Πριν από πολλά χρόνια, μια μικρή ομάδα γνωστή ως Arrowhead Studios λάνσαρε έναν νέο τίτλο που εντυπωσίασε αρκετά για τότε ακόμα και αν δεν είχε μεγάλο αντίκρυσμα. Ο λόγος για το Helldivers, ένα mission-based extraction shooter που ήταν αρκετά δύσκολο αλλά και αρκετά διασκεδαστικό, ειδικά με παρέα. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν το Helldivers 2 κυκλοφόρησε, ανανέωσε την φόρμουλα και έφερε μια πιο 3D third-person προοπτική στο κλασικό gameplay της σειράς, κάτι που της επέτρεψε να εκτοξευθεί τόσο λόγω της κυκλοφορίας του σε PS5 και PC αλλά και λόγω των διαφόρων Social Media.
Ομολογώ πως μου αρέσει το Helldivers 2. Και το Helldivers 2 ήταν και ο λόγος που πολλές ομάδες ανάπτυξης είπαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό και να δημιουργήσουν την δική της ιδέα ενός extraction shooter. Μια από αυτές ήταν και η Confliction Labs με την Agate και το νέο RIFTSTORM, ένα co-op PvE Looter-Shooter που κυκλοφόρησε πριν μερικές ημέρες στο Steam Early Access και τις τελευταίες ημέρες μου έχει πάρει το μυαλό. Βέβαια, παρά τις γερές βάσεις του και το γεγονός ότι αυτό που παίζω αυτές τις ημέρες είναι πολλά υποσχόμενο, κάτω από την επιφάνειά του υπάρχουν αρκετά προβλήματα που το κρατούν πίσω.
Στο RIFTSTORM είμαστε ένας Weaver, μέλος μιας μυστικής οργάνωσης που λειτουργεί ως προστάτιδα του κόσμου από εξωπραγματικά, εξωγήινα ή απόκοσμα πλάσματα γνωστά ως Mythics. Η ομάδα ονομάζεται Mythic Protocol και έχει αναλάβει να κρατήσει κρυφό ότι δεν “πρέπει να υπάρχει”. Σε αυτή την προσπάθειά της, ρογμές ανοίγουν σε όλον τον κόσμο και μέσα από αυτές βγαίνουν οντότητες που θέλουν να σκοτώσουν ό,τι υπάρχει. Σκοπός μας λοιπόν, είναι να κλείσουμε αυτές τις ρογμές, να προστατεύσουμε σημεία ενδιαφέροντος και εγκαταστάσεις, να καθαρίσουμε τους αριθμούς τους και να ανακτήσουμε χαμένο έδαφος. Είναι μια παρόμοια λογική με το Helldivers μόνο που εδώ η ιστορία δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Ό,τι κάνουμε δεν έχει παραπάνω λόγο πέρα από την προστασία του κόσμου, δεν υπάρχουν NPCs ή σοβαροί χαρακτήρες που θα μας καθοδηγήσουν και όλες οι αποστολές και η εξέλιξη δίνεται μέσω της PAAM, ενός A.I. που έχει ως σκοπό να μας βοηθήσει.
Κατεβαίνουμε σε αποστολές μόνοι ή με ακόμα δύο παίκτες, μέσα σε ισομετρικούς χάρτες που μοιάζουν αρκετά με την δομή ενός roguelike dungeon crawler, με δωμάτια που ανοίγουν διαδοχικά καθώς εξερευνούμε και με την προοπτική να γεμίζουν με εχθρούς και loot chests. Υπάρχουν αποστολές στις οποίες έχουμε ως στόχο να κλείσουμε μια ρογμή, άλλες να προστατεύσουμε μηχανήματα και σημεία ενδιαφέροντος, άλλες να αντιμετωπίσουμε κύματα εχθρών και άλλες να σκοτώσουμε στόχους υψηλής σημασίας. Αφού ολοκληρώσουμε την αποστολή, κάνουμε extract και βλέπουμε στο τέλος αυτά που έχουμε μαζέψει την ίδια στιγμή που αποκτούμε πόντους εμπειρίας και υλικά για το όποιο crafting επιλέγουμε να κάνουμε.
Κατά την διάρκεια της κάθε αποστολής, θα διαπιστώσουμε πως το παιχνίδι έχει μια λογική ενός roguelike αφού δεν υπάρχει κάποιο καθολικό build στο οποίο μπορούμε να επενδύσουμε. Αντί για εξοπλισμό και στολές ή όπλα με συγκεκριμένες ικανότητες (ακόμα και αν αυτά τα όπλα υπάρχουν), θα βρούμε στο πεδίο της μάχης Lythograms, δηλαδή προσωρινές αναβαθμίσεις που μας δίνονται ως επιλογή των τριών, στην ίδια λογική με roguelikes ή bullet heaven παιχνιδιών. Προς το παρόν, υπάρχουν περίπου 100 διαφορετικά Lythograms διαθέσιμα αλλά καταλήγουν να είναι αδιάφορα αφού τις περισσότερες φορές θα καταλήξουμε να δοκιμάζουμε τα ίδια combos, επειδή αυτά δουλεύουν και καλύτερα. Προσωπικό αγαπημένο perk είναι ένα που μου επιτρέπει να κάνω αυτόματο reload κάθε φορά που σκοτώνω έναν εχθρό, εξαλείφοντας έτσι την ανάγκη για γέμισμα και οπισθοχώρηση.
