Η Arc System Works είνια μια εταιρεία που μας έχει χαρίσει αρκετούς ενδιαφέροντες τίτλους, με την σειρά Guilty Gear να παραμένει στην κορυφή των προτιμήσεων. Η ομάδα ανάπτυξής της έχει μια ιδιαίτερη αρέσκεια στα fighting games και όταν καταφέρνει να τα συνδυάσει με λεπτομερή και ιδιαίτερα anime σχέδια το αποτέλεσμα είναι κάτι μοναδικό. Τον τελευταίο μήνα ωστόσο, υπήρξαν κυκλοφορίες που ενώ δοκίμαζαν κάτι διαφορετικό, η υλοποίηση δεν ήταν αρκετή για να μας πείσει.
Παράλληλα, όσοι παρακολουθούμε τις κυκλοφορίες των τελευταίων ετών έχουμε πάψει να εκπλησσόμαστε όταν ένα νέο action παιχνίδι συστήνεται ως roguelite. Ο σχεδιασμός αυτός μας έχει δώσει σπουδαία παιχνίδια, η επανάληψη της ίδιας δομής σε κάθε δεύτερο τίτλο όμως έχει αρχίσει να κουράζει, ειδικά όταν δεν προσθέτει κάτι ιδιαίτερο. Θα μου πείτε τώρα, γιατί τα λέω όλα αυτά. Ο λόγος είναι το Damon and Baby, ένας τίτλος που από πίσω βρίσκεται ο Daisuke Ishiwatari, ο δημιουργός του Guilty Gear, ο οποίος εδώ κάνει ένα βήμα μακριά από ό,τι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από το στούντιο και δοκιμάζει τις ικανότητές του σε μια κλασική περιπέτεια δράσης. Το αποτέλεσμα έχει άφθονο χιούμορ και αρκετές καλές ιδέες, κουβαλάει όμως και μερικές αστοχίες που δύσκολα προσπερνάμε, κυρίως στον χειρισμό, στο platforming και στον ήχο.
Ο Damon είναι ένας δαίμονας που ονειρεύεται να καθίσει κάποτε στον θρόνο του Κάτω Κόσμου, με μοναδικό εμπόδιο, όπως αποδεικνύεται, την τελευταία επιθυμία του μοναδικού φίλου που του έχει απομείνει. Ο Father Nuno τού ζητά να φροντίσει ένα μυστηριώδες μωρό, πεθαίνει όμως πριν κλείσει η συμφωνία ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα ο Damon να χάσει τις δαιμονικές του δυνάμεις και να βρεθεί με ένα βρέφος στην αγκαλιά και έναν μακρύ δρόμο μπροστά του. Ο προορισμός είναι το Celestial Kingdom, κάπου στην άλλη άκρη ενός παράξενου κόσμου, οπότε ο Damon δεν έχει άλλη επιλογή από το να κουβαλήσει το μωρό μέχρι εκεί.
Η σχέση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές μοιάζει με κάτι αστείο και τρυφερό μαζί, κάτι που δίνει βάρος στις ήσυχες στιγμές ανάμεσα στις μάχες. Ο Damon έχει έντονη προσωπικότητα και σηκώνει μεγάλο μέρος της αφήγησης στις πλάτες του, ενώ οι εκκεντρικοί δευτερεύοντες χαρακτήρες που συναντάμε στον δρόμο δίνουν αφορμή για αρκετές κωμικές στιγμές. Υπάρχουν και αρκετά νεύματα σε άλλες δημιουργίες της Arc System Works, τα οποία οι παλιοί φίλοι του στούντιο ίσως να εντοπίσουν.
