Είμαι, πραγματικά, αρκετά διχασμένος με το Realm of Ink. Είναι ένας τίτλος που είδα για πρώτη φορά πριν από αρκετά χρόνια και έμοιαζε με μια ειλικρινή προσπάθεια να μεταφερθεί το επιτυχημένο gameplay του Hades σε μια άλλη μυθολογία, από μια άλλη ομάδα, σε μια άλλη λογική και παρουσίαση. Ενώ στο χαρτί όλα αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν, η υλοποίηση της ανάπτυξης με άφησε να ζητάω πολλά παραπάνω και απλά να αναζητώ την “αυθεντική” εμπειρία της Supergiant Games. Ίσως φταίει η κονσόλα, ίσως φταίει το ότι έχω συνηθίσει σε high-quality τίτλους, ίσως είμαι απλα…επιλεκτικός. Αλλά ακόμα και αν ισχύει κάτι από αυτά, το παιχνίδι της Leap Studio δεν κάνει το άλμα που χρειάζεται για να ξεχωρίσει.
Για να μην παρεξηγηθώ, ο τίτλος είναι ικανός να ξεχωρίσει μόνο και μόνο από την εμφάνιση και τα γραφικά του. Η ισομετρική προοπτική του είναι αρκετή για να εντυπωσιάσει όταν συνδυάζεται με έντονα χρώματα και την χαρακτηριστική αισθητική της βούτσας και της αισθητική της παραδοσιακής Κινέζικης Τέχνης του μελανιού. Η μυθολογία της Κίνας είναι εμφανής με μυθικούς χαρακτήρες όπως η Nine-tails Fox, ο Sun Wukong και άλλους που απεικονίζονται με ελαφρώς διαφορετικά ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά και ονόματα.
Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, την επιτυχία του Hades και την εξαιρετική εφαρμογή της Αρχαιοελληνικής μυθολογίας σε ένα ακόμα βιντεοπαιχνίδι λογικό είναι να θεωρήσουμε πως και η Κινεζική μυθολογία μπορεί να εφαρμοστεί το ίδιο αποτελεσματικά σε ένα αντίστοιχο έργο. Παράλληλα, θυμούμενοι ότι το Hades ήταν ένα roguelike μπορούμε να παραδεχθούμε ότι το είδος είναι ένα από τα πιο κορεσμένα και αυτό σημαίνει ότι κάθε νέος τίτλος έρχεται αντιμέτωπος με υψηλές προσδοκίες ακόμα και πριν αποδείξει τι έχει να προσφέρει. Το Realm of Ink, που βγήκε και πρόσφατα από το Early Access, δεν επιχειρεί να επαναστατήσει μιας και, όπως θα έχετε ήδη καταλάβει, επιλέγει να κινηθεί σε γνώριμα νερά με αρκετή σιγουριά για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του.
Η αφήγηση του Realm of Ink ξεκινά άμεσα, in media res σημαίνοντας πως μπαίνουμε κατευθείαν στη δράση χωρίς πολλά-πολλά. Η πρωταγωνίστρια έχει εγκλωβιστεί μέσα στη σφαίρα επιρροής μιας οντότητας που ονομάζεται It, ενός θεού-αφηγητή που επιδιώκει να ελέγχει το αποτέλεσμα κάθε ιστορίας. Η αντίσταση σε αυτή την κυριαρχία αποτελεί και το κεντρικό θέμα. Σαν κάτι να μου θυμίζει (ξέρω, επαναλαμβάνομαι).
Το πρόβλημα είναι ότι η προσαρμογή της εν λόγω μυθολογίας και παρουσίασης δυσκολεύει την παρακολούθηση. Εδώ κυριαρχεί η ιδέα ότι το μελάνι λειτουργεί ως πηγή δύναμης ενώ το inkblot pet που αλλάζει μορφή ανάλογα με τις ικανότητες που συλλέγουμε είναι μια λεπτομέρεια που δείχνει προσοχή στον σχεδιασμό. Ωστόσο, αυτό που παρατηρείται “με το καλημέρα” είναι πως οι διάλογοι δεν έχουν πάντα συνοχή και πως αυτό που διαβάζουμε δεν συμφωνεί με αυτό που ακούγεται, ένα κλασικό πρόβλημα στην μετάφραση των κινεζικών διαλόγων/κειμένων.
