Το Toy Story, το A Bug’s Life και το Bugs Bunny: Lost in Time ήταν τρία από τα αγαπημένα παιχνίδια της παιδικής μου ηλικίας. Έχοντας μόλις αποκτήσει το PS1, ο ξάδερφός μου ήταν αυτός που μου έδινε τους περισσότερους τίτλους, με τρόπους που καλό θα ήταν να μην αναφέρω. Συγκεκριμένα, τα Toy Story 2, A Bug’s Life, Tekken 3 και FIFA 2000 ήταν από εκείνα τα παιχνίδια που είχαν “χαραχτεί” στο ματάκι της κονσόλας. Τα έχω τελειώσει στο 100% τόσες φορές που έχω χάσει πια το μέτρημα. Για την ακρίβεια, από όλη εκείνη τη γενιά υπάρχει μόνο ένα παιχνίδι που δεν κατάφερα ποτέ να ολοκληρώσω πλήρως, το Bugs Bunny: Lost in Time. Ακόμα και σήμερα δεν έχω συγχωρέσει τον εαυτό μου γι’ αυτό.
Καμιά φορά, με πιάνει νοσταλγία. Θέλω να γυρίσω σε εκείνο το παρελθόν, όταν δεν είχα το άγχος της δουλειάς, των λογαριασμών, της καθημερινότητας. Γι’αυτό και καταφεύγω στα βιντεοπαιχνίδια, επειδή είναι η γέφυρα του παρελθόντος μου με το παρόν, ένας τρόπος να θυμάμαι τα παλιά. Στις ημέρες μας λοιπόν, ένας τρόπος για να θυμόμαστε τα παλιά είναι η κυκλοφορία συλλογών, συλλογών που συγκεντρώνουν τα αγαπημένα παιχνίδια του παρελθόντος μας σε μια προσπάθεια να επαναφέρουν την νοσταλγία του τότε. Βέβαια, κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι ένα πρόχειρο πακέτο με έναν emulator και ένα υποτυπώδες μενού. To Toy Story: Retro Roundup! και το Toy Story 3: Complete Edition παραπέμπουν όμως σε εκδόσεις που έχουν συγκεντρωθεί με μεράκι, σε έναν εορτασμό αγαπημένων παιχνιδιών. Η Digital Eclipse και η Atari γιορτάζουν τα 30 χρόνια του Toy Story με μια συλλογή που μας γύρισε κατευθείαν στα τέλη των ’90s, ακόμα και με όλα τα καλά και τα στραβά μιας τέτοιας επιστροφής.
Η Toy Story: Retro Roundup! + Toy Story 3: Complete Edition περιλαμβάνει έξι τίτλους σε έντεκα συνολικά εκδόσεις για φορητές και μη κονσόλες. Έχουμε το πρώτο Toy Story του 1995, το Toy Story 2: Buzz Lightyear to the Rescue!, το Toy Story 2 για Game Boy Color, το Buzz Lightyear of Star Command, το Toy Story Racer και ως μπόνους το A Bug’s Life ενώ το Toy Story 3: Complete Edition προσφέρεται ξεχωριστά σαν αυτόνομος τίτλος.
Η αλήθεια είναι πως τους περισσότερους από αυτούς τους τίτλους δεν τους είχα ακούσει καν ή δεν τους είχα παίξει ποτέ. Ομολογουμένως, έχοντας εστιάσει παλιότερα στο Toy Story 2 ένιωθα πλήρης οπότε δεν αναζήτησα κάτι διαφορετικό, ακόμα και αν το Game Boy ήταν αργότερα επέκταση του χεριού μου. Αν, λοιπόν, δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να παίξουμε το πρώτο Toy Story στο Sega Genesis ή στο Super Nintendo, η συλλογή μας δίνει τις βασικές εκδόσεις τους για να παίξουμε. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι πως δίπλα σε κάθε έκδοση για κονσόλα βρίσκεται και η αντίστοιχη για Game Boy ή Game Boy Color.
Δεδομένης της νοσταλγικής φύσης της συλλογής, ο πρώτος τίτλος που έπαιξα ήταν το Toy Story 2: Buzz Lightyear to the Rescue! και ευτυχώς το βρήκα ακριβώς όπως το θυμόμουν, ίσως και λίγο καλύτερο. Ο Buzz ξεκινάει από το δωμάτιο του Andy για να σώσει τον Woody, ακολουθώντας λίγο πολύ τη διαδρομή της ταινίας μέχρι το Al’s Toy Barn και το αεροδρόμιο. Η ιστορία για τη φιλία, για την αξία ενός παιχνιδιού όταν το παιδί του μεγαλώνει και για το δίλημμα του Woody ανάμεσα σε ένα μουσείο και στο δωμάτιο του Andy φτάνει όπως μπορούσε να τη μεταφέρει το platformer του 1999, μέσα από αποσπάσματα της ταινίας και επίπεδα που μας κάνουν να νιώθουμε πως εμείς τρέχουμε να σώσουμε την κατάσταση. Τα Pizza Planet tokens, οι μικρές αποστολές από τους χαρακτήρες της ταινίας και τα αφεντικά, με τον Zurg ανάμεσά τους, μας τραβάνε ξανά στη λογική της “ολοκλήρωσης” σαν να μην είχαν περάσει αυτά τα 25 χρόνια.