Η ιστορία ξεκινά με μια απλή υπόθεση και οι πρώτες ώρες κυλούν με αργό ρυθμό, με αρκετά σκαμπανεβάσματα μέχρι περίπου τη μέση της περιπέτειας. Από εκεί και πέρα οι διάλογοι αρχίζουν να ρίχνουν περισσότερο φως στο ποιο είναι αυτό το μωρό και γιατί έχει τόση σημασία και ο κόσμος αποκτά βάθος μέσα από το lore του. Χρειάζεται λίγη υπομονή στην αρχή, η περιέργεια για το μωρό όμως μεγαλώνει με κάθε νέα αποκάλυψη και στο δεύτερο μισό η ιστορία γίνεται ο βασικός λόγος να συνεχίσουμε να παίζουμε.
Ο τίτλος ακολουθεί τη λογική ενός twin-stick shooter, όπου το ένα stick κινεί τον Damon και το άλλο ορίζει προς τα πού στοχεύει και πού κοιτάζει. Οι μάχες έχουν αρκετή ένταση, με πολλούς εχθρούς και πυρά να γεμίζουν την οθόνη ταυτόχρονα, οπότε όποιος μείνει ακίνητος για πάνω από λίγα δευτερόλεπτα θα το πληρώσει. Το βασικό πιστόλι έχει άπειρα πυρομαχικά, ενώ τα πιο ενδιαφέροντα όπλα, όπως το machine gun, το shotgun και το rocket launcher, ζητούν συλλογή πυρομαχικών και reloads.
Πέρα από τα όπλα, ο Damon έχει στη διάθεσή του επιθέσεις σώμα με σώμα και combos που θέλουν λίγη εξάσκηση για να βγουν σωστά, δίνουν όμως σοβαρό πλεονέκτημα όταν τα μάθουμε. Οι ειδικές ικανότητες έχουν χρόνο επαναφόρτισης, οπότε δεν γίνεται να τις σπαμάρουμε και καλό είναι να τις κρατάμε για τις στιγμές που η κατάσταση ξεφεύγει. Η πιο έξυπνη ιδέα όμως έρχεται από εκεί που δεν την περιμέναμε, αφού το ίδιο το μωρό επιτρέπει στον Damon να κάνει στιγμιαίες μετακινήσεις αρκετών μέτρων, ένα είδος τηλεμεταφοράς που στις πιο γεμάτες μάχες κρίνει αν θα επιβιώσουμε. Κάπου εκεί κατάλαβα πως το μωρό είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που κουβαλάμε, το μόνο μάλιστα που δεν πιάνει θέση στο inventory.
Η δυσκολία κρατιέται σε σχετικά υψηλά επίπεδα, ειδικά στις πρώτες ώρες, όταν ο Damon είναι ακόμα αδύναμος και οι εχθροί μοιάζουν πάντα περισσότεροι απ’ όσους μπορεί να αντιμετωπίσει. Η πρόκληση πάντως μένει ισορροπημένη και όσο μαθαίνουμε τα μοτίβα των εχθρών και το timing της τηλεμεταφοράς, οι μάχες γίνονται πιο διαχειρίσιμες χωρίς να χάνουν την έντασή τους. Εκεί που τα πράγματα ζορίζουν είναι η αποθήκευση, γιατί τα autosaves είναι περιορισμένα.
