Τα τελευταία χρόνια η Βραζιλία έχει αρχίσει να αναδεικνύει πως έχει το ταλέντο να ξεχωρίσει στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Σίγουρα τα πιο πρόσφατα έργα της δεν προκαλούν μεγάλη εντύπωση και δεν “μένουν χαραγμένα στην μνήμη” αλλά ανα καιρούς έχουν υπάρξει μερικά αξιόλογα projects που είναι ικανά έστω να τραβήξουν για λίγο την προσοχή μας.
Η Team Zeroth και η QUByte Interactive σκέφτηκαν πως το είδος των metroidvania παιχνιδιών δεν έχει αναμειχθεί πολλές φορές με τα Environmental Puzzle games οπότε είπαν να το δοκιμάσουν. Το Plungeez είναι ένα τέτοιο παιχνίδι που αναμειγνύει τα υδραλικά, τα νερά και διάφορους μηχανισμούς σε ένα παιχνίδι που ενώ δεν έχει ιδιαίτερη ιστορία καταφέρνει να δημιουργήσει εντυπώσεις με τους puzzle μηχανισμούς του.
Αναλαμβάνουμε τον ρόλο της Bôni, μιας υδραυλικού που κάποια στιγμή, ενώ δουλεύει μαζί με τον παππού της, πέφτει σε μια τρύπα πάνω από πενήντα μέτρα βάθος και βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με το να σκαρφαλώσει πίσω στην επιφάνεια. Δεν έχει κάποιο σπαθί, δεν ανακαλύπτει τις “κρυφές της μαγικές δυνάμεις”, αλλά επικαλείται τις γνώσεις και τα εργαλεία της, αλλά και ό,τι βρίσκει στο δρόμο της μέσα στους υπονόμους της Salvador. Δεν είναι σίγουρα ο Super Mario αλλά είναι αρκετά ικανή να επιδιορθώσει τα διάφορα προβλήματα και να σκαρφαλώσει προς την επιφάνεια.
Ο βασικός πυρήνας του Plungeez στηρίζεται σε έναν μηχανισμό αρκετά απλό στην περιγραφή του αλλά όχι πάντα στην εκτέλεσή του. Κάθε δωμάτιο έχει μία ή περισσότερες κλειδωμένες πόρτες και για να τις ανοίξουμε χρειάζεται να ανάψουμε έναν φούρνο. Για να το κάνουμε αυτό βρίσκουμε και μαζεύουμε μια λάμπα που υπάρχει διαθέσιμη ανά δωμάτιο, παίρνουμε φωτιά από κάποια πηγή και τη μεταφέρουμε μέχρι τον φούρνο χωρίς να σβήσει στη διαδρομή. Το σβήσιμο αυτό μπορεί να προκληθεί από σπασμένους σωλήνες, πλημμυρισμένα τμήματα και διάφορα άλλα εμπόδια που θα μας προκαλέσουν να γυρίζουμε πίσω. Μόλις όμως καταφέρουμε και ανάψουμε τον φούρνο, ξεκλειδώνουμε πόρτες και καταπακτές που μας οδηγούν παρακάτω, είτε στο επόμενο δωμάτιο είτε σε νέα σημεία του χάρτη που πριν ήταν απρόσιτα.
Στην αρχή αυτό μεταφράζεται σε βασικό platforming και λίγη λογική σκέψη, τίποτα που θα μας κρατήσει κολλημένους πολλή ώρα. Όσο προχωράμε όμως τα δωμάτια μεγαλώνουν, τα ενδιάμεσα βήματα πολλαπλασιάζονται και το νερό αρχίζει να μπαίνει στη μέση σαν το βασικότερο εμπόδιο. Δεν αρκεί απλά να κουβαλήσουμε τη φλόγα από το σημείο Α στο σημείο Β, αλλά πρέπει να σκεφτούμε πώς θα περάσουμε ρεύματα, πώς θα αποφύγουμε να σβήσει το φως μας και πώς θα συνδυάσουμε τα εργαλεία που έχουμε μαζέψει μέχρι εκείνο το σημείο.