Η μεγάλη έκπληξη, η οποία ήταν εξίσου μεγάλη και με την ανακοίνωση, ήταν η συμπερίληψη του A Bug’s Life. Ακόμα και αυτό, παραμένει ένα από τα παιχνίδια που ακόμα και με τις ατέλειές του δεν μπορώ να μην εκτιμήσω. Ίσως να μην έχω την υπομονή να το ολοκληρώσω πλέον, αλλά η ανακάλυψη και η υπενθύμιση των μυστικών, των objectives και των διαφόρων αποστολών του σε μια πιο καθαρή, μεγαλύτερη οπτική γίνονται ευπρόσδεκτα σε αυτή την νέα εποχή.
Η νοσταλγία που συνοδεύει τα παιχνίδια δεν μας απομακρύνει και από τα διάφορα παραστρατήματά του παρελθόντος. Πολλοί από τους τίτλους της συλλογής δεν γέρασαν όσο όμορφα όσο θα θέλαμε. Τα γραφικά και ιδιαίτερα ο χειρισμός και η κάμερα έχουν μείνει ατόφια, ακριβώς όπως τα θυμόμαστε. Ισως να είναι ένα γλυκό στοιχείο για τη νοσταλγία αλλά γίνεται πικρό για τα δάχτυλά μας. Οι κινήσεις έχουν ένα βάρος που σήμερα μοιάζει “αδέξιο”, άλματα και κινήσεις ή επιθέσεις θέλουν μεγάλη ακρίβεια σε σημείο που η κάμερα σπάνια μας βοηθάει και κάποια σημεία μάς θυμίζουν γιατί περνούσαμε ολόκληρα απογεύματα στο ίδιο επίπεδο.
Η Digital Eclipse ίσως γνωρίζοντας πολύ καλά τι θα συναντήσουμε, έδωσε κάποια εργαλεία για να αντιμετωπίσουμε την ροή του χρόνου. Από το μενού της συλλογής μπορούμε οποιαδήποτε στιγμή να σώσουμε το state του παιχνιδιού, να ρυθμίσουμε τις συνθήκες του emulation και να γυρίσουμε μερικά δευτερόλεπτα πίσω μέσω ενός rewind system. Μια μικρή λεπτομέρεια που εκτιμάται ιδιαίτερα πολύ είναι πως κάθε παιχνίδι έχει τρία ξεχωριστά save files, ακόμα και οι πιο παλιές εκδόσεις για Game Boy και Super Nintendo. Έτσι μπορούμε να μοιραστούμε τη συλλογή με κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας χωρίς να σβήσει ο ένας την πρόοδο του άλλου.
Επιπλέον, έχουμε και έναν κατάλογο με Cheat Codes για τα περισσότερα παιχνίδια με απεριόριστες ζωές, ξεκλείδωμα όλων των χαρακτήρων και των επιπέδων σε μερικά από τα παιχνίδια, να είμαστε άτρωτοι και άλλα τόσα είναι μερικά από τα κόλπα που μπορούμε να ενεργοποιήσουμε σε ορισμένους τίτλους. Ως έναν βαθμό, θυμίζουν τις ένδοξηες εποχές που τα cheats τα βρίσκαμε στις τελευταίες σελίδες των περιοδικών ή σε Cheat Sheets που περνούσαν από χέρι σε χέρι, μόνο που εδώ η ενεργοποίησή τους είναι ένα Ναι ή Όχι. Παράλληλα, υπάρχουν αναβαθμισμένες οδηγίες “How to Play” προσαρμοσμένες στα σημερινά χειριστήρια, μαζί με ένα Practice Mode όπου εξασκούμαστε σε επιμέρους μηχανισμούς κάθε παιχνιδιού.