Θέλει, όμως, και σίγουρα τον χρόνο του. Την πρώτη ώρα δεν θα δούμε το κάτι εντυπωσιακό. Εκεί είναι που πρέπει να επιμείνουμε λίγο και να κάνουμε υπομονή ώστε να ξεκλειδώσουμε την “ουσία” του. Αφότου ξεκινήσουμε να ξεκλειδώνουμε όπλα από τις 6 διαφορετικές κατηγορίες και ενισχύουμε τον Weaver μας με τις Active και Passive ικανότητές του, τότε είναι που όλα θα αρχίσουν να κάνουν το “κλικ”. Όπλα θα αρχίσουν να ξεσκίζουν τα κύματα των εχθρών μας, ικανότητες θα προσφέρουν καλύτερο έλεγχο και υποστήριξη, τα Lythograms θα συνθέτουν σκηνικά χάους και καταστροφής. Φανταστείτε τι χάος επικρατεί με ένα Grenade Launcher που έχει πάνω του Lythograms που ανανεώνουν τον γεμιστήρα καθώς σκοτώνουμε την στιγμή που οι βομβίδες μπορούν να αναπηδήσουν από εχθρό σε εχθρό και όταν βρουν στόχο να πολλαπλασιάζονται και να δημιουργούν αλυσιδωτές εκρήξεις.
Μέχρι στιγμής υπάρχουν πέντε διαφορετικοί Weavers, ο καθένας με την δική του ικανότητα. Αυτή είναι η Rook, η Starling, ο Hertz, ο Botsy και ο Caracal, οι οποίοι βοηθάνε την ομάδα και διαφορετικά αλλά δεν είναι αποκλειστικοί μέσα στην κάθε ομάδα. Για παράδειγμα, ο Hertz είναι το θηρίο της ομάδας αφού ειδικεύεται στο να τρώει ξύλο και να ρίχνει ξύλο από κοντά με ικανότητες που του επιτρέπουν να κάνει ground pounds ανάμεσα σε πλήθος εχθρών. Σε αυτό το playstyle ταιριάζουν Shotguns και Launchers την στιγμή που η Starling κάνει καλύτερο έλεγχο του πλήθος με Staggers και ασπίδες ή buffs για την ίδια και την ομάδα. Καμιά επιλογή δεν φαίνεται αδύναμη, ειδικά όταν όλες παλεύουν παρέα, αλλά σίγουρα ταιριάζουν σε διαφορετικά στυλ.
Όλα αυτά ωραία, αλλά μέχρι στιγμής το RIFTSTORM έχει και μερικές σχεδιαστικές λεπτομέρειες που δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτες. Πρώτο και καλύτερο είναι το σύστημα του Scar, ένα σύστημα που μας τιμωρεί την αποτυχία. Αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε κάποιο extract, δεν χάνουμε το inventory μας. Αντιθέτως όμως, τα όπλα που κουβαλάμε επιστρέφουν κατεστραμμένα, αλλά όχι με την έννοια της απόλυτης ζημιάς. Τα όπλα μας αποκτούν ένα mod που, πρακτικά, είναι debuff και μας κάνει την ζωή πιο δύσκολη. Δεν μπορούμε να επισκευάσουμε ή να αφαιρέσουμε αυτό το debuff οπότε η μόνη επιλογή πέρα από τα να συνεχίσουμε να τα χρησιμοποιούμε είναι να τα κάνουμε salvage για να πάρουμε υλικά ώστε να δημιουργήσουμε νέα. Φανταστείτε λοιπόν, να έχετε βρει ένα αγαπημένο όπλο, να περνάτε φανταστικά με αυτό και επειδή ένας τράγος συμπαίκτης δεν σας έκανε revive πριν το extraction, να μένετε νεκροί μέχρι το τέλος και πριν φτάσει στο extract να πεθαίνει με αποτέλεσμα να χάνεται η αποστολή και όλα τα όπλα να γίνονται scarred, με debuffs που γίνονται πραγματικά ανυπόφορα. Αν θέλετε να φτιάξετε ένα νέο όπλο τότε μπορείτε, είτε μέσω διαφόρων blueprints που θα βρούμε, είτε μέσω τυχαίας δημιουργίας, κάτι που δίνει όπλα με τυχαία δύναμη και τυχαίες ικανότητες. Α, και αν τελειώσουν τα υλικά τότε τρέχουμε ξανά αποστολές για να μαζέψουμε όπλα και να τα σπάσουμε για να αναπληρώσουμε πόρους.