Γρήγορα, πολύ γρήγορα
Το gameplay του Realm of Ink κινείται στον ίδιο ρυθμό των isometric action roguelikes με συστήματα που θυμίζουν αρκετά τις επιρροές του. Οι ικανότητες και τα dashes έχουν χαμηλά cooldowns, οι εχθροί επιτίθενται με ταχύτητα που δίνει ελάχιστο χρόνο αντίδρασης και οι μάχες τελειώνουνγρήγορα. Βέβαια, το Realm of Ink λειτουργεί με σαφώς υψηλότερο παλμό κάτι που απαιτεί προσαρμογή αλλά αποδίδει ικανοποιητικά όταν γίνεται το click.
Το σύστημα εξέλιξης είναι γενναιόδωρο κατά την διάρκεια ενός run, ίσως υπερβολικά γενναιόδωρο. Το χρήμα μαζεύεται αρκετά γρήγορα, ειδικά αν κάνουμε τις αντίστοιχες επιλογές δωματίων με αποτέλεσμα να μπορούμε εύκολα να αγοράσουμε healing items και όχι μόνο. Τα perks, τα οποία χαρακτηρίζονται από 30 slots διαθέσιμα ανά run μαζεύονται αρκετά γρήγορα και είναι σύνηθες να φτάσουμε σε σημείο όπου οι κανονικοί εχθροί δεν αποτελούν την παραμικρή απειλή.
Η πρόκληση εντοπίζεται κυρίως στα boss fights, που ακόμα και με ισχυρό build απαιτούν γρήγορα αντανακλαστικά και ακρίβεια για να αποφύγουμε τις επιθέσεις. Η ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο φάσεων, δηλαδή η αίσθηση παντοδυναμίας στους διαδρόμους και η πίεση από τα αφεντικά, δεν είναι τέλεια, αλλά στη σωστή δυσκολία λειτουργεί αρκετά καλά.
Αξιόλογο στοιχείο είναι οι μορφές που ξεκλειδώνουμε οι οποίες είναι στην ουσία τα διαφορετικά στυλ όπλων και playstyle που ξεκλειδώνονται μέσω πόρων που πέφτουν από τα bosses. Το πλήθς τους είναι αρκετά εντυπωσιακό και κάθε ένα χαρακτηρίζεται από ποικιλία σε βαθμό που λειτουργεί ως κίνητρο επιστροφής από μόνη της.
Αυτό που δεν λειτουργεί εξίσου καλά είναι το σύστημα πληροφοριών. Κάθε perk και ink που μαζεύουμε συνοδεύεται από παραγράφους κειμένου που επηρεάζουν πολλαπλά stats ταυτόχρονα. Στις αρχικές ώρες, η προσπάθεια κατανόησης του τι κάνει τι μπορεί να αποσπά από τη ροή της δράσης αφού θα χρειαστεί να περάσουμε αρκετή ώρα διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβουμε τι και πως. Το πρόβλημα επιδεινώνεται όσο αναβαθμίζουμε με τις περιγραφές να αναπτύσσονται περαιτέρω.
Το πρόβλημα (ή μάλλον, τα προβλήματα)
Όπως είπα, στο χαρτί, όλα τα στοιχεία και οι επιρροές θα έπρεπε να λειτουργούν άκρως αποτελεσματικά για ένα παιχνίδι του είδους. Το Realm of Ink όμως υποφέρει από την Κινεζική ανάπτυξη ΑΑ παιχνιδιών με την έννοια ότι υπάρχει μια προχειρότητα για τα δεδομένα της Δυτικής αγοράς. Πρώτο και πιο τρανταχτό είναι οι μεταφράσεις των κειμένων αλλά και η συνοχή των διαλόγων. Πολλοί από αυτούς φαίνονται, αλλά και ακούγονται, ασυνεπείς, χωρίς ιδιαίτερη συνοχή, λες και δεν υπάρχει σωστό συντακτικό ή ουσία από πίσω.
Ένα ακόμα πρόβλημα είναι η υπερπληφορόρηση που ανέφερα πιο πάνω. Όταν βρίσκουμε τα Ink Badges (δεν θυμάμαι το ακριβές όνομα) οι πληροφορίες που δίνονται δεν μας δίνουν να καταλάβουμε τι ικανότητα είναι αυτή που σηκώνουμε. Το ίδιο βέβαια δεν ισχύει για τα Stat Upgrades των οποίων η πληροφορία είναι πιο άμεση. Από την μια, όλο αυτό ενθαρρύνει τον πειραματισμό και την ανακάλυψη αλλά από την άλλη “κόβει” την ροή του gameplay.
