Πρώτα είχα τα Game Boy Color, Game Boy Advance και τα Nintendo DS, 3DS. Δεν είχα ποτέ οικιακή κονσόλα της Nintendo κυρίως για τον λόγο ότι δεν είχα τηλεόραση που να μπορούσα να χρησιμοποιήσω. Είχα την τύχη να έχω PS1 αλλά και αυτό μπορούσα να το αξιοποιήσω πλήρως όταν όλοι έλειπαν από το σπίτι. Μετά πήρα και υπολογιστή και χανόμουν εκεί μέσα. Έτσι, μεγάλος πλέον, μπορώ να πάρω ό,τι θέλω, όποτε το θέλω και έτσι έχω καταλήξει με υπολογιστή, PS5, Nintendo Switch, Nintendo Switch 2 και μερικές φορητές κονσόλες για διακοσμητικό (που όμως λειτουργούν). Καθώς λοιπόν, δεν είχα οικιακές κονσόλες της Νintendo κατέληξα να χάσω πολλά παιχνίδια των περασμένων γενεών, ανάμεσα σε αυτά και το Wii Sports.
Από τα παιχνίδια που κατάφεραν να με σηκώσουν από την καρέκλα ήταν και το Ring Fit Adventure που αξιοποίησα για πολύ καιρό και ομολογώ πως έκανε δουλίτσα. Από εκεί και πέρα έμεινα κάπου στον αέρα και συνέχισα την προσπάθεια να μειώσω το backlog μου. Όταν λοιπόν η Nintendo προσπάθησε να μας ξανασηκώσει από τον καναπέ με το Nintendo Switch Sports το 2022 το κατάφερε κατά το ήμισυ, αφού τα λίγα αθλήματα και μια πρόοδος που δεν έδινε κανένα κίνητρο έστειλαν πολλούς κατευθείαν στο ράφι μετά από μερικά βράδια. Έτσι, όταν το sequel έφερε πίσω το όνομα “Resort” και μαζί του το νησί Wuhu, το ενδιαφέρον ήρθε μαζί με αρκετή καχυποψία.
Μετά από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο με το Nintendo Switch Sports Resort στο Nintendo Switch 2, μπορώ να πω με σιγουριά πως αυτό είναι το πακέτο που θα φέρει φίλους στο σπίτι και θα χαρίσει μερικές ώρες διασκέδασης. Πλέον καλούμαστε να συμμετέχουμε σε 12 αθλήματα και δραστηριότητες, ένα σύστημα ξεκλειδωμάτων που μας δίνει λόγο να επιστρέφουμε και ένα ολόκληρο νησί για να εξερευνήσουμε. Η λογική του Wii Sports παραμένει εδώ χωρίς ριζικές αλλαγές, με το παιχνίδι να κερδίζει πολλά περισσότερα διορθώνοντας τα λάθη του προκατόχου του. Υπάρχουν βέβαια και απώλειες, με το ορισμένα αθλήματα να εξακολουθούν να λείπουν από τη λίστα αλλά, μιλώντας για την Nintendo, δεν αποκλείεται να τα δούμε με updates στο μέλλον.
Τα κλασικά αθλήματα επιστρέφουν με τις αναμενόμενες βελτιώσεις και το tennis να είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού πλέον υποστηρίζει διπλό έως και τέσσερις παίκτες τοπικά και δίνει αρκετή ποικιλία στα χτυπήματα για να μετράει η τεχνική. Η αναγνώριση των κινήσεων όμως δεν είναι πάντα ακριβής, οπότε ένα κόψιμο που είχαμε στο μυαλό μας μπορεί να καταλήξει σε μια απλή επιστροφή της μπάλας, κάτι που σε ένα παιχνίδι το οποίο στηρίζεται στην αμεσότητα ενοχλεί αρκετά. Το bowling από την άλλη παραμένει το άθλημα που θα πιάσει πρώτο όποιος δεν έχει ιδέα από αθλήματα ή παιχνίδια γενικά, μιας και έχει πολύ καλή φυσική και έναν χειρισμό που τον καταλαβαίνει κανείς από την πρώτη προσπάθεια.