Για αυτό έχουμε διάφορα εργαλεία όπως γαλλικά κλειδιά, βεντούζες, στολές κατάδυσης και φανάρια. Κάθε νέο εργαλείο ανοίγει και ένα καινούριο επίπεδο αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον, είτε μιλάμε για κλείσιμο τρυπών, είτε για επιδιόρθωση σωλήνων, είτε για βουτιά σε πιο βαθιά και πιο βρώμικα νερά, είτε για να πηδήξουμε σε υψηλότερο σημεία. Είναι η κλασική metroidvania λογική όπου κάθε νέα ικανότητα ξανανοίγει παλιά δωμάτια με νέο νόημα και εδώ δουλεύει αρκετά καλά επειδή τα εργαλεία δεν είναι απλά κλειδιά για συγκεκριμένες πόρτες, αλλά μηχανισμοί που συνδυάζονται μεταξύ τους με διαφορετικούς τρόπους.
Δεν υπάρχουν επικίνδυνες μάχες ή τρομακτικά αφεντικά. Δεν υπάρχει σύστημα υγείας ή ζωές, τα δωμάτια αποθήκευσης λειτουργούν περισσότερο σαν checkpoints που μας αφήνουν να συνεχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε την επόμενη φορά που θα ανοίξουμε το παιχνίδι. Αυτό το κάνει κάτι σαν cozy puzzle metroidvania, ένα είδος όπου ο μόνος αντίπαλός μας είναι η ίδια η λογική του γρίφου και όχι κάποιο τέρας που καιροφυλακτεί.
Ομολογώ πως το βρήκα ανακουφιστικό τις περισσότερες φορές. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε αν θα πεθάνουμε σε μια δύσκολη διαδρομή με νερό, μπορούμε απλά να δοκιμάζουμε ξανά και ξανά μέχρι να καταλάβουμε τι μας ξεφεύγει. Ταυτόχρονα όμως αυτή η απουσία κινδύνου αφαιρεί κάτι από την ένταση που συνήθως κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον σε ένα metroidvania. Δεν υπάρχει εκείνο το μικρό άγχος που νιώθουμε όταν προχωράμε βαθύτερα σε άγνωστο έδαφος, το Plungeez είναι πιο κοντά σε ένα χαλαρό απόγευμα λύσης γρίφων παρά σε μια εξερεύνηση με στοιχήματα.
Υπάρχουν και διάσπαρτοι θησαυροί μέσα στους υπονόμους, οι οποίοι δεν προσφέρουν κάποιο πλεονέκτημα, λειτουργούν αποκλειστικά σαν συλλεκτικά και υλικό για achievements. Είναι ένα ωραίο κίνητρο για όσους θέλουν να ψάξουν κάθε γωνιά, αλλά όσοι θέλουν απλά να προχωρήσουν την κύρια διαδρομή μπορούν άνετα να τα αγνοήσουν χωρίς τύψεις.
Αντίθετα από το gameplay, το Plungeez είναι από τα πιο ευχάριστα παιχνίδια που έχουμε δει σε pixel art τίτλο τελευταία. Τα χρώματα είναι έντονα χωρίς να κουράζουν το μάτι, τα αντικείμενα και οι χαρακτήρες έχουν εκείνο το χαριτωμένο, σχεδόν παιδικό ύφος που ταιριάζει με τον γενικότερο τόνο του παιχνιδιού και μας θυμίζουν πιο κλασικές εποχές Game Boy Advance, ενώ το σύστημα φωτισμού είναι πιο έξυπνο απ’ όσο θα περίμενε κανείς από έναν indie τίτλο αυτού του μεγέθους. Οι μικρές λεπτομέρειες, όπως τα γραπτά ηχητικά εφέ πάνω στην οθόνη ή τα λευκά περιγράμματα γύρω από αντικείμενα και χαρακτήρες, ενισχύουν αυτή την μοναδικότητα και συνθέτουν έναν τίτλο που θα μας μείνει χαραγμένος στο μυαλό για κάμποσο καιρό.
Η ομάδα ανάπτυξης φαίνεται πως όντως επένδυσε στην αίσθηση του παρελθόντος όχι μόνο με τα γραφικά και την pixelated απόδοση αλλά και χάρη στην ύπαρξη διαφόρων Filters όπως CRT Filters και άλλων αντίστοιχων ρυθμίσεων. Παράλληλα, η 16-bit μουσική επένδυση ολοκληρώνει την εικόνα και λειτουργεί σαν ένα ήσυχο, σχεδόν νοσταλγικό υπόβαθρο που δεν εντυπωσιάζει άπειρα αλλά ούτε ξεχνιέται εύκολα. Δεν είναι το καλύτερο soundtrack που θα ακούσετε φέτος, όμως ταιριάζει απόλυτα με τον υπόγειο, κλειστοφοβικό αλλά ζεστό κόσμο του παιχνιδιού.