Στα γραφικά του, το Realm of Ink φέρει μια ιδιαίτερα ξεχωριστή ταυτότητα. Η αισθητική των γραμμών και του μελανιού αποδίδεται με συνέπεια τόσο στα περιβάλλοντα όσο και στα εφέ μάχης και οι αναμετρήσεις, ιδίως με τα αφεντικά, εκμεταλλεύονται αυτό το στυλ με ευκρίνεια. Δεν πρόκειται για γραφικά που θα εντυπωσιάσουν τεχνικά, αλλά η οπτική συνοχή είναι αδιαμφισβήτητη.
Εδώ όμως έρχεται η έκδοση του Nintendo Switch η οποία υποφέρει ακόμα και στο Nintendo Switch 2. Η ομάδα προσπάθησε να πιάσει τα 60fps με όσο καλύτερη ευκρίνεια γινόταν αλλά το αποτέλεσμα μοιάζει σαν τις αρχές του Early Access. Έχουν γίνει αρκετές θυσίες για να μπορέσουν να αγγίξουν την επιθυμητή απόδοση αλλά όλες αυτές λειτουργούν αρνητικά στο τελικό αποτέλεσμα. Πιο συγκεκριμένα, όταν μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο, ενώ η φόρτωση γίνεται γρήγορα, δεν μπορούμε να κινηθούμε αμέσως και δίνεται η αίσθηση ότι ο χαρακτήρας μας έχει κολλήσει. Αφού ξεκολλήσουμε, οι εχθροί που έρχονται προς τα εμάς κινούνται με “κομμένα” καρέ, τύπου 10-20 fps, στοιχείο που αλλοιώνει εξίσου την ροή της μάχης και την δική μας αποτελεσματικότητα και ανταπόκριση. Και φυσικά, με το χάος που μπορεί να επικρατεί, τα FPS τραβάνε βουτιά.
Όλό αυτό αφήνει μια πικρή γεύση, κάτι που συνδυάζεται και από το gameplay το οποίο δεν αφήνει την ίδια απολαυστική αίσθηση με την επιρροή του. Τα χτυπήματα στερούνται βάρους, οι ικανότητες φαντάζουν αέρας και η μίξη των εφέ, των επιθέσεων και της γενικότερης ανατροφοδότησης δεν γίνεται αρμονικά. Μοιάζουν…ξένα.
Συμπέρασμα
Το Realm of Ink είχε αρκετά μεγάλες προοπτικές. Οι επιρροές του είναι εμφανείς, η οπτική του ταυτότητα είναι πραγματικά ιδιαίτερα αλλά η γενικότερη υλοποίηση του με άφησε να ζητάω πολλά, πολλά παραπάνω. Αυτό δεν πάει να πει απαραίτητα ότι είναι κακό παιχνίδι αλλά, προσωπικά, δεν ένιωσα να το ευχαριστιέμαι. Του λείπει αυτό το…”Fun Factor”. Και αυτό, μαζί με τα ζητήματα της προχειρότητας δεν μπορώ να πω πως μου κρατάνε το ενδιαφέρον.
Το Review Code ήταν μια παραχώρηση της https://www.keymailer.co. Το Review έγινε στην Nintendo Switch έκδοση.
Realm of Ink
Ένα roguelike με διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση, γρήγορο ρυθμό και εμφανείς επιρροές που προσπαθεί να αξιοποιήσει την κινεζική μυθολογία με τρόπο που σπάνια βλέπουμε στο είδος. Ωστόσο, η προχειρότητα σε βασικούς τομείς όπως οι μεταφράσεις, η παρουσίαση των πληροφοριών, η αίσθηση του combat και κυρίως τα τεχνικά προβλήματα της έκδοσης του Nintendo Switch δεν του επιτρέπουν να φτάσει το επίπεδο ποιότητας που υπόσχεται. Είναι ένα παιχνίδι με καλές ιδέες και στιγμές που δείχνουν τις δυνατότητές του, αλλά η συνολική εμπειρία δεν καταφέρνει ποτέ να κάνει το κλικ.