Από τις καινούργιες προσθήκες, η τοξοβολία είναι εκείνη που αφήνει την καλύτερη εντύπωση, αφού ζητά πραγματική ακρίβεια στο σημάδι και αλλάζει διαδρομές και καιρικές συνθήκες ώστε κάθε γύρος να θέλει διαφορετική προσέγγιση. Ο καιρός και οι αποστάσεις μάς υποχρεώνουν να σκεφτόμαστε πριν τραβήξουμε τη χορδή και η στιγμή που το βέλος καρφώνεται στο κέντρο είναι από τις πιο ικανοποιητικές όλου του πακέτου. Το boxing στέκεται κάπου στη μέση, με άμυνα, αποφυγές και αντεπιθέσεις που λειτουργούν ικανοποιητικά χωρίς να δώσουν κάποιο ιδιαίτερο λόγο να το προτιμήσουμε από τα υπόλοιπα.
Το volleyball ακολουθεί την λογική του tennis, με αγώνες 2v2 και μια επιπλέον modes που δίνουν στο άθλημα μια πιο παιχνιδιάρικη νότα, όμως η μέτρια αναγνώριση κινήσεων κάνει τους κανονικούς αγώνες λίγο πιο τυχαίους. Παρόμοια είναι η εικόνα και στο table tennis, που έχει αρκετά καλά physics και αγώνες με αρκετή ένταση για να μας κρατάνε σε εγρήγορση, μέχρι τη στιγμή που η κατεύθυνση της ρακέτας διαβάζεται λάθος και η μπάλα φεύγει προς ένα σημείο που δεν είχαμε καν υπολογίσει.
Στο μπάσκετ η κατάσταση είναι πιο απλή, με αγώνες 2v2 και έναν διαγωνισμό τριπόντων που στηρίζονται σε καλή γωνία της μπάλας, μόνο που οι κανονικοί αγώνες χάνουν το ενδιαφέρον τους αρκετά σύντομα. Ο διαγωνισμός τριπόντων είναι μάλλον το highlight του αθλήματος και διασκεδαστικό κυρίως σε παρέα, όπου το “ποιος θα βάλει τα περισσότερα” είναι αρκετό για να ανάψουν τα αίματα και να πέσουν τα σφηνάκια.
Ένα ακόμα κλασικό, για την Nintendo, άθλημα είναι το golf, που προσφέρει ίσως το πιο γεμάτο περιεχόμενο και τη μεγαλύτερη ποικιλία. Η δύναμη του χτυπήματος, ο αέρας και οι κλίσεις του εδάφους μπαίνουν όλα στην εξίσωση, οπότε κάθε τρύπα θέλει τη δική της σκέψη και η τεχνική μετράει πολύ περισσότερο από την τύχη.
Η πιο…πρωτότυπη ιδέα του Resort είναι το Thumb War, το “άθλημα” που ο Miyamoto “έσπρωξε” τόσο πολύ κατά την διάρκεια του Nintendo Direct. Πρόκειται για μια δραστηριότητα που στηρίζεται στην ακρίβεια των Joy-Con 2 για να μεταφέρει στην οθόνη το γνωστό παιδικό παιχνίδι. Η ιδέα είναι τόσο απλή που την καταλαβαίνει ο καθένας χωρίς οδηγίες, όμως οι αγώνες τελειώνουν τόσο γρήγορα που δύσκολα θα του αφιερώσουμε περισσότερα από μερικά λεπτά τη φορά. Ως διάλειμμα ανάμεσα σε άλλα modes πάντως κάνει μια χαρά τη δουλειά του.