Κάθε παιχνίδι καλύπτεται είτε με CRT φίλτρο, με CRT φίλτρο και γραμμές ή με καθαρή εικόνα, ενώ ορισμένα προβάλλονται μέσα από μια εικονική τηλεόραση στο ίδιο το περιβάλλον της συλλογής, ώστε η παλιά τετράγωνη εικόνα να γεμίζει την οθόνη μας χωρίς τις μαύρες μπάρες δεξιά και αριστερά. Όσοι πάλι θέλουν οπωσδήποτε να καλυφθεί όλη η οθόνη υπάρχει και η επιλογή Wide, η οποία απλώς τραβάει την εικόνα. Μαζί, με τα φίλτρα, υπάρχει και η ρύθμιση Rendering, την οποία βρίσκουμε κυρίως στα 3D παιχνίδια της συλλογής. Βελτιώνει την απόδοση των γραφικών ώστε να μην πιξελιάζουν τόσο έντονα όσο στην αρχική τους μορφή. Έτσι τα παιχνίδια μοιάζουν περισσότερο με αυτό που θυμόμαστε παρά με αυτό που ήταν πραγματικά, κάτι που το λέω και ως κομπλιμέντο.
Ο χειρισμός παρ’όλα αυτά παραμένει το “αγκάθι” σε όλες τις εμπειρίες. Το κεντρικό μενού μάς επιτρέπει να αλλάξουμε τη διάταξη των κουμπιών όπως θέλουμε, όμως εκεί σταματάει η βοήθεια. Σύγχρονα controls δεν υπάρχουν, όπως να γυρίσουμε την κάμερα με τον δεξί μοχλό ή να αντιστρέψουμε τους άξονές της. Στα 2D παιχνίδια αυτό δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα. Στα 3D όμως η κάμερα, ειδικά στο Toy Story 2 και στο A Bug’s Life, παραμένει ο μεγαλύτερος εχθρός. Βέβαια, δεδομένης της δομής και της ανάπτυξης των παιχνιδιών, δεν ξέρω κάτι τέτοιο κατά πόσο θα ήταν εφικτό.
Ως μια ακόμα συλλογή, το Toy Story: Retro Roundup! διατηρεί το δικό του μουσείο μέσω του “Toy History”. Εδώ μας δίνεται μια ματιά στη δημιουργία τόσο των ταινιών όσο και των ίδιων των παιχνιδιών, με σπάνια σχεδιαστικά έγγραφα, φωτογραφίες από την ανάπτυξη και υλικό που διηγείται άμεσα την ανάπτυξη τους και την λογική πίσω από αυτή. Υπάρχουν επίσης συνεντεύξεις με τον Jason Katz, Head of Story της Pixar, τον Jim Hanks, τη φωνή του Woody στα παιχνίδια, τον Luigi Priore της Disney & Pixar Games και τον Jon Burton, ιδρυτή της Traveller’s Tales, της ομάδας πίσω από τους περισσότερους τίτλους της συλλογής. Παράλληλα θα βρούμε και ένα Music Player με τα πλήρη soundtracks κάθε παιχνιδιού. Αν και όλα αυτά τα περιμένουμε πια από μια τέτοια συλλογή με αποτέλεσμα η έκπληξη να μην είναι ιδιαίτερα μεγάλη, η προσθήκη τους είναι καλοδεχούμενη.
Μαζί με το Retro Roundup μπορούμε να αποκτήσουμε και το Toy Story 3: Complete Edition, την επανέκδοση του 3D παιχνιδιού του 2010 που βασίζεται στην τρίτη ταινία, ως μια ακόμα ευκαιρία να παίξουμε έναν τίτλο που ίσως να μην παίξαμε. Η Complete Edition περιλαμβάνουν το Story Mode που ακολουθεί τις πιο γνωστές σκηνές της, από τη διάσωση στο τρένο και το Operation Playtime μέχρι την επιβίωση στη χωματερή, με εναλλαγή ανάμεσα σε Woody, Buzz και Jessie και το Toy Box Mode, ένα sandbox στην Άγρια Δύση του Woody’s Roundup όπου αναλαμβάνουμε αποστολές από τους κατοίκους, μαζεύουμε χρυσό και στήνουμε τη δική μας πόλη όπως θέλουμε. Η έκδοση προσθέτει τον Emperor Zurg ως χαρακτήρα στο Toy Box, τέσσερα επιπλέον Theme Packs και περιεχόμενο που παλιότερα ήταν αποκλειστικό σε συγκεκριμένες εκδόσεις, μαζί με βελτιωμένα γραφικά, ανάλυση και framerate.