Η εξερεύνηση είναι το σημείο όπου το Damon and Baby λάμπει περισσότερο, με μια δομή που θυμίζει metroidvania και “Hades-like” αλλά και περιοχές που μένουν κλειστές μέχρι να αποκτήσουμε την ικανότητα που θα μας ανοίξει τον δρόμο. Κάθε νέα δύναμη μας οδηγεί στο να επιστρέψουμε σε προηγούμενα σημεία και να ψάξουμε για αναβαθμίσεις και αντικείμενα που δεν έχουμε βρει ακόμα. Αντίστοιχα, οι εχθροί αφήνουν εμπειρία που μετατρέπεται σε πόντους για τα βασικά χαρακτηριστικά του Damon και για τα όπλα του, οπότε η πρόοδος γίνεται αισθητή. Η εναλλαγή ανάμεσα σε ήσυχη εξερεύνηση και σε απότομες μάχες λειτουργεί αρκετά καλά, καθώς κρατάει τον ρυθμό ζωντανό χωρίς να μας κουράζει. Επίσης, τα υλικά που μαζεύουμε από τους εχθρούς δεν πάνε χαμένα, αφού χρησιμοποιούνται στο cooking για να φτιάξουμε συνταγές, κυρίως φαγητά όπως hamburgers
Το inventory είναι το σημείο όπου όλη αυτή η συλλογή αρχίζει να “βαραίνει”, κυρίως για τον λόγο ότι ο διαθέσιμος χώρος είναι περιορισμένος και γεμίζει πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο θα θέλαμε. Υπάρχουν chests για να αφήνουμε αντικείμενα, έχουν όμως κι αυτά περιορισμένη χωρητικότητα, οπότε αρκετός χρόνος πηγαίνει σε πήγαινε-έλα και σε αποφάσεις του τύπου “τι πρέπει να ξεφορτωθώ”. Ο ρυθμός της εξερεύνησης κόβεται κάθε φορά που πρέπει να γυρίσουμε σε ένα chest με αποτέλεσμα να γίνεται κάπως πιο ενοχλητικό.
Το παιχνίδι υποστηρίζει επίσης τοπικό co-op, όπου ο δεύτερος παίκτης αναλαμβάνει ένα σκυλάκι που βοηθά στις μάχες και στη συλλογή αντικειμένων, μια προσθήκη που θυμίζει τον Cappy του Super Mario Odyssey, παραμένει όμως αρκετά περιορισμένη με την εμπειρία να παραμένει σχεδόν ίδια.
Η εικαστική πλευρά του Damon and Baby φέρει την τυπική υπογραφή του Arc System Works με ένα artstyle που αναγνωρίζεται αμέσως και στηρίζεται περισσότερο στον καλλιτεχνικό σχεδιασμό παρά στη λεπτομέρεια των textures. Ο πολύχρωμος κόσμος είναι γεμάτος με παράξενες φιγούρες ενώ ξεχωρίζουν οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, οι εχθροί και κυρίως τα bosses, που έχουν το είδος του σχεδιασμού που μένει στο μυαλό και μετά το τέλος της μάχης. Δίπλα στις κωμικές στιγμές του σεναρίου, αυτή η εκκεντρική εικόνα δίνει στην περιπέτεια μια προσωπικότητα που δύσκολα μπερδεύουμε με άλλο παιχνίδι.
Η κάμερα αλλάζει συχνά οπτική γωνία, κάτι που άλλοτε χαρίζει ωραία κάδρα και άλλοτε μας δυσκολεύει να καταλάβουμε τι γίνεται γύρω μας. Το πρόβλημα φαίνεται περισσότερο στο platforming, που δεν δένει ιδιαίτερα καλά με το υπόλοιπο σχέδιο του παιχνιδιού και πάσχει τόσο στον χειρισμό όσο και στην αίσθηση της φυσικής.
Τεχνικά η έκδοση του Nintendo Switch 2 στέκεται πολύ καλά, με σταθερή απόδοση και χωρίς πτώσεις ή σοβαρά τεχνικά ζητήματα που να χαλάνε την εμπειρία. To ψεγάδι στο κομμάτι αυτό βρίσκεται στο physics engine, αφού οι σφαίρες των εχθρών μπορούν να περνούν μέσα από αντικείμενα, οπότε η κάλυψη πίσω από ένα εμπόδιο δεν προσφέρει πάντα την προστασία που περιμένουμε.