Το κομμάτι που το όνομα Resort στηρίζεται είναι το νησί Wuhu, ένας ανοιχτός χώρος με τρεις βασικούς τρόπους μετακίνησης που ο καθένας έχει τελείως διαφορετικό χειρισμό από τον άλλον. Έχουμε τρία αθλήματα που παρουσιάζονται ως “Leisure Sports” και έχουν να κάνουν με τον τρόπο που μπορούμε να εξερευνήσουμε το νησί. Το Power Cruising κυμαίνεται σε μια κοινή φλέβα με το Wave Race αφού καβαλάμε ένα Jet Ski και κρατώντας το Joy-Con οριζόντια μπορούμε να επιταχύνουμε και στρίβοντάς το αριστερά και δεξιά μπορούμε να στρίψουμε. Το Prop Plane από την άλλη μας βάζει να κρατάμε το χειριστήριο σαν σαϊτα και να το ελέγχουμε με παρόμοιο τρόπο. Τέλος, το Skateboarding, που είναι και ο κυριότερος τρόπος μετακίνησης λειτουργεί σε μια κοινή λογική με το Drag x Drive αφού θέλουμε μια λεία επιφάνεια για να προχωράμε.
Μαζί με το κλασικό ‘Story Mode’, έχουμε και το Sightseeing Tour mode που μας ωθεί στο να ανακαλύψουμε φωτογραφικά ντοκουμέντα που ξεκλειδώνουν τοπία του νησιού σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, κάτι σαν κυνήγι θησαυρού με φωτογραφική μηχανή. Κάθε μέσο μετακίνησης έχει και τις δικές του ειδικές δοκιμασίες, ενώ για όσους θέλουν απλώς να χαζέψουν υπάρχει το Free mode, όπου πετάμε, οδηγούμε ή κάνουμε skate χωρίς καμία πίεση και χωρίς κανέναν στόχο. Εκεί που θα ήθελα κάτι παραπάνω είναι το multiplayer, αφού όλες αυτές οι δραστηριότητες υποστηρίζουν από 2 έως 4 παίκτες μόνο τοπικά, χωρίς καμία ουσιαστική online επιλογή.
Το Resort ξεχωρίζει από τον προκάτοχό του στην πρόοδο, αφού κάθε αγώνας και κάθε μικρό επίτευγμα μέσα στο παιχνίδι μάς δίνει πόντους που ξοδεύουμε σε ένα κατάστημα που ανανεώνεται κάθε εβδομάδα με θεματικές ενότητες. Ρούχα, χτενίσματα, αξεσουάρ και ένα σωρό ακόμα επιλογές για το avatar μας ξεκλειδώνονται σταδιακά και, όσο επιφανειακό κι αν ακούγεται, αυτός ο μικρός στόχος αρκεί για να μας κάνει να ανοίγουμε το παιχνίδι λίγο πιο συχνά.
Μαζί με τα παραπάνω, έχουμε και το νέο Island Crown mode, όπου πρέπει να συμμετέχουμε σε αγώνες ώστε να ανεβούμε επίπεδα και να ανεβάσουμε το Wuhu Rank μας ώστε να αντιμετωπίσουμε τον Island Champ του κάθε αθλήματος. Ως είθισται, οι αγώνες ξεκινάνε απλοί και εύκολοι και όσο ανεβαίνουμε στα ranks η δυσκολία ανεβαίνει αρκετά με αποτέλεσμα να παλεύουμε ενάντια σε ορισμένους ζόρικους αντιπάλους.
Το Sports Resort διατηρεί τα απλά, σχεδόν παιδικά γραφικά της εταιρείας και μια ευχάριστη αισθητική που ταιριάζει γάντι στον χαλαρό χαρακτήρα του παιχνιδιού. Η απόδοση είναι πολύ ομαλή και όσο παίζαμε με την γυναίκα μου και κάτι φίλους μας, δεν εντοπίσαμε κάποιο τεχνικό πρόβλημα που να χρήζει αναφοράς. Εκεί που το Switch 2 κάνει τη διαφορά είναι το νησί Wuhu, που εντυπωσιάζει με την έκταση και την εμφάνισή του, ειδικά όταν το βλέπουμε από ψηλά με το αεροπλάνο. Τα μενού είναι καθαρά και ευανάγνωστα, ενώ η παρουσίαση συνολικά δείχνει τη φροντίδα που έχουμε συνηθίσει από τη Nintendo, ακόμα κι αν ο οπτικός τομέας δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις.