Κάτι που αξίζει να σημειωθεί είναι πως όσο πλούσιο κι αν είναι το περιεχόμενο του Retro Roundup, η συλλογή της Digital Eclipse αφήνει εκτός ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι της ιστορίας του franchise στα videogames, κυρίως επειδή εστιάζει στους τίτλους που ανέπτυξε η Traveller’s Tales. Από τη λίστα απουσιάζουν τα εκπαιδευτικά PC παιχνίδια της δεκαετίας του ‘90, όπως τα Toy Story Animated Storybook και Toy Story Activity Center, το Toy Story 2 Activity Center, καθώς και το A Bug’s Life Active Play, που κυκλοφόρησε σε PC και PS1. Εκτός μένουν επίσης οι τίτλοι για τις παιδικές κονσόλες V.Smile της VTech και το Leapster, οι plug-and-play συσκευές όπως το Toys on the Move, αλλά και τα παιχνίδια για τα Sega Pico και Advance Pico Beena, που κυκλοφόρησαν κυρίως στην Ιαπωνία για τα Toy Story 2, Toy Story 3 και A Bug’s Life. Το Toy Story Mania για Wii, Xbox 360 και PS3 έμεινε έξω λόγω της εξάρτησής του από τα motion controls, ενώ το ίδιο ισχύει για την έκδοση του Toy Story 3 στο DS, που στηρίζεται στην οθόνη αφής.
Η πιο αισθητή απουσία είναι το Toy Story 3 του PSP, που μεταφέρθηκε αργότερα και στο PS2 και ίσως είναι ο καλύτερος τίτλος από όσους δεν συμπεριλήφθηκαν. Λείπουν επίσης οι εναλλακτικές εκδόσεις των παιχνιδιών που περιλαμβάνονται, παρόλο που η ίδια εταιρεία τις είχε συμπεριλάβει στο Rayman 30th Anniversary Edition. Συγκεκριμένα, η PC έκδοση του πρώτου Toy Story, με διαφορετικά χρώματα, sprites και ήχο, και κυρίως οι εκδόσεις N64 των Toy Story 2 και A Bug’s Life, που λόγω των περιορισμών του cartridge αντικατέστησαν τα FMV με στατικές εικόνες από τις ταινίες και διαφέρουν αρκετά ώστε να δικαιολογούν μια θέση στη συλλογή.
Συμπέρασμα
Το Toy Story: Retro Roundup! + Toy Story 3: Complete Edition είναι μια επιστροφή σε μια εποχή που τα παιχνίδια βασισμένα σε ταινίες μπορούσαν να είναι και πολύ καλά ή ευχάριστα περίεργα. Η Digital Eclipse πήρε τίτλους που ήταν δύσκολο να βρεθούν σε σύγχρονα συστήματα, τους ενίσχυσε με μηχανισμούς όπως το Rewind, τα Save States, cheats, φίλτρα και ένα πλούσιο μουσείο και τους παρουσίασε με διακριτό σεβασμό. Αρκετά από τα παιχνίδια παραμένουν διαμάντια της συλλογής, ενώ οι εκδόσεις για Genesis, SNES και Game Boy μας έδωσαν την αφορμή να γνωρίσουμε κομμάτια της ιστορίας που ίσως να μας είχαν ξεφύγει.
Από την άλλη, έμειναν ατόφια και αυτό σημαίνει πως κουβαλούν μαζί και τις ατέλειές τους. Η απουσία σύγχρονου χειρισμού κάμερας στα 3D παιχνίδια είναι το μεγαλύτερο αγκάθι και το σημείο όπου θα ήθελα η συλλογή να τολμήσει λίγο περισσότερο.
Θα το πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη σε όσους μεγάλωσαν με αυτά τα παιχνίδια στο PS1 και θέλουν να τα ξαναζήσουν χωρίς να ψάχνουν παλιές κονσόλες και γρατζουνισμένους δίσκους. Θα το πρότεινα επίσης σε γονείς που θέλουν να δείξουν στα παιδιά τους τι παίζαμε παλιά, αφού τα cheats και το Practice Mode κάνουν τη γνωριμία πολύ πιο ανώδυνη.
Toy Story: Retro Roundup! + Toy Story 3: Complete Edition
Μια φροντισμένη συλλογή που φέρνει πίσω κλασικούς τίτλους με συμπαθητικές λειτουργίες, save states, cheats και ένα πλούσιο μουσείο. Τα παιχνίδια έμειναν ατόφια, μαζί με τη γοητεία και τις ατέλειές τους, με τον χειρισμό της κάμερας στα 3D να εξακολουθούν να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι.
Τα καλά
- Ευπρόσδεκτες ρυθμίσεις & επιλογές
- Cheats και Practice Mode για νέους παίκτες
- Ρύθμιση Rendering και φίλτρα CRT με προσεγμένη παρουσίαση
- Το μουσείο και το Music Player μας δίνει μια ματιά στο παρελθόν αλλά...
Τα όχι και τόσο καλά
- ...δεν εκπλήσσουν
- Καμία επιλογή σύγχρονου χειρισμού κάμερας στα 3D
- Ο χειρισμός των PS1 τίτλων δείχνει την ηλικία του