Στο Nintendo Switch 2 η απόδοση είναι εντυπωσιακά σταθερή, αν και αναμενόμενη για έναν τίτλο τέτοιου βάθους. Τα καρέ παραμένουν σταθερά και υψηλά, τα γραφικά παραμένουν καθαρά όσο και δομημένα ακόμα και σε πιο γεμάτα δωμάτια και δεν συνάντησα κάποιο σημαντικό τεχνικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της περιήγησής μου στους υπονόμους. Το μόνο σημείο που θα ήθελα να επισημάνω αφορά το portable mode, όπου η χαμηλή φωτεινότητα της οθόνης σε συνδυασμό με τον σκοτεινό φωτισμό των περιοχών μπορεί να δυσκολέψει λίγο την ανάγνωση του χώρου γύρω μας, ειδικά σε βαθύτερα, πιο σκοτεινά τμήματα του χάρτη.
Το μεγαλύτερο ζήτημα όμως δεν έχει να κάνει με τα καρέ ή τη φωτεινότητα, αλλά με τον ίδιο τον χάρτη. Στα περισσότερα metroidvania ο χάρτης είναι σχεδόν δεύτερος πρωταγωνιστής, ένα εργαλείο που μας δείχνει τι έχουμε βρει, τι μας έχει ξεφύγει και προς τα πού πρέπει να στραφούμε στη συνέχεια. Εδώ ο χάρτης κρατάει τα απολύτως βασικά και τίποτα παραπάνω, με αποτέλεσμα να μην είναι ξεκάθαρο που είμαστε και που πρέπει να πάμε ή ποια δωμάτια έχουν ακόμα κάτι να μας προσφέρουν. Αν το πάμε από την αρχή μέχρι το τέλος τάπα, τότε δεν θα είναι ιδιαίτερο πρόβλημα, αλλά σε ένα παιχνίδι που βασίζεται τόσο πολύ στην εξερεύνηση και το backtracking, ένας πιο ευανάγνωστος χάρτης θα βοηθούσε πολύ περισσότερο απ’ όσο ίσως φαντάζονται οι δημιουργοί του.
Συμπέρασμα
Το Plungeez δεν προσπαθεί να μας εντυπωσιάσει με μεγάλα ονόματα, επικές μάχες ή έντονους κινδύνους. Είναι ένα ήσυχο, καλοφτιαγμένο puzzle metroidvania που ξέρει ακριβώς τι θέλει να είναι και το πετυχαίνει τις περισσότερες φορές, βασισμένο σε έναν απλό αλλά ευέλικτο μηχανισμό φωτιάς και εργαλείων που εξελίσσεται σταθερά όσο προχωράμε στους υπονόμους. Η απουσία κινδύνου το κάνει προσιτό σε όσους θέλουν κάτι πιο χαλαρό, αλλά ταυτόχρονα αφαιρεί λίγη από την ένταση που θα το έκανε μοναδικό. Ο χάρτης χρειάζεται σίγουρα βελτίωση, όμως τα γραφικά, ο ήχος και η απόδοση στο Switch 2 δείχνουν πως πίσω από τον τίτλο κρύβεται μια ομάδα που ξέρει τι κάνει.
Αν αγαπάτε τα metroidvania αλλά θέλετε κάτι πιο χαλαρό, χωρίς την πίεση της μάχης, το Plungeez αξίζει σίγουρα τη βουτιά.
Το Review Code ήταν μια παραχώρηση της εκδότριας εταιρείας για τη σύνταξη αυτής της κριτικής. Η κριτική έγινε σε Nintendo Switch 2. Ο τίτλος κυκλοφορεί στις 13 Αυγούστου.
Plungeez
Ένα χαλαρό, καλοφτιαγμένο puzzle metroidvania με έξυπνο σύστημα γρίφων φωτιάς, όμορφα γραφικά και σταθερή απόδοση σε Switch 2, που όμως χάνει λίγη ένταση λόγω απουσίας κινδύνου και θα ωφελούνταν από πιο ευανάγνωστο χάρτη.