Η μουσική από την άλλη ακολουθεί πιστά τη φιλοσοφία του Wii Sports, με χαρούμενες μελωδίες που μένουν στο μυαλό για ώρες αφού κλείσουμε την κονσόλα αλλά δεν θα είναι κομμάτια που θα ακούμε για χρόνια σε Youtube Videos κ.ο.κ. Η μουσική αυτή όμως προσαρμόζεται σε κάθε δραστηριότητα και σε ορισμένες δοκιμασίες υποχωρεί για να ακούγονται οι ήχοι του περιβάλλοντος, ενώ στην εξερεύνηση του Wuhu οι ρυθμοί ηρεμούν για να ταιριάξουν με τις βόλτες μας.
Συμπέρασμα
Το Nintendo Switch Sports Resort είναι ένα ενισχυμένο Nintendo Switch Sports, με περισσότερες δραστηριότητες, ένα σύστημα προόδου που μας δίνει λόγο να επιστρέφουμε και μια solo εμπειρία που στέκεται αρκετά καλά. Η Nintendo προτίμησε να διορθώσει τις περισσότερες αδυναμίες του προκατόχου αντί να φτιάξει τελείως διαφορετικό ή πρωτότυπο, μια επιλογή που σε μεγάλο βαθμό φαίνεται να απέδωσε.
Δεν λείπουν οι ανακρίβειες στον χειρισμό ορισμένων αθλημάτων, το γεγονός ότι οι δραστηριότητες χάνουν γρήγορα το ενδιαφέρον τους και η απουσία άλλων αθλημάτων όπως του badminton και του football αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο για κάποιο expansion ή κάποια αντίστοιχη ενημέρωση περιεχομένου. Πάντως, δώδεκα επιλογές για ένα παιχνίδι που θέλει να μας κρατήσει για μήνες φαντάζουν κάπως λίγες, ειδικά όταν ορισμένες τελειώνουν σε μερικά λεπτά.
Η μεγαλύτερη δύναμη του Resort φαίνεται όταν το σαλόνι γεμίζει κόσμο, με την εξερεύνηση του νησιού και τους νέους τρόπους χειρισμού να προσθέτουν κάτι παραπάνω για όσους το ανοίξουν και μόνοι τους. Με λίγα λόγια μιλάμε για μια σύγχρονη εκδοχή του Wii Sports σε ένα νέο σύστημα. Προσωπικά θεωρώ πως είναι από τις πιο εύκολες προτάσεις της χρονιάς για όποιον θέλει ένα παιχνίδι που θα συμμετέχουν όλοι στο σπίτι.
Nintendo Switch Sports Resort
Ένα sequel που διορθώνει τα περισσότερα προβλήματα του προκατόχου του, με περισσότερα αθλήματα, περισσότερη εξερεύνηση και μια πρόοδο που μας δίνει λόγο να επιστρέφουμε. Κάποιες ανακρίβειες στον χειρισμό και τα αθλήματα που λείπουν το κρατούν λίγο πιο χαμηλά, όμως σε παρέα είναι ό,τι πιο κοντινό στο Wii Sports έχουμε σήμερα.
Τα καλά
- Περισσότερα αθλήματα & περιεχόμενο
- Έξυπνος χειρισμός
- Πολύ καλύτερη πρόοδος
- Μεγαλύτερη υποστήριξη για solo play
Τα όχι και τόσο καλά
- Ανακρίβειες στην αναγνώριση κινήσεων
- Κάποιες δραστηριότητες κουράζουν γρήγορα