Βέβαια, καλό είναι να τονίσω πως έπαιξα την έκδοση 2.0 του παιχνιδιού με την Nintendo Switch 2 έκδοση του παιχνιδιού οπότε αυτό που κυκλοφόρησε με αυτό που πιάσαμε τώρα έχει αισθητές διαφορές. Η μεγαλύτερη προσθήκη της έκδοσης είναι το The Trials of Sir Bloodedge, ένα νέο mode που ανοίγει όταν βρούμε τον Sir Bloodedge σε συγκεκριμένο σημείο του κόσμου και πάρουμε από τα χέρια του το Tome of Seals. Τα trial stages που ξεκλειδώνει συνδυάζουν απαιτητικές μάχες με platforming γεμάτο εμπόδια, οπότε τα εμπόδια της βασικής εμπειρίας θα μας εκνευρίσουν ακόμα περισσότερο. Μαζί έρχεται και το boss replay, που μας επιτρέπει να ξαναπαλέψουμε με όσα bosses έχουμε ήδη νικήσει ενώ ο ίδιος ο Damon αποκτά επίσης μια ολοκαίνουργια στολή.
Η μεγαλύτερη αλλαγή στο update είναι η επανεκκίνηση από το πιο πρόσφατο save μετά από Game Over. Ο θάνατος δεν μας πετάει πια στο κεντρικό μενού, οπότε ένα από τα μεγαλύτερα παράπονά μαλακώνει αισθητά. Το cooking έγινε επίσης πιο βολικό, αφού οι συνταγές φαίνονται πλέον απευθείας από το inventory και τα καταστήματα και το μενού μένει ανοιχτό μετά από κάθε πιάτο, ώστε να μαγειρεύουμε πολλά μαζί. Κάθε όπλο που αποκτάμε μπαίνει από εκεί και πέρα στο Weapon Shop για αγορά, τα χαμένα Charms ξαναγοράζονται από τον Kokopelli και οι εχθροί δεν μπορούν πια να εισβάλουν στις βάσεις.
Στις μικρότερες αλλαγές βρίσκουμε εικονίδια για τα sub-quests στον χάρτη, φόρτωση save απευθείας από την καρτέλα “Other” του inventory, μπορούμε πλέον να κάνουμε interaction ενώ σημαδεύουμε με όπλο και ξαναγραμμένα κείμενα και υποδείξεις στις πινακίδες. Τέλος, υπάρχουν επίσης νέες ρυθμίσεις για τα thumbsticks, που ίσως βοηθήσουν λίγο στον χειρισμό, όπως εγώ στο platforming.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, το Damon and Baby είναι μια…περίεργη εμπειρία, μια νέα IP της Arc System Works που επενδύει στην εξερεύνηση και στην περιπέτεια αντί στην επανάληψη. Ο Ishiwatari και η ομάδα του έφτιαξαν έναν ιδιαίτερο πρωταγωνιστή που θα ταίριαζε κάλλιστα σε παιχνίδι της NIS America αλλά και ένα μωρό που καταλήγει το πιο χρήσιμο εργαλείο της περιπέτειας, ενώ η ιστορία, παρότι χρειάζεται αρκετές ώρες για να “πάρει μπρος”, ανταμείβει όσους κάνουν υπομονή.
Οι αδυναμίες του είναι πάντως υπαρκτές και δεν τις προσπερνάμε εύκολα, με τον χειρισμό στο platforming, το στενό inventory και τον ήχο να κρατούν το παιχνίδι μακριά από το επίπεδο που θα μπορούσε να φτάσει. Αν αντέχετε μερικές άγαρμπες στιγμές και ψάχνετε ένα action adventure με χιούμορ και αρκετά μυστικά για να σας κρατήσει, θεωρώ πως αξίζει την προσοχή σας.
Damon and Baby
Η νέα IP της Arc System Works αφήνει πίσω της τη λογική των roguelite και ποντάρει σε εξερεύνηση τύπου metroidvania, έντονες twin-stick μάχες και έναν δαίμονα με πολύ χιούμορ. Ο ήχος, το platforming και το στενό inventory το κρατούν πίσω, η περιπέτεια όμως έχει αρκετή προσωπικότητα για να αξίζει τον χρόνο μας.