Δυστυχώς όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το σχεδιαστικό, κάτι δηλαδή που μπορεί να αλλάξει κατά την διάρκεια του Early Access, αλλά τεχνικό. Όπως και άλλα παιχνίδια του είδους, το RIFTSTORM χρειάζεται σύνδεση στο διαδίκτυο ακόμα και όταν παίζουμε μόνοι, κάτι που μπορεί να γίνει εκνευριστικό δεδομένου του γεγονότος ότι το παιχνίδι είναι εξαιρετικά ασταθές. Πολλές φορές, κατά την διάρκεια μιας αποστολής με άλλους παίκτες, θα παρατηρήσουμε lags, desyncs αλλά και crashes που οδηγούν σε απώλεια προόδου και loot. Μπορεί να τελειώσουμε μια αποστολή και όσο περιμένουμε να δούμε την οθόνη των αποτελεσμάτων, θα δούμε ένα μήνυμα που θα μας λέει ότι “χάθηκε η σύνδεση” ή “κάτι πήγε στραβά” με αποτέλεσμα να κάνουμε επανασύνδεση και να χάνουμε πάλι την πρόοδο και το loot. Δεν λείπουν φυσικά τα fps drops στο πηγάδι αφού άγγιξα και τα 14fps, ακόμα και σε υπολογιστή που, κανονικά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα. Όσο περισσότερο έπαιζα, διαπίστωσα πως υπήρχε memory leak που γινόταν εντονότερο με τις πολλαπλασιαζόμενες εκρήξεις και τα εφέ επί της οθόνης.
Και για να μην το ξεχάσω, αν παίξετε με random players, ετοιμαστείτε για πολλά νεύρα αφού πολλοί από αυτούς μπορεί να σας αφήσουν να πεθάνετε και να βγουν, πάλι με αποτέλεσμα να χάνετε loot και πρόοδο – κάτι ακόμα πιο εκνευριστικό αν αναλογιστούμε ότι δεν υπάρχει κανένα σύστημα επικοινωνίας.
Ακόμα και με τις αναποδιές του όμως, το RIFTSTORM είναι ένα πολλά υποσχόμενο, εμπνευσμένο παιχνίδι. Αυτά που προσφέρει για τώρα είναι αρκετά για να μας κρατήσουν μερικές δεκάδες ώρες και τα threat levels που υπάρχουν είναι ικανά να δοκιμάσουν τις ικανότητες αλλά και την υπομονή μας. Τα Threat Levels 1 και 2 είναι τα πιο δουλεμένα και “έτοιμα προς κατανάλωση,” με τα Threat Levels 3 και 4 να είναι αρκετά πιο δύσκολα αλλά και πειραματικά και λιγότερο ισορροπημένα. Φυσικά, το σύστημα προόδου, αν και υπαρκτό, δεν είναι ακόμα εμπλουτισμένο και δεν μας επιτρέπει να ξεπεράσουμε τα όρια σε gems και skills.
H ομάδα ανάπτυξης ήδη δουλεύει πάνω σε βελτιώσεις και διορθώσεις ενώ έχει αποκαλύψει και έναν πολλά εξίσου υποσχόμενο Roadmap. Συγκεκριμένα, αυτός χωρίζεται σε τέσσερις θεματικές φάσεις με τα ονόματα PADDOCK, BLACKSITE, GREYLINE και STORMSURGE με νέους Weavers, όπλα, εχθρούς και μηχανισμούς. Οι φάσεις αυτές αναμένεται να κυκλοφορήσουν ανάμεσα σε 18 με 24 μήνες, αρκετός χρόνος για να ωριμάσει το παιχνίδι, ειδικά αν η ομάδα ακούσει την κοινότητα και πάρει σωστές αποφάσεις για το μέλλον, κάτι που άλλα παιχνίδια (γκουχ, No More Room in Hell 2, γκουχ) δεν θέλουν να κάνουν.
Συμπέρασμα
Μέχρι στιγμής, το RIFTSTORM έχει πάρα πολύ γερές βάσεις αλλά δεν είναι ολοκληρωμένο ή τουλάχιστον ισορροπημένο. Είναι τεχνικά ανισόρροπο, μερικές φορές εκνευριστικό και σίγουρα χρειάζεται δουλειά στο κομμάτι της ποικιλίας και του να μας επιτρέπει τον πειραματισμό και στο να δημιουργήσουμε το δικό μας build.
Όταν όμως το gameplay κάνει αυτό το “κλικ” τότε καταλαβαίνουμε γιατί μπορεί να μας τραβήξει το ενδιαφέρον. Καταλαβαίνουμε ότι έχει ακόμα χρόνο για να βελτιωθεί, καταλαβαίνουμε ότι έχει περιθώριο ανάπτυξης, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα ημιτελές, διασκεδαστικό πείραμα, που χρειάζεται λίγη υπομονή για να λάμψει πραγματικά.
