.
Παρόλα αυτά, δεν λείπουν και ορισμένα οπτικά glitches, artifacts και μερικές ανισότητες με τα textures τα οποία ευτυχώς φαίνεται να διορθώνονται και να περιορίζονται σταδιακά. Σε ένα σύστημα με μια NVIDIA RTX 4070 και AMD Ryzen 7 5800X3D δεν αντιμετώπισα πολλά προβλήματα απόδοσης αν και σε ορισμένες στιγμές τα καρέ διακυμαίνονταν αδικαιολόγητα. Επιπλέον, παρατήρησα και μια μίξη παλιού και νέου φωτισμού δημιουργώντας ένα οπτικό χάος. Σε αρκετές σκηνές βέβαια, όπου ο ήλιος ήταν έντονος, δημιουργώνταν μια όμορφη ατμόσφαιρα που μου θύμισε καλοκαίρι.
Η Okinawa είναι ένας ελκυστικός, όμορφος προορισμός που η Dragon Engine αναδεικνύει ικανοποιητικά. Αν αγνοήσουμε τα οποιαδήποτε προβλήματα τότε θα δούμε έναν τόπο που μας τραβάει το ενδιαφέρον και ενίοτε μας εντυπωσιάζει. Ωστόσο, σε σχέση με το παρελθόν, η περιοχή μοιάζει πιο περιορισμένη, αφού ορισμένα τμήματά της έχουν αφαιρεθεί ίσως σε μια προσπάθεια να μειωθεί ο φόρτος στην γενικότερη απόδοση.
Τα αρνητικά
Στο κομμάτι του gameplay, έχουμε ζητήματα ισορροπίας και συνοχής. Ο δεύτερος τρόπος μάχης του Kiryu μοιάζει κάπως αταίριαστος και αξιοποιείται σχεδόν αποκλειστικά στην τελική αναμέτρηση με τον Amon, γεγονός που τον κάνει να φαίνεται περιττός και αποσπασματικός. Αντίστοιχα, οι μηχανισμοί μάχης που στο παρελθόν ήταν πιο ικανοποιητικοί και ισορροπημένοι, δείχνουν περιορισμένοι και επαναλαμβανόμενοι. Η διαχείριση των skill trees δεν προσφέρει ουσιαστική ανανέωση σε σχέση με προηγούμενους τίτλους, ενώ οι κινήσεις και τα χτυπήματα των χαρακτήρων μοιάζουν πιο γενικευμένα. Τα hit moves, που παλαιότερα διαφοροποιούνταν ανά στυλ μάχης, πλέον έχουν σχεδόν πανομοιότυπα animations, αφαιρώντας την ξεχωριστή ταυτότητα που έκανε τις μάχες πιο ενδιαφέρουσες.
Η προσθήκη νέων μηχανισμών, όπως αυτός της Aura, που απορροφά ζημιά και απαιτεί σωστή τοποθέτηση για αποτελεσματικά χτυπήματα, περιορίζει σε κάποιο βαθμό τη στρατηγική ελευθερία. Οι μάχες συχνά καταλήγουν σε επαναλαμβανόμενη τακτική και γρήγορες επιθέσεις, κάτι που μειώνει την γενικότερη αίσθηση ικανοποίησης.
Τέλος, επιστρέφοντας στην ιστορία, παρότι παραμένει ο βασικός πυρήνας της εμπειρίας, οι αλλαγές και περικοπές που έχουν γίνει επηρεάζουν ως έναν βαθμό τη ροή της αφήγησης. Ορισμένα sub-stories έχουν αφαιρεθεί και σημαντικά γεγονότα έχουν αναδιαρθρωθεί, δημιουργώντας σε σημεία σύγχυση ή ερωτήματα σχετικά με τη συνοχή του σύμπαντος. Το λεγόμενο Dark Ties προσθέτει επιπλέον πολυπλοκότητα, καθώς μας φέρνει πιο κοντά σε χαρακτήρες που κινούνται σε ακραίες και αμφιλεγόμενες επιλογές, απομακρύνοντας εν μέρει το έργο από τις αξίες της τιμής και της ηθικής που χαρακτήριζαν παραδοσιακά τη σειρά. Ίσως αυτό να μην λειτουργεί το ίδιο για όλους, όμως αποτελεί ένα στοιχείο που αξίζει αναφοράς.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, το Yakuza Kiwami 3 & Dark Tides είναι μια αστοχία για την Ryu Ga Gotoku, αλλά είναι και μια καλή εναλλακτική για όσους δεν είχαν επαφή με τον τίτλο του παρελθόντος. Η δυσαρέσκεια πίσω από τον τίτλο είναι δικαιολογημένη αφού ως ένα από τα αγαπημένα κεφάλαια της σειράς γεμίζει με νέους μηχανισμούς, ανανεώσεις και επιπλέον περιεχόμενο που επιχειρεί να επεκτείνει το σύμπαν του παιχνιδιού αλλά παραπατά με την εφαρμογή αυτών.
Καλώς ή κακώς, υπάρχουν αρκετές αδυναμίες τόσο στην συνοχή της διήγησης όσο και στο παράπλευρο (και μη) περιεχόμενο που έχει αφαιρεθεί. Η βασική ιστορία έχει “ψωμί” αλλά είναι υπερβολικά γεμισμένη με πράγματα και στοιχεία που δεν προσδίδουν μεγαλύτερη αξία. Οι αφαιρέσεις δυστυχώς επηρεάζουν τη ροή και την ισορροπία της εμπειρίας, ενώ το gameplay μπορεί να μας αφήσει να ζητάμε κάτι παραπάνω αν και στο πυρήνα του παραμένει διασκεδαστικό και ενίοτε ευχάριστο. Τελικά, η αξία του για τον καθένα μας θα κριθεί από το κατά πόσο οι αλλαγές και οι προσθήκες του καταφέρνουν να μας επηρεάσουν ή να ενισχύσουν τη συνολική εμπειρία χωρίς να αλλοιώνουν τον πυρήνα.
Ευχαριστούμε την Zegetron για την παραχώρηση του Review Code.
Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties
Το Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties θα μπορούσε να είναι το καλύτερο παιχνίδι της σειράς. Όμως, παρά τις προσθήκες και τις αισθητές αλλαγές, αυτό που υπάρχει εδώ δείχνει τις "πληγές" του γενικότερου design και μας κάνει να απορούμε για τις αποφάσεις που πάρθηκαν. Η τελική αξία του για τον καθένα μας κρίνεται από το κατά πόσο οι αλλαγές και οι προσθήκες του καταφέρνουν να μας επηρεάσουν ή να ενισχύσουν στα μάτια μας τη συνολική εμπειρία χωρίς να αλλοιώνεται ο πυρήνας.
